Νοεμβρίου 21st, 2009
Πολλή συζήτηση γίνεται τα τελευταία χρόνια για την εξάπλωση της νευρικής ανορεξίας ανάμεσα σε γυναίκες κάθε ηλικίας, ακόμη και μικρά κορίτσια τα οποία συχνά είναι πιο ευάλωτα. Στην Ευρώπη έχει ξεκινήσει μια προσπάθεια να απομακρυνθούν από τις πασαρέλες μοντέλα υπερβολικά αδύνατα. Έχοντας αυτά κατά νου, διαβάστε τα παρακάτω άρθρα (ευχαριστούμε τη Μαρία για τον εντοπισμό και τη Ρωξάνη για τη μετάφρασή τους):
http://shine.yahoo.com/event/fallbeauty/image-of-ultra-thin-ralph-lauren-model-sparks-outrage-521480/
Εικόνα αποστεωμένου μοντέλου του οίκου Ραλφ Λώρεν εξοργίζει
Πρόσφατα γίνεται θέμα συζήτησης για τους διαφημιστές και περιοδικά μόδας που χρησιμοποιούν φωτογραφίες – ειδικά φωτο γυναικών – που φαίνεται πως έχουν «πειραχτεί» ή «ρετουσαριστεί» με τεχνητές μεθόδους και ηλεκτρονικά προγράμματα όπως το Photoshop.
Η πιο πρόσφατη εικόνα που έχει ξεσηκώσει οργή είναι ενός μοντέλου του οίκου Ραλφ Λώρεν σε διαφήμιση. Πρόκειται για την Φιλίππα Χάμιλτον, η οποία παρουσιάζεται τόσο αδύνατη, ώστε να φαίνεται η μέση της πιο μικρή ακόμα και από το κεφάλι της.
Η Φιλίππα Χάμιλτον τεχντητά αποστεωμένη...

Η Φιλίππα Χάμιλτον όπως είναι
Στις 29 Σεπτ., η Xeni Jardin του μπλογκ Boing Boing ανάρτησε την διαφήμιση αυτή που είχε αρχικά εμφανιστεί στο μπλογκ Photoshop Disasters που επισήμαινε ρετουσαρισμένες εικόνες, με το σχόλιο «Βρε παίδες, το κεφάλι της είναι μεγαλύτερο από τους γοφούς της». Ο Ραλφ Λώρεν απάντησε υποβάλλοντας διαμαρτυρία βάσει του νόμου Digital Millennium Copyright Act (DMCA) εναντίον του μπλογκ Boing Boing και του Photoshop Disasters, υποστηρίζοντας πως η χρήση της εικόνας αυτής ήταν παραβίαση κοπυράϊτ που υπερβήκε τα όρια των νόμων περί Εύλογης Χρήσης (Fair Use laws) οι οποίοι επιτρέπουν στα ΜΜΕ να αναπαράγουν δημιουργικό περιεχόμενο με σκοπό τον σχολιασμό και την κριτική.
Ο παροχέας του Διαδικτύου που υποστηρίζει το μπλόγκ Photoshop Disasters (Google Blogspot) διέγραψε την ανάρτηση με την εικόνα αυτή, ενώ ο παροχέας της Boing Boing (Canada’s Priority Colo.) όχι. Σε ανταπάντηση η εκδότρια του Boing Boing Cory Doctorow εξέδωσε αυστηρή προειδοποίηση στον Ραλφ Λώρεν χθες στην ιστοσελίδα της πως η προσπάθεια του οίκου του να αποσιωπήσει την κριτική τους, τους έχει μάλλον εμπνεύσει να ενισχύσουν παρόμοιες προσπάθειές τους στο μέλλον:
«Ο Νόμος των Copyright δεν σου δίνει το δικαίωμα να απειλείς τους κριτικούς σου όταν σου επισημαίνουν τα προβλήματα αυτών που προσφέρεις. Θα έπρεπε να ήσουν πιο προσεκτικός. Και κάθε φορά που θα μας απειλήσεις με μηνύσεις για τέτοια πράγματα, εμείς:
α) θα αναπαράγουμε την αρχική κριτική, κάνοντας ότι είναι δυνατόν να σιγουρευτούμε πως οι αναγνώστες μας θα το δούνε πεντακάθαρα, και
β) θα δημοσιεύσουμε την ψευδή νομική απειλή σας μαζί με άφθονη κοροϊδία, ώστε να φτάσει στην κορυφή των μηχανών αναζήτησης όπου άλλοι άνθρωποι που έχουν δεχθεί τις απειλές σας θα μπορέσουν να το βρουν και να πάρουν κουράγιο, και
γ) θα προσφέρουμε θρεπτική σούπα και σάντουιτς στα μοντέλα σας.»
Δεν είναι μόνο στις ΗΠΑ που οι δημοσιογράφοι αισθάνονται την δημόσια κατακραυγή για κατηγορίες ρετουσαρίσματος. Στο εξωτερικό μια πρόσφατη διαφήμιση της OLAY με το πρόσωπο της 59χρονης Τουίγκυ εντελώς αλαβάστρινο ξεσήκωσε τέτοια αναστάτωση στην Αγγλια, ώστε η Βρετανική Βουλή πρόσφατα πρότεινε την απαγόρευση του ρετουσαρίσματος δια νόμου σε διαφημίσεις που απευθύνονται σε εφήβους. Το κίνημα το ξεκίνησαν οι Φιλελεύθεροι, των οποίων ο ηγέτης Jo Swinson, είπει:
«Η σημερινή μη-ρεαλιστική αντίληψη του τι είναι όμορφο σημαίνει πως τα νεαρά κορίτσια υπόκεινται σε μεγαλύτερη πίεση τώρα απ΄ ότι πριν 5 χρόνια. Το ηλεκτρονικό ρετουσάρισμα σημαίνει πως οι διαφημίσεις περιέχουν εντελώς ανέφικτες εικόνες που κανείς δεν μπορεί να φτάσει στην πραγματική ζωή. Πρέπει να προστατεύσουμε τα παιδιά από τέτοιες πιέσεις και πρεπει να κάνουμε μια αρχή, απαγορεύοντας το ρετουσάρισμα σε διαφημίσεις που στοχεύουν αυτά τα παιδια. Η εστίαση στην εμφάνιση των γυναικών έχει ξεφύγει εντελώς – κανείς δεν έχει τέλειο δέρμα, τέλεια μαλλιά και τέλειο σώμα, όμως γυναίκες και νεαρά κορίτσια αισθάνονται όλο και περισσότερο πως τίποτε λιγότερο από λεπτό και τέλειο δεν κάνει γι’ αυτές.»
Στις ΗΠΑ πολλές ρετουσαρισμένες εικόνες με διασημότητες έχουν γίνει θέμα πρόσφατου χλευασμού, όπως μια διαφήμιση της Λορεάλ που έχει ανοίξει το χρώμα του δέρματος της Μπιγιονσέ, μια εικόνα της Τζέσικα Άλμπα με ρετουσαρισμένη μέση για διαφήμιση της Campari και μια διαφήμιση στο Λονδίνο με την καμπύλη εγκυμοσύνης να έχει αφαιρεθεί με ρετουσάρισμα.
Ανταποκρινόμενοι στην αυξανόμενη ανησυχία για το ρετουσάρισμα, έχει ξεφυτρώσει η ιστοσελίδα About-Face, (=Μεταβολή) της οποίας η δηλωμένη αποστολή είναι να εξοπλίσει «γυναίκες και κοπέλες με όπλα για να κατανοήσουν και να αντισταθούν στα επιβλαβή μηνύματα των ΜΜΕ τα οποία βλάπτουν την αυτοεκτίμησή τους και την σωματική εικόνα τους». Η ιστοσελίδα συμπεριλαμβάνει ένα «Εκθετήριο Ενόχων» και ένα «Εκθετήριο Νικητών» για να υποδείξουν οι εκδότες της σελίδας ποιους θεωρούν ως καλύτερους και χειρότερους της βιομηχανίας διαφημιστών σε σχέση με την βελτίωση ή τον τραυματισμό της εικόνας της σύγχρονης γυναίκας. Οι επισκέπτες μπορούν επίσης να κάνουν δωρεές στην ιστοσελίδα, προκειμένου να βοηθήσουν στο κόστος λειτουργίας του καθώς και για την επέκτασή του σε προγράμματα σχεδιασμένα για να επιμορφώσουν τις νεαρές κοπέλες σχετικά με την ομορφιά και την αυτό-εικόνα.
Μια ακόμα ιστοσελίδα που τραβάει την προσοχή χάρη στην αφοσίωσή της να εκθέτει αδικήματα ρετουσαρίσματος είναι η Jezebel.com. Μιλώντας πάνω στο θέμα του ρετουσαρίσματος η αρχισυντάκτρια της σελίδας Anna Holmes είπε στο Yahoo!, «Δεν βλέπω πλέον κανένα λόγο για ρετουσάρισμα … Το μυστικό έχει βγει από το σακί.» Προσθεσε πως, «Νομίζω πως ειδικά οι Αμερικανοί έχουν μπουχτίσει να τους ρίχνουν στάχτη στα μάτια… ακόμα και αν έχει σχέση με μοντέλα μόδας και ηθοποιούς. Όσο περισσότερο ρετουσάρισμα τέτοιου είδους κάνουν, και μετά προσπαθούν να το δικαιολογήσουν, τόσο λιγότερο γίνονται πιστευτοί σε οτιδήποτε άλλο έχουν να πούνε ή να δείξουν. Κατά μια έννοια, μόνοι τους ανοίγουν τον (ρηχό) λάκκο τους.
Το αν έχει δίκιο ή όχι η Holmes για το σκάψιμο ρηχών λάκκων παραμένει να φανεί, όμως εταιρείες όπως ο Ραλφ Λώρεν σίγουρα δεν φαίνεται να βοηθούν τους σκοπούς τους με το να επιδιώκουν να αποσιωπήσουν τους κριτικούς τους, καθ’ ότι το μόνο που κατάφερε αυτό να κάνει είναι να αυξήσει ακόμα περισσότερο την αρνητική προσοχή στην ήδη αμφιλεγόμενη διαφήμιση.
http://www.dailymail.co.uk/news/worldnews/article-1221675/Ralph-Lauren-new-photoshop-row-SECOND-image-model-airbrushed-make-head-larger-waist-emerges.html
Δεύτερο μοντέλο της Ralph Lauren ρετουσαρίστηκε ώστε να γίνει αδιανόητα αδύνατη
Την πρώτη φορα, δήλωσαν πως ήταν ένα μεμονωμένο ατύχημα
Μετά ξεπρόβαλλε η δεύτερη εικόνα ενός μοντέλου του οίκου Ραλφ Λώρεν, ρετουσαρισμένη ψηφιακά ώστε να φαίνεται απίστευτα αδύνατη.
Η εταιρεία ρουχισμού αντιμετωπίζει ξανά οργισμένες αντιδράσεις στο Διαδίκτυο, μετά από την εμφάνιση της εικόνας του μοντέλου Βαλεντίνα Ζελυάεβα που παρουσίασαν σε βιτρίνα μαγαζιού στο Σύδνεϋ της Αυστραλίας.
Περιέργως, εμφανίζεται και σε 2 διαφορετικές εκδοχές στην ιστοσελίδα του Ραλφ Λώρεν – η μία που μάλλον δείχνει το μοντέλο όπως πραγματικά είναι, και η άλλη εικόνα χωρίς σημαντικές ψηφιακές παρεμβάσεις.
Στη ρετουσαρισμένη έκδοση όμως, το κεφάλι της φαίνεται μόλις και μετά βίας να έχει το ίδιο μέγεθος με τη μέση της. Το χέρι της φαίνεται σχεδόν ίσο με το μηρό της, ενώ οι ώμοι της είναι αισθητά φαρδύτεροι από τους γοφούς της.

Η Ζελυάεβα όπως είναι...

Η Ζελυάεβα λίγο αλλοιωμένη...

Η Ζελυάεβα ΠΟΛΥ αλλοιωμένη...
Στην πρωτότυπη εκδοχή, η πόζα της Ζελυάεβα κάνει τσαλακώματα στο πουλόβερ της στην δεξιά πλευρά. Στην ψηφιακά πειραγμένη εικόνα, έχει αφαιρεθεί το τσαλάκωμα κάπως άγαρμπα, και τα ίχνη που έμειναν έδωσαν στους αναγνώστες στο μπλογκ PhotoshopDisaster.blogspot.com την εντύπωση πως προεξέχουν τα πλευρά της μέσα από το γκρίζο πουλόβερ.
Ο Ραλφ Λώρεν δεν έχει ακόμα σχολιάσει την εικόνα, αλλά αναμένεται ανταπόκριση σήμερα το απόγευμα.
Η αλλόκοτη εικόνα ήταν έναυσμα για οργισμένες αντιδράσεις στο διαδίκτυο, με τους σχολιαστές του PhotoshopDisaster.blogspot.com όπου είχε αναρτηθεί η εικόνα να αναρωτιώνται «Μα γιατί δεν διαφημίζουν τα ρούχα τους επάνω σε σκελετούς; Ή μήπως δεν τους θεωρούν αρκετά λεπτούς;»
Άλλοι δεν μπόρεσαν να καταλάβουν πώς είναι δυνατόν αυτή η εικόνα να θεωρείται ελκυστική, ενώ μερικοί την χαρακτήρισαν «εξωγήινη», «εκπληκτική» και «αποκρουστική».
«Πάω να φάω ένα (παχυντικό) μπισκότο. Αυτή η εικόνα με τρομάζει», είπε ένας σχολιαστής.
Η εικόνα δημιουργεί αναστάτωση μόλις 1 εβδομάδα μετά την φασαρία για την εικόνα του πρώην μοντέλου του Ραλφ Λώρεν, Φιλίππα Χάμιλτον, που είχε πειραχτεί ψηφιακά ώστε να φαίνεται το κεφάλι της μεγαλύτερο από την μέση της.
Η κα Χάμιλτον λέγεται πως είναι φίλη της κας Ζελυάεβα. Οι δυό τους έχουν εμφανιστεί και μαζί σε διαφημίσεις του Λώρεν .
Η 27χρονη κα Ζελυάεβα, που γεννήθηκε στη Ρωσία, άρχισε να ποζάρει για την Ράλφ Λώρεν το 2005, σύμφωνα με το προφίλ της σ’ ένα περιοδικό New York Magazine.
Μεταξύ άλων εκδόσεων, έχει εμφανιστεί στο βρετανικό Βογκ (Vogue) και τον Απρίλιο του 2008 το Φορμπς (Forbes) την κατέταξε στην 30ή θέση πιο ακριβοπληρωμένου μοντέλου παγκοσμίως, αφού το προηγούμενο έτος είχε αποκομίσει 2,3 εκατομμύρια δολλάρια.
Το διαφημιστικό της φίρμας τζην Blue Label με την κα Χάμιλτον αναρτήθηκε σε κατάστημα της Ιαπωνίας.
Ο Ραλφ Λώρεν αντέδρασε αρχικά με κατηγορίες εναντίων των ιστοσελίδων που είχαν ανεβάσει την εικόνα – όπως το PhotoshopDisasters.blogspot.com για παραβίαση κοπυράϊτ με την αναπαραγωγή της εικόνας.
Μια άλλη ιστοσελίδα με την εικόνα αυτή, η Boing Boing, είπε πως προστατευόταν από την νομοθεσία περι «δίκαιης χρήσης», που επιτρέπει την αναπαραγωγή των εικόνων «για λόγους κριτικής, σχολιασμού και ειδησειογραφίας».
Καθώς μεγάλωνε η φασαρία για την εικόνα, ο Ραλφ Λώρεν ζήτησε συγγνώμη για την χρήση της.
Εκπρόσωπος της Ραλφ Λώρεν είπε : ‘Για περισσότερα από 42 χρόνια φτιάξαμε μια μάρκα που βασίζεται στην ποιότητα και ακεραιότητα. Μετά από περαιτέρω έρευνα διαπιστώσαμε πως εμείς είμαστε υπεύθυνοι για την φτωχή ποιότητα απεικόνισης και ρετουσαρίσματος, που είχε σαν αποτέλεσμα μια πολύ παραμορφωμένη εικόνα του γυναικείου σώματος. Αντιμετωπίσαμε το πρόβλημα και προχωρώντας θα λαμβάνουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε η ποιότητα της καλλιτεχνικής μας δουλειάς να διασφαλίζει καταλλήλως την φίρμα μας.
Η κα Χάμιλτον ενίσχυσε τον σάλο όταν δήλωσε πως είχε απολυθεί από την εταιρεία επειδή θεωρήθηκε υπέρβαρη.
Το 23χρονο μοντέλο με ύψος 1,78, που φορά νούμερο 8, είπε πως της είπαν ότι ήταν πολύ εύσωμη για τα ρούχα τους.
Η Ρolo Ralph Lauren αρνήθηκε τις κατηγορίες, λέγοντας πως η σχέση τους έληξε λόγω της αδυναμίας της να πληροί τις υποχρεώσεις του συμβολαίου της
«Η εικόνα για την οποία γίνετι συζήτηση κυκλοφόρησε κατά λάθος και χρησιμοποιήθηκε σ’ ένα κατάστημα στην Ιαπωνία, και δεν ήταν η εγκεκριμένη εικόνα που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ. Αναλαμβάνουμε την πλήρη ευθύνη» ανέφερε η δήλωση. «Αυτή η εικόνα δεν έχει καμμιά απολύτως σχέση με τη σχέση μας με την Φιλίππα Χάμιλτον.»
Η Polo Ralph Lauren του Αμερικανού σχεδιαστή Ralph Lauren είναι από τις μεγαλύτερες εταιρείες λιανεμπορίου στις ΗΠΑ, με έσοδα 2,6 δις. δολάρια ετησίως. Ο σχεδιαστής αυτή την εβδομάδα γίνεται 70 ετών.
——
Ασφαλώς, υπάρχει λογική στην υπερβολική προβολή μοντέλων πολύ αδύνατων, ακόμα και ανορεκτικών η που κάνουν χρήση ναρκωτικών για να διατηρήσουν την πολυδιαφημισμένη λεπτή τους σιλουέτα: η λογική ότι από την προβολή αυτή κερδίζει η βιομηχανία αδυνατιστικών σκευασμάτων, μηχανημάτων μασάζ και γυμναστικής και ινστιτούτων αισθητικής, γιατί σε τέτοιες λύσεις καταφεύγουνσυνήθως εκείνες που θέλουν να μοιάσουν με μοντέλα.
Όμως, ποια λογική μπορεί να υπάρχει πίσω από την καταστροφή μιας πραγματικά λεπτής σιλουέτας και την αντικατάστασή της από μια αφύσικα αδύνατη; Ένας ψυχολόγος θα έλεγε ότι υποσυνείδητα μια τέτοια πράξη κρύβει μίσος κατά του γυναικείου σώματος, προσπάθεια επιβολής σε αυτό αλλά και τάση εξαφάνισής του, εξόντωσής του. Με απλά λόγια, ΜΙΣΟΓΥΝΙΣΜΟ. Θα είχε άδικο;
Κατηγορίες: Είδωλα, Τύπος, Χωρίς κατηγορία |
Tags:Ralph Lauren, μισογυνισμός, μοντέλα, μόντελινγκ, νευρική ανορεξία, οίκοι μόδας, Ραλφ Λώρεν, φωτομοντέλα | 4 σχόλια
Σεπτεμβρίου 20th, 2007
Αφιερωμένο στην Κατερίνα
Ένα ωραίο πρωί βρήκαμε στο mailbox το ακόλουθο μήνυμα, με ημερομηνία 15.9.2007:
«Χαίρετε,
την Τετάρτη 19/9/07, η κυρία ‘Αννα Δρούζα θα έχει καλεσμένη στην εκπομπή της τη Σιμόνα Ατσόρι, την ιταλίδα που γεννήθηκε με φωκομέλεια. Η κυρία Δρούζα επιθυμεί να έχει κάποιον εκπρόσωπο από τον Αγάζηλο για να μιλήσει για το θέμα των εκτρώσεων. Η αφίσα που έχετε βγάλει με τη Σιμόνα Ατσόρι είναι εξαιρετική και αυτή μας κίνησε το ενδιαφέρον για να σας έχουμε στην εκπομπή. Παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας το συντομότερο δυνατόν ώστε να συνενοηθούμε για την εκπομπή.
Ευχαριστώ εκ των προτέρων , (όνομα).»
Το μέλος που πήρε το ταχυδρομείο εκείνο το πρωί κούνησε το κεφάλι με βαριεστημάρα. Άλλη μια πρόσκληση για την τηλεόραση, όπου είχαμε δηλώσει ρητά και κατηγορηματικά ότι δεν θα πατήσουμε το ποδαράκι μας… Πόσες τέτοιες προσκλήσεις έχουμε λάβει; Ουκ ολίγες, και σε όλες δίνουμε την ίδια στερεότυπη αρνητική απάντηση. Κάθισε λοιπόν και απάντησε ως εξής:
«Χαίρετε,
είναι αρχή μας να αποφεύγουμε την τηλεόραση. Θα μπορούσαμε αν θέλετε να κάνουμε κάποια τηλεφωνική παρέμβαση.
Ευχαριστούμε,
Ομάδα Γυναικών Αγάζηλος».
Στη συνέχεια, έστειλε στα άλλα μέλη το εξής ενημερωτικό σημείωμα:
«Αγαπητές φίλες και μέλη,
Ακολουθεί η απάντησή μας σε πρόσκληση που έχουμε δεχτεί για εκπομπή της Δρούζα. Όποια θα ήθελε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με την εκπομπή, ας απαντήσει στο μήνυμα.
——
Χαίρετε,
είναι αρχή μας να αποφεύγουμε την τηλεόραση. Θα μπορούσαμε αν θέλετε να κάνουμε κάποια τηλεφωνική παρέμβαση.
Ευχαριστούμε,
Ομάδα Γυναικών Αγάζηλος «.
Τότε λοιπόν δημιουργήθηκε μεταξύ μας διάσταση απόψεων. Η μια άποψη έλεγε «Κακώς που δεν πάμε σε μια εκπομπή με τη Σιμόνα Ατζόρι» και η άλλη, «Σιγά μην πάμε στην τηλεόραση μετά από τόσα χρόνια». Μεταξύ άλλων ακούστηκαν τα εξής αντικρουόμενα:
* «Είναι μια ευκαιρία να γνωρίσουμε τη Σιμόνα, αλλιώς θα πρέπει να πάμε στην Ιταλία».
* «Αν πάω υπάρχει το επικίνδυνο ενδεχόμενο να δείρω τη Δρούζα (μου τη δίνει)».
* «Αυτό το »σαν αρχή να μη βγαίνουμε στην τηλεόραση» μπορεί να φανεί και λίγο περίεργο-ύποπτο σε κάποιον».
* «Εγώ πάντως δεν πάω. Ποιος ξέρει ποιους θα έχουν φέρει για να γίνει φασαρία».
* «Κι αν πάμε τι θα πάθουμε;»
* «Θα γίνουμε λοιπόν τελικά τα ψώνια του Άντυ Γουώρχολ;»
Κ.ο.κ, κ.ο.κ.
Τέλος πάντων αφού η πλειοψηφία έτεινε προς το να εκπροσωπηθεί η ομάδα στο «Μπορώ», το μέλος που έστειλε την πρώτη απάντηση έκανε την καρδιά της πέτρα, και στις 16.0.07 ξανάγραψε:
«Χαίρετε και πάλι,
επειδή υπάρχει πιθανότητα να μπορέσουν να παρευρεθούν κάποια μέλη ή κάποιο μέλος, παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας για λεπτομέρειες. Μας ενδιαφέρει και το ποιοι άλλοι θα είναι καλεσμένοι.
Ευχαριστούμε. «
Δεχθήκαμε λοιπόν δυο απαντήσεις από δυο διαφορετικούς συντελεστές της εκπομπής. Η μια (17.9.07, 12:59) έλεγε:
«Επειδή στον ιστότοπό σας δεν μπορώ να εντοπίσω κάποιο τηλέφωνο, παρακαλώ όπως μου αποστείλετε με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ένα τηλέφωνο για να διευκολύνουμε την επικοινωνία.
Ευχαριστώ. »
και η άλλη (17.9.07, 2:05) έλεγε (μεταξύ άλλων):
«θα ήταν τιμή και χαρά για μας η παρουσία σας. Το τηλέφωνό μας είναι 210——-. θα θέλαμε να μας αποστείλετε ένα τηλέφωνο επικοινωνίας το συντομότερο δυνατό».
Στη συνέχεια άρχισαν οι διαπραγματεύσεις για το ποια ή ποιες θα πήγαιναν τελικά. Καταλήξαμε στο ότι θα ήταν τρεις από αυτές που δεν αισθάνονταν «ψώνια του Άντυ Γουώρχολ» και δεν είχαν άλλα κωλύματα, ούτε και καμιά διάθεση να δείρουν τη Δρούζα. Στείλαμε τα τηλέφωνα επικοινωνίας στους δημοσιογράφους, έγινε η συνεννόηση και στα μέλη μας εστάλη η ακόλουθη ανακοίνωση:
«Αγαπητές φίλες και μέλη,
μετά από διάφορες σκέψεις και ζυμώσεις, την Τετάρτη 19/9/07 η ομάδα μας θα εκπροσωπηθεί στην εκπομπή «Μπορώ» της Άννας Δρούζα με τη Σιμόνα Ατζόρι. Το πρόγραμμά μας λέει ότι στο στούντιο θα βρεθούν τρία μέλη, από τα οποία τα δύο θα εμφανιστούν στο φακό. Σε κάθε περίπτωση, Θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος, θα παραστεί τουλάχιστον ένα μέλος το οποίο θα τοποθετηθεί.
Η εκπομπή προβάλλεται στο Star από τις πέντε παρά ως τις επτά παρά, όπως μας ενημέρωσαν. Όποιος θέλει να παρέμβει τηλεφωνικά, ας το κάνει στο 210-8012112.
Όπως μας είπε η δημοσιογράφος, στην εκπομπή θα συμμετέχει κατά πάσα πιθανότητα και ο Σύλλογος Προστασίας Αγέννητου Παιδιού, πιθανότατα με μια ψυχολόγο, ενώ παράλληλα άλλα μέλη μας κάνουν προσπάθειες για να παρέμβουν τηλεφωνικά άνθρωποι που ασχολούνται εθελοντικά με τα άτομα με ειδικές ανάγκες.
Σε καλό να μας βγει!»
Και η φοβερή στιγμή της παρθενικής εμφάνισης της Αγαζήλου στο γυαλί ήρθε. Μέχρι εκείνη τη στιγμή βέβαια, δυο από τα τρία μέλη δήλωσαν ότι δεν μπορούν να παραστούν, κι απόμεινε μόνο το ένα. Αυτό το ένα είχε στο σταθμό «Ειρήνη» ραντεβού με κάποιους που θα το πήγαιναν στο studio Faros όπου γυριζόταν η εκπομπή. Βγήκε λοιπόν από την έξοδο ΣΕΛΕΤΕ και περίμενε εκεί, ενώ το πουλμανάκι που θα το παραλάμβανε βρισκόταν στην άλλη έξοδο. Τελικά, με τα πολλά και κατόπιν συνεννόησης στο κινητό, συνάντησε τους υπόλοιπους που έκαναν το «κοινό» στην εκπομπή και όλοι μαζί, μπαφιασμένοι από τη ζέστη, έφτασαν στο στούντιο.
Όσο για το τι έγινε εκεί, ιδού η αναφορά που εστάλη στα μέλη μας:
«Αγαπητές φίλες και μέλη,
Ακολουθεί μια μικρή αναφορά για την παρουσία μας στην εν λόγω εκπομπή.
1)Η κ. Δρούζα έκανε την εκπομπή διαφορετικά απ’ ότι είχαν σχεδιάσει οι δημοσιογράφοι. Αυτοί είχαν δώσει στην εκπρόσωπό μας εξαρχής να κρατάει μικρόφωνο ώστε σε κάποια στιγμή να μιλήσει, αλλά η κ. Δρούζα δεν της απηύθυνε το λόγο καθόλου ούτε αφού εκείνη της εξήγησε (σε ένα διάλειμμα) ποιους εκπροσωπεί, δείχνοντας μάλιστα την αφίσα λόγω της οποίας είχαν προσκαλέσει την ομάδα.
Τότε, η κ. Δρούζα της άλλαξε θέση, για να μιλήσει πιο εύκολα υποτίθεται, αλλά τελικά και πάλι δεν της απηύθυνε το λόγο.
2)Είχε έρθει και η ψυχολόγος Ειρήνη Λεβεντάκη εκπροσωπώντας τον Σύλλογο Προστασίας Αγέννητου Παιδιού, μετά από πρόσκληση κι αυτή, και όπως είπε στην εκπρόσωπό μας είχε κλείσει το ιατρείο της για να παραστεί. Εκείνη ζήτησε να μιλήσει και η κ. Δρούζα τη βεβαίωσε πως ναι, θα μιλούσε (μέσα στα τελευταία 20 λεπτά κι αυτή) αλλά τίποτα.
3)Η κ. Δρούζα δεν έκανε το στοιχειώδες που θα έπρεπε να έχει γίνει από την αρχή: μια παρουσίαση των φορέων που εκπροσωπούνταν, που ήταν δύο όλοι κι όλοι! Δεν ήταν δύσκολο να πει «έχουμε κοντά μας την κ. Τάδε από τον Φορέα Χ και την κα Δείνα από τον φορέα Ψ», αλλά δεν το έκανε… Αντιμετώπισε τους εκπροσώπους των φορέων, που οι δημοσιογράφοι της είχαν κουβαλήσει με χίλιες διαπραγματεύσεις, σαν να ήταν το γνωστό «κοινό» από κομπάρσους που παρίσταται σε διάφορες εκπομπές. Κάποιοι από αυτό το «κοινό» είπαν στην εκπρόσωπό μας ότι έρχονται στις εκπομπές της κ. Δρούζα από πέρισυ (οι ίδιοι).
4)Ο υπεύθυνος σχεδιασμού που εισέπραξε την κριτική εκ μέρους των εκπροσώπων των φορέων, είπε ότι αυτό έχει γίνει και σε άλλες ζωντανές εκπομπές της κ. Δρούζα, και μετά «αποζημιώνουν» αυτούς που δεν μίλησαν με μια επόμενη εκπομπή όπου τους αφήνουν να μιλήσουν! Επίσης, ότι θα κάνουν και στη συνέχεια εκπομπή για τις αμβλώσεις όπου θα ξανακαλέσουν και πάλι την Αγάζηλο και τον Σύλλογο Προστασίας Αγέννητου Παιδιού.
5)Η κ. Δρούζα αντιμετώπισε τη Σιμόνα Ατζόρι με ερωτήσεις επαναλαμβανόμενες, και συχνά αδιάκριτες, ακόμα και προσβλητικές. «Μήπως αφήνεις μακριά μαλλιά για να μη φαίνεται ότι δεν έχεις χέρια;» «Τι δουλειά κάνει ο φίλος σου» και άλλα τέτοια.
Το καλό για το τέλος: Κοντολογίς, ευτυχώς που γνωρίσαμε την υπέροχη Σιμόνα, διαφορετικά η δήθεν «συμμετοχή» θα ήταν απλά χάσιμο χρόνου… Στη Σιμόνα άρεσε η αφίσα μας, και δέχτηκε να γράψει ένα κείμενο για το αφιέρωμα που θα της κάνουμε στο «Αγάζηλοι γυναίκες που αγαπάμε». Η συνεννόηση έγινε στα αγγλικά, που η Σιμόνα γνωρίζει πολύ καλά. Είπε μάλιστα στην εκπρόσωπό μας ότι κι αυτή είναι κατά των αμβλώσεων. Βγήκαμε και φωτογραφίες μαζί, με τις υπόλοιπες χορεύτριες της ομάδας της, τη μαμά της και την εκπρόσωπο του Συλλόγου Προστασίας Αγέννητου Παιδιού, η οποία μιλούσε ιταλικά και εκτελούσε χρέη διερμηνέα μετά τοπέρας της εκπομπής. Φωτογραφηθήκαμε χωρίς την κ. Δρούζα ευτυχώς! Τις φωτογραφίες τραβούσε ο χορογράφος της Σιμόνα.
Αυτά από την πρώτη μας συμμετοχή σε τηλεοπτική εκπομπή, που πιθανότατα θα είναι και η τελευταία. Ζήτω το ραδιόφωνο!»
—
ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΟΡΤΗΣ, η Κατερίνα ρώτησε με αγανάκτηση:
«Γιατί δεν κάνουμε και εμείς το δικό μας ρεπορτάζ, αποκαλύπτοντας το σύστημα της Δρούζα στο Πανελλήνιο, ζητώντας δημοσίως να μας δώσει εξηγήσεις για την αλλαγή της;;; Γλάστρες ήθελε;;;»
Έτσι λοιπόν, το παρόν άρθρο ετοιμάστηκε και ανέβηκε στις σελίδες μας γρήγορα-γρήγορα, στις 20.9.2007, αφιερωμένο στην Κατερίνα.
ΑΛΛΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ: Ένας από τους φίλους της ομάδας μας που συνιστούσε με mail να «προετοιμαστούμε για την τηλεόραση ψυχολογικά γιατί είναι αδηφάγος», μας έστειλε το εξής μήνυμα:
«Αγαπητές φίλες του Αγάζηλου,
λυπάμαι που θα το πω αλλά δεν περίμενα καλύτερη αντιμετώπιση στην εκπομπή που πήγατε, εξ ου και το προηγούμενο mail μου.
Η τηλεόραση παίζει το δικό της παιχνίδι και θέλει να περάσει το μήνυμα που ζητάει ασχέτως των καλεσμένων. Η κ Δρούζα φαίνεται ωραία στις εκπομπές της και δήθεν κάνει θέματα που ενδιαφέρουν το κοινό κλπ κλπ αλλά πάντα θα πει αυτό που θέλει εκείνη.
Προσωπικά χωρίς να έχω δει πολλές εκπομπές (2-3 από μερικά λεπτά) θυμάμαι (και από αναφορές φίλων μου) οτι έχει κάνει άπειρες εκπομπες για θέματα σχέσεων, διαζυγίων , απατημένων συζύγων, και προβλημάτων στο γάμο κλπ κλπ. Αν σκεφτείτε λοιπόν οτι μετά από όλα αυτά χώρισε με τον (πρώην πια) άντρα της σημαίνει οτι πολύ απλά ούτε η ίδια δεν έδωσε σημασία στα όσα ειπώθηκαν στις εκπομπές της.
Προσωπικά θα σας πρότεινα να δεχθείτε την επόμενη φορά πρόσκληση μόνο από δημοσιογράφους σαν τον κ. Κούλογλου. Δεν ξέρω βέβαια αν εκείνος θα κάνει ποτέ θέμα σχετικό με όσα πρεσβεύετε, αλλά τουλάχιστον οι εκπομπές του είναι κάπως πιο σοβαρές.
Σας ευχαριστώ και συγγνώμη για την πολυλογία μου».
Κατηγορίες: MME, ΔΕΝ ΣΥΝΙΣΤΟΥΜΕ, Μεταξύ σοβαρού και αστείου, Τύπος |
Tags:Άννα Δρούζα, ΜΜΕ, παρωδία | 0 σχόλια
Δεκεμβρίου 30th, 2006
Ο παλιός, καλός συνεργάτης των Ηνωμένων Πολιτειών, του οποίου τα εγκλήματα δεν ήθελαν οι Δυτικοί συνεργάτες του να σχολιάζονται από δημοσιογράφους, είναι τώρα ο κακός, του οποίου την εκτέλεση παρακολουθήσαμε και από την τηλεόραση… Για όποιον αμφιβάλλει ότι ο αποθανών, που εδώ και κάποια χρόνια αποκαλείται κακούργος, είχε την κάλυψη των δυτικών κακούργων συνεργατών του, ας ρίξει μια ματιά στο άρθρο του Robert Fisk με τίτλο «The Ministry of Mendacity Strikes Again», που δημοσιεύθηκε στην αγγλική εφημερίδα The Independent με ημερομηνία 5 April 2003 και τόπο όπου γράφτηκε, τη Βαγδάτη. Λέει ο έμπειρος πολεμικός ανταποκριτής:
I cannot help remembering an Iranian hospital train on which I traveled back from the Iran-Iraq war front in the early 1980s. The carriages were packed with young Iranian soldiers, coughing mucus and blood into handkerchiefs while reading Qr’ans. They had been gassed and looked as if they would die. Most did. After a few hours, I had to go around and open the windows of the compartments, because the gas coughed back from their lungs was beginning to poison the air in the carriage.
At the time, I was working for The Times. My story ran in full. Then an official of the Foreign Office lunched my editor and told him my report was «not helpful». Because, of course, we supported President Saddam at the time and wanted revolutionary Iran to suffer and destroy itself. President Saddam was the good guy then. I wasn’t supposed to report his human rights abuses. And now I’m not supposed to report the slaughter of the innocent by American or RAF pilots because the British government has changed sides.»
Και για τους μη γνωρίζοντες αγγλικά: Με δυο λόγια, όταν ο Ρόμπερτ Φισκ κάλυπτε τον πόλεμο Ιράν -Ιράκ, είχε γράψει στους Τάιμς, όπου εργαζόταν τότε, για νεαρούς Ιρανούς στρατιώτες που έφτυναν αίμα στα μαντήλια τους, γιατί τους είχε ρίξει αέρια ο Σαντάμ, διάβαζαν το Κοράνι μέσα στο νοσοκομειακό τρένο, κι έμοιαζαν ετοιμοθάνατοι. Οι περισσότεροι πέθαναν. Μετά από λίγες ώρες ο δημοσιογράφος έπρεπε να ανοίξει τα παράθυρα γιατί το αέριο που έβγαινε από τα πνευμόνια τους καθώς έβηχαν, δηλητηρίαζε την ατμόσφαιρα. Μετά τη δημοσίευση αυτού του άρθρου, ένας αξιωματικός του Φόρειν Όφις επέπληξε τον εκδότη και του είπε ότι το ρεπορτάζ «δεν βοηθούσε». Αυτά γιατί ήθελαν το Ιράν να υποφέρει και να καταστραφεί, και ο Σαντάμ που βοηθούσε σ’ αυτό ήταν τότε καλός… δεν έπρεπε να αναφέρεται ότι παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Και τώρα, ο Φισκ δεν πρέπει να αναφέρει τη σφαγή των αθώων από τους Αμερικανούς και Βρετανούς πιλότους, γιατί η Βρετανική κυβέρνηση έχει αλλάξει πλευρά. Τώρα ο Σαντάμ είναι κακός…
Τι άλλο να πει κανείς, πώς να σχολιάσει την αβυθομέτρητη ιδιοτέλεια και υποκρισία των Δυτικών «σταυροφόρων» της συμφοράς… Τα λόγια είναι τόσο λίγα… ειδικά όταν βλέπει κανείς τη ματιά μιας μάνας, ή ενός πατέρα, που η οικογένειά του χτυπήθηκε από τις έξυπνες βόμβες. Όταν ακούει ότι ακόμα και έγκυοι Ιρακινές φτάνουν σε τέτοια απελπισία, που γίνονται καμικάζι προκειμένου να βλάψουν τους θύτες τους. Τους «πολιτισμένους» θύτες που εδώ και τόσα χρόνια βασανίζουν τους Ιρακινούς με δολοφονικές κυρώσεις και τώρα εισβάλλουν στη χώρα τους για άλλη μια φορά, δολοφονώντας απροκάλυπτα και παριστάνοντας τους απελευθερωτές!
 |
Αυτό το σχέδιο μας το έστειλε μια τακτική αναγνώστρια το 2004. Δημιουργός του είναι ο δωδεκάχρονος Παντελής, του οποίου η κηδεμόνας το έδωσε στη φίλη μας για να το προωθήσει στο Ίντερνετ. Τι κρίμα για τους ιμπεριαλιστές… ακόμα και οι δωδεκάχρονοι τους μυρίστηκαν! |
Κατηγορίες: MME, ΔΕΝ ΣΥΝΙΣΤΟΥΜΕ, Τύπος, Χωρίς κατηγορία |
Tags:εκτέλεση, ΗΠΑ, Ιράκ, Σαντάμ Χουσεΐν | 0 σχόλια
Ιουλίου 20th, 2003
Βρήκαμε σ’ ένα τοίχο αυτή την ωραία απομίμηση της «Ελευθεροτυπίας» μ’ αυτή την άσχημη είδηση. Παρακαλούμε διαβάστε προσεκτικά, και βγάλτε τα συμπεράσματά σας για τα αφεντικά της ενημέρωσης, που σύμφωνα με την αφισούλα δουλειά τους είναι «η απόκρυψη γεγονότων». Αν αμφιβάλλετε ακόμα για το τελευταίο, πηγαίνετε στο άρθρο «Ανεξάρτητος τύπος; Χα χα χα!» και συνεχίστε την επιμόρφωσή σας διαβάζοντάς την ως το τέλος.

Κατηγορίες: ΔΕΝ ΣΥΝΙΣΤΟΥΜΕ, Τύπος |
Tags:Ελευθεροτυπία, εργατικά ατυχήματα, Τσικρίκας, Τύπος | 0 σχόλια
Μαρτίου 15th, 2000
(Προσπαθήστε να μη γελάσετε πολύ δυνατά)
Η επιστολή που ακολουθεί μας εστάλη από άγνωστους, σε μας, επισκέπτες, οι οποίοι καταπώς φαίνεται ξέρουν πράγματα που όχι μόνο δεν ξέρετε, αλλά που, όπως φαίνεται, κάποιοι δεν σας επιτρέπουν να τα μάθετε… Παρακαλούμε διαβάστε προσεκτικά. Τα δικά μας σχόλια είναι στο τέλος.
ΠΡΟΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»
Το να ελέγχεις την πληροφορία και να γράφεις ό,τι θέλεις χωρίς να υπάρχει ο αντίλογος και χωρίς ποτέ να υπάρχει ο τρόπος άμεσης παρέμβασης είναι το χαρακτηριστικό της «δημοσιογραφίας». Γι’ αυτό θέλουμε να τονίσουμε τις ανακρίβειες, ηθελημένες για εμάς, στο άρθρο της 6 Μαρτίου 2000 για τη συγκέντρωση – πορεία στην πλατεία Κουμουνδούρου το Σάββατο 4.Μαρτίου 2000.
Υπενθυμίζουμε για όσους έχουν επιλεκτική μνήμη κι ελαστική συνείδηση, ότι δύο σύντροφοί μας, οι Κ. Καρπούζος και Π. Κατσίλας, έχουν εκθέσει σε κίνδυνο τη ζωή τους απαιτώντας την ελευθερία τους, πραγματοποιώντας ήδη 50 μέρες απεργία πείνας.
Από την αρχή του ανυπόγραφου (άραγε γιατί;) άρθρου φαίνεται η διάθεση του «αόρατου» συντάκτη να γράψει τα γεγονότα όπως ακριβώς θα τα ανέφερε το αστυνομικό δελτίο. Το φοβερό αστείο - γιατί περί αστείου πρόκειται – για συγκέντρωση «70 ατόμων», τι σκοπό άραγε εξυπηρετεί, εκτός από το να γελάσουμε; Γιατί εξαφανίζει τους υπόλοιπους 300 συγκεντρωμένους;
Η άρνηση του επικεφαλής των αστυνομικών δυνάμεων στο να πραγματοποιηθεί η πορεία, και η αναίτια επίθεση των δυνάμεων καταστολής στους συγκεντρωμένους, τι έγιναν; Δεν υπάρχουν; Δε συνέβηκαν;
Η προσπάθεια φίμωσης – για πολλοστή φορά - των αναρχικών στο προσκήνιο. Οι ημέρες του Αρκουδέα και οι σωρηδόν απαγορεύσεις πορειών και συγκεντρώσεων αναρχικών ξανά γεγονός, προφανώς για να μην χαλάσει το εκλογικό καρναβάλι των εξουσιαστών. Αλήθεια, εσείς που κόπτεσθε δήθεν για δημοκρατία, ποιος μπορεί να μας πει γιατί η εξουσιαστική αστική «δημοκρατία» λειτουργεί τόσο επιλεκτικά; Αφενός χτυπώντας τους αναρχικούς και όποιον ανυπότακτο κι ελεύθερο άνθρωπο, αφετέρου επιτρέποντας στα νεοναζιστικά καθάρματα να πραγματοποιούν πορείες και συγκεντρώσεις;
Φυσικά δεν περιμένουμε κανενός είδους προστασία, και ούτε θέλουμε άλλωστε, από τη «δημοκρατία» των αφεντικών και των καπιταλιστών, αλλά τουλάχιστον από κάποιους δήθεν υπερασπιστές της «δημοκρατίας» απαιτούμε να αναφέρουν γεγονότα και όχι τις διαταγές της ασφάλειας. Τα περί επίθεσης στο λεωφορείο το μόνο που εξυπηρετούν είναι να καλύπτουν την επίθεση των κατασταλτικών δυνάμεων εναντίον μας. Υποχωρώντας και αμυνόμενοι απέναντι στις συμμορίες του κράτους, αντιτάξαμε ό,τι ήταν δυνατόν για να αποτρέψουμε μια ακόμα αστυνομική επιχείρηση σύλληψης κάποιων ιδιαίτερα «ενοχλητικών» για το κράτος συντρόφων μας.
Η αστυνομοκρατία σε όλη την Αθήνα το πρωί του Σαββάτου ήταν εμφανής ακόμα και στον πιο ανύποπτο πολίτη, ορδές ασφαλιτών κατέλαβαν και την πλατεία Εξαρχείων προκαλώντας όποιον δεν τους άρεσε, το ξυλοφόρτωμα του μπάτσου ήταν απλά αποτέλεσμα της δικής τους προκλητικής παρουσίας. Αυτή είναι η ΜΟΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ για το Σάββατο 4.3.2000.
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΦΩΝΗ ΜΑΣ ΘΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ – ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΤΕ ΤΟ.
ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΥΣ
Σχόλια «Αγαζήλου»: Όπως μας πληροφόρησαν οι επιστολογράφοι, που διατήρησαν την ανωνυμία τους τόσο σε μας, όσο και στην Ελευθεροτυπία, μας έστειλαν αυτή την επιστολή – που ΔΕΝ δημοσιεύθηκε – επειδή είδαν στην εφημερίδα αυτή να δημοσιεύεται μια δική μας, που κατήγγειλε μια παρόμοια παραποίηση αριθμού συγκεντρωθέντων. Ιδού η επίμαχη επιστολή μας:
ΠΡΟΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» & κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΦΥΝΤΑΝΙΔΗ
Αγαπητή «Ελευθεροτυπία»,
Με έκπληξη διαβάσαμε στο φύλλο σας της 8ης Μαρτίου 2000 ότι στις 7 Μαρτίου «100 νέες, όμορφες και καλλιεργημένες γυναίκες» διαδήλωναν έξω από τον ΟΤΕ για την απόσυρση τηλεκάρτας που διαφημίζει τον Σύλλογο Προστασίας Αγέννητου Παιδιού.
Δυστυχώς για σας, στη συγκέντρωση αυτή βρίσκονταν και μέλη της δικής μας ομάδας, τα οποία μέτρησαν διαδηλώτριες και διαδηλωτές σωστά: ήταν 25 γυναίκες + 5 άντρες = 30 άτομα. Με τόσο λίγα άτομα είναι δύσκολο να γίνει λάθος στο μέτρημα. Για να βγει ο αριθμός «100» που δημοσιεύσατε εσείς, πρέπει ο πραγματικός αριθμός να τριπλασιαστεί, και να προστεθούν και άλλοι 10 ανύπαρκτοι διαδηλωτές. Γιατί λοιπόν δεν γράφετε την αλήθεια, πράγμα τόσο απλό, παρά κάνετε τόσες αλχημείες; Μήπως σκοπός σας δεν είναι να πληροφορείτε αλλά να παραπληροφορείτε;
Σχετικά με το αν οι διαδηλώτριες ήταν όμορφες, αυτό είναι βέβαια υποκειμενικό. Όμως για να μάθει ο συντάκτης σας αν ήταν όλες καλλιεργημένες , θα έπρεπε να συζητήσει με όλες, πράγμα δύσκολο όταν πρόκειται για 25 άτομα – φανταστείτε να ήταν και εκατό! Και για να μην κοροϊδευόμαστε, ελάχιστες από τις διαδηλώτριες ήταν νέες.
Τέλος όλο το άρθρο σας, όπως και άλλα δημοσιεύματα σχετικά με το Σύλλογο Προστασίας Αγέννητου Παιδιού και την τηλεκάρτα του, ήταν φανερά μεροληπτικό. Δεν είδαμε ούτε την υποψία κριτικής σε συνθήματα όπως «δεν υπάρχουν αγέννητα παιδιά», που ανατρέπουν τη Γενετική και την Εμβρυολογία, ούτε στην υβριστική αφίσα που έγραφε «Οι γυναίκες επιλέγουν, οι γουρούνες όχι». Μήπως συμφωνείτε με τη ρατσιστική άποψη των δήθεν «φεμινιστριών», ότι οι γυναίκες που δεν χρησιμοποιούν αντισύλληψη και δεν σκοτώνουν κανένα από τα παιδιά τους είναι γουρούνες;
Έτσι, για να ξέρουμε αν έχουμε να κάνουμε με εξ αριστερών φασίστες.
Ειλικρινά,
Ομάδα Γυναικών «Αγάζηλος»
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ Κας ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΑΜΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΑΣ (Ελευθεροτυπία, 18/3/2000) ΚΑΙ Η ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ
Περίεργη η διαπίστωση πως είμαστε μεν «μεροληπτικοί» αλλά»χωρίς υποψία κριτικής», μεταφέροντας αυτούσιες φράσεις. Είναι κρίμα που δεν εκτιμήθηκε το γεγονός ότι η ίδια συντάκτης, λίγες μέρες πριν, μετέφερε χωρίς ίχνος κριτικής και τις δικές σας απόψεις.
Παρ’ όλα αυτά σας διαβεβαιώνω πως ποτέ δεν υπήρξα φεμινίστρια, αλλά όπως η πλειοψηφία του πολιτισμένου κόσμου, υποστηρίζω το δικαίωμα κάθε γυναίκας – και δη εργαζόμενης – να αποφασίζει για το σώμα της και το αγέννητο παιδί της.
Ας μη σχολιάσουμε το»εξ αριστερών φασίστες», διότι η παρεμπόδιση ενημέρωσης δεν έχει πολιτικό χρώμα, αλλά οπωσδήποτε είναι ο χειρότερης μορφής φασισμός.
ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΑΜΑ
*************
Αγαπητή «Ελευθεροτυπία» και κα Γεωργία Δάμα,
Στην απάντησή σας στην επιστολή μας σχετικά με τη συγκέντρωση των «φεμινιστριών» έξω από τον ΟΤΕ (8/3/2000) δεν λέτε λέξη για την ταμπακέρα, δηλαδή την παραποίηση που κάνατε στον πραγματικό αριθμό των συγκεντρωθέντων.
Το να είστε ή να μην είστε φεμινίστρια είναι δικαίωμά σας, και δεν σας ζητήσαμε το λόγο γι’ αυτό, ούτε άλλωστε είναι δική μας δουλειά οι προσωπικές απόψεις των δημοσιογράφων. Το πρόβλημα δεν είναι, τι πιστεύει ο δημοσιογράφος, αλλά το αν αυτό που πιστεύει τον εμποδίζει να κάνει τη δουλειά του αντικειμενικά.
Επίσης δεν σας ζητήσαμε να κάνετε «παρεμπόδιση ενημέρωσης», αλλά αντιθέτως να ενημερώσετε ΣΩΣΤΑ, και όχι με ψευδείς αριθμούς, τον κόσμο που πληρώνει για να ενημερωθεί από την εφημερίδα σας. Η ψευδής ενημέρωση είναι ίση και ίσως χειρότερη από την παρεμπόδιση ενημέρωσης, και αυτό είναι που κάνατε εσείς στη συγκεκριμένη περίπτωση.
Για μας η έκτρωση – από την οποία πολλά από τα μέλη μας έχουν προσωπική εμπειρία – είναι φασιστική κατάχρηση εξουσίας από τη μεριά των γονέων, και όχι δικαίωμα κανενός, είτε αυτός εργάζεται είτε όχι. Επίσης δεν είναι δείγμα πολιτισμού, αλλά δείγμα καταπίεσης κι εκμετάλλευσης της γυναίκας από τις κοινωνικές και εργασιακές συνθήκες αλλά και τις προσωπικές της σχέσεις. Το να διαδηλώνουν άντρες υπέρ των εκτρώσεων δεν μας φαίνεται καθόλου παράξενο.
Απ’ όσο ξέρουμε, δεν έχετε ποτέ γράψει κάτι για τις απόψεις μας και την ομάδα μας, με κριτική ή χωρίς. Εάν κάτι τέτοιο έχει γίνει χωρίς να το αντιληφθούμε, παρακαλούμε να μας ειδοποιήσετε στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση: agazilos@yahoo.com, ώστε να προμηθευτούμε το φύλλο όπου υπάρχει αυτό το δημοσίευμα.
Τέλος εκτιμούμε το γεγονός, ότι δημοσιεύσατε την επιστολή μας.
(Η παραπάνω απάντηση δεν δημοσιεύθηκε).
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Πολλές, και μάλιστα μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδες, μας δουλεύουν κανονικά! Το κακό είναι ότι τις πληρώνουμε κιόλας για να το κάνουν. Όταν τις πιάσει κάποιος στα πράσα δεν απαντούν, αλλά και αν απαντήσουν, το κάνουν όπως η κα Δάμα: Προσπαθούν να κατατάξουν κάπου τους καταγγέλοντες ώστε να δημιουργήσουν εντυπώσεις (εδώ η κα Δάμα προσπαθεί ανεπιτυχώς να μας ταυτίσει με τον Σύλλογο Προστασίας Αγέννητου Παιδιού, ενώ μας αποκαλεί εμμέσως πλην σαφώς απολίτιστες ή μέλη μειοψηφίας αν διαφωνούμε μαζί της), λένε και διάφορες άλλες αρλούμπες, μια που ο βερμπαλισμός βουλώνει το μάτι όσων δεν συνηθίζουν να σκέφτονται, και βέβαια, ούτε κουβέντα για το ατόπημά τους! Σιγά μη ζητούσαν και συγγνώμη!
Τώρα το γιατί παραποιούν την πραγματικότητα, είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα…
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΣΤΟΛΟΓΡΑΦΩΝ, δεν μας απασχολεί. Όπως έχουμε τονίσει σε άλλη σελίδα δεν κάνουμε προβολή καμμιάς ομάδας ή κόμματος. Σε αυτή τη σελίδα δημοσιεύεται επιστολή αναρχικών, σε άλλη άρθρο της Mary Μοstert που γράφει στο συντηρητικό Reagan Monitor. Μας ενδιαφέρει πάντα αυτό που λένε οι άνθρωποι, κι όχι η πολιτική τους τοποθέτηση. Ιδίως όταν αυτό που λένε είναι γεγονός.
ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ της καλής εφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» μπορείτε να διαβάσετε εδώ.
Κατηγορίες: Τύπος |
Tags:απάτες, δημοσιογραφική αλητεία, Ελευθεροτυπία | 0 σχόλια