«Δεν καταλαβαίνω γιατί ο βιαστής είναι πιο κακός άνθρωπος από την κοπέλα που βγάζει τα βυζιά της απόξω, φορά τη φούστα και φαίνεται η κιλότα της, προκαλεί. Εγώ νομίζω ότι τη βία τη ζητά η ίδια. Θέλει να τη βιάσουν. Δεν καταλαβαίνω γιατί η αστυνομία πιάνει τον άνθρωπο που τη βίασε και δεν βάζει αυτή την ίδια που τον προκαλεί; Αφού η φύση τον σπρώχνει να κάνει αυτό. Έχω άλλες απόψεις για τα πράγματα, πως να στο πω βρε παιδί μου. Δεν ξέρω, θα ήθελα κάθε φορά που γίνεται ένας βιασμός να δω γιατί γίνεται, ποιός έφταιξε από τους δυό, ποιός είναι αλήθεια πιο ζωντανός άνθρωπος - ο γέρο-ηλίθιος που κάθεται στο σπίτι του και δεν έχει κανένα ερωτισμό μέσα του, ή εκείνος που ρισκάροντας τη ζωή του την ίδια, την ελευθερία του, επιτίθεται σε ένα πλάσμα σεξουαλικό και θέλει να το φιλήσει, να το αγκαλιάσει, να το σφίξει; Μα, γιατί, ποιός είναι ο πιο καλός; Και πως η ζωή θα γινόταν πιο ενδιαφέρουσα, με εκείνους τους ανέραστους που δε συγκινούνται μπροστά στο φαινόμενο ή με εκείνους που το πάθος ξεχειλίζοντας τους κάνει να επιτεθούν; Και δεν είναι ωραίο πράγμα στο κάτω κάτω η επίθεση βρε παιδί μου, να καταλάβεις αυτό το πράγμα, αυτό που η φύση έπλασε προκλητικό, να το γευτείς, να το χαρείς; Είναι αναρχικές αυτές οι σκέψεις, το ξέρω, αλλά δεν είναι φυσικές;»

Και τώρα πείτε μας τη γνώμη σας. Τι είδους άνθρωπος μπορεί να είναι αυτός που δηλώνει ότι

α) όποια κοπέλα φοράει βαθύ ντεκολτέ ή κοντή φούστα επιθυμεί να τη βιάσουν ή/και της αξίζει να τη βιάσουν,

β) αυτός που αποπειράται να βιάσει γυναίκες είναι απλά  «ζωντανός άνθρωπος»

γ) η φύση ωθεί τους άντρες να βιάζουν (άρα τι φταίνε οι βιαστές…)

δ) με τους βιαστές η ζωή γίνεται «πιο ενδιαφέρουσα»

ε) η (σεξουαλική στην περίπτωσή μας) επίθεση είναι «ωραίο πράγμα»!

Τι λοιπόν μπορεί να είναι ένας άνθρωπος που κάνει ΔΗΜΟΣΙΑ τέτοιες δηλώσεις;

1) Ένας βιαστής;

2) Ένας που θα ήθελε να είναι βιαστής;

3) Ένας δικηγόρος βιαστή/βιαστών;

4) Ένας συγγενής βιαστή/βιαστών;

5) Ένας ηλίθιος;

6) Ένας καλλιτέχνης, πατέρας μιας κόρης;

Αν η απάντησή σας είναι το Νο 6, συγχαρητήρια κερδίσατε! Είναι το Νο 6 (σε συνδυασμό με το 2, όπως ομολόγησε ο εν λόγω καλλιτέχνης σε ραδιοφωνική του συνέντευξη) και πρόκειται για τον εικαστικό Κώστα Τσόκλη, πατέρα της δημοσιογράφου Μάγιας Τσόκλη . Κι αν δεν το πιστεύετε γιατί κάπου ακούσατε ότι «η τέχνη εξημερώνει τα ήθη» και άλλα παρόμοια, δείτε το με τα μάτια σας κι ακούστε το με τ’ αυτιά σας:

http://www.youtube.com/watch?v=J07aeJ0ot64

Σε περίπτωση που σας ζητηθεί να κάνετε login στο YouTube για να δείτε το βίντεο, μπορείτε να παρακολουθήσετε αυτό που έχει και τη ραδιοφωνική συνέντευξη, όπου ο Τσόκλης μας λέει ότι θα ήθελε σε κάποιες περιπτώσεις να βιάσει γυναίκες:

Το συγκεκριμένο βίντεο υπάρχει εδώ watch?v=k9KUJGD7uFg.

Κατ’ αρχήν εκτιμούμε την ειλικρίνεια του κ. Τσόκλη, μια και πολλοί θα ήθελαν να βιάσουν, λίγοι όμως το ομολογούν δημόσια. Ασφαλώς το ότι κάποιος ομολογεί τέτοιου είδους επιθυμίες δεν τις κάνει να γίνονται θεμιτές… Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά, αρκούμαστε όμως για την ώρα σε δυο ερωτήματα:

* Αν έπεφτε θύμα βιασμού η κόρη του κ. Τσόκλη θα πρότεινε αυτός να φυλακίσουν εκείνη αντί για το βιαστή;

* Θα έβρισκε το βιασμό της κόρης του «ωραίο πράγμα»;

Παρακαλείται ο κ. Τσόκλης αν διαβάσει ποτέ αυτή τη δημοσίευση, να μας λύσει τις απορίες για να δούμε κι εμείς τι συμβαίνει στο μυαλό ενός καλλιτέχνη…

«Ήταν τελικά ο Σωκράτης Γκιόλιας ένας από εμάς ;»

«Πολύς λόγος έγινε στη δημοσιογραφική μας οικογένεια για το αν ο Σωκράτης Γκιόλιας ήταν ένας από… εμάς. Αρκετοί τον υπερασπίστηκαν και του έπλεξαν το εγκώμιο γιατί το πίστευαν. Άλλοι το έκαναν γιατί ένας δολοφονημένος δημοσιογράφος ηρωποιείται και έτσι εξιλεώνει τους «αμαρτωλούς», σε μία εποχή που η δημοσιογραφία βάλλεται τόσο. Άλλοι κράτησαν αποστάσεις και κάποιοι…
έβγαλαν δηλητήριο…
Δεν γνώριζα, παρά ελάχιστα, τον εκλιπόντα. Αρχισυντάκτης του Μ. Τριανταφυλλόπουλου τότε, μου φάνηκε βιαστικός, αγχωμένος και οξύς. Ένας νέος ρεπόρτερ , παρορμητικός, με ένα ύφος «όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω». Ως «κλασσική δημοσιογράφος εφημερίδας» – αν και παράλληλα δούλεψα σε όλα τα μέσα – έφυγα με αντιφατικές εντυπώσεις γι αυτά τα νέα επηρμένα παιδιά που δουλεύουν στην τηλεόραση, πλην όμως βαθειά μέσα μου με ζήλεια, για το έντονο πάθος του ανήσυχου επαναστάτη που διέκρινα. Ακούγοντας τον πρόσφατα στο ραδιόφωνο να «σφάζει και να μαχαιρώνει», έπιασα τον εαυτό μου να λέει «ρίχτους», κάνε ό,τι δεν τολμήσαμε να κάνουμε εμείς, εγώ.

Είμαι δημοσιογράφος της «παλιάς σχολής» και διάβασα αυτό το διήμερο πονήματα συναδέλφων, που βρήκαν τη χρυσή ευκαιρία και έσπευσαν να σύρουν τα εξ αμάξης κατά των blogs, σε εφημερίδες και διαδίκτυο. Επί 30 συναπτά έτη εργάστηκα κυρίως σε εφημερίδα, οικονομική και ανήκουσα σε παραδοσιακό εκδότη. Δεν μου έβαλε κανείς το πιστόλι στον κρόταφο, αλλά γνώριζα τα όρια της δημοσιογραφικής μου ελευθερίας …

Επομένως, «αγύριστο κεφάλι» δεν είμαι στους νέους τρόπους ενημέρωσης ούτε έχω συμπλέγματα με τα blogs. Γι αυτό, εξάλλου, επέλεξα κι εγώ να είμαι blogger! Έκλεισα τον φάκελο αυτής της δημοσιογραφίας που μέχρι πρότινος ασκούσα, γιατί προτίμησα να υλοποιήσω το όραμα μου, να υπερασπίσω τα δικαιώματα των ζώων, με τις γνώσεις και την πείρα που απέκτησα, πλην όμως Ελεύθερα, Ασυμβίβαστα, χωρίς αφεντικά στο κεφάλι μου και κυρίως μακριά από όλα τα σαρκοβόρα αρπακτικά των media και του «συστήματος». Του συστήματος, που έχει έντεχνα εκθρέψει φανατικούς πολέμιους της επανάστασης των blogs, όπως είχε εκθρέψει πολέμιους της επανάστασης των ηλεκτρονικών μέσων, πριν από 20 περίπου χρόνια. Θυμάστε ;

Μόνο που το σύστημα, αυτά τα 20 χρόνια, δημιούργησε εκδότες που μόνο εκδότες δεν είναι πλέον και ραδιοτηλεοπτικά μέσα που στην πλειονότητα τους λειτουργούν παράνομα, σε συχνότητες δίχως άδεια… Παρά ταύτα, ενημερώνουν την κοινή γνώμη, την ποδηγετούν, διαμορφώνουν απόψεις, αποκαλύπτουν κατά το δοκούν, ανεβοκατεβάζουν επιχειρηματίες και πολιτικούς, παραθυρώνουν η εκπαραθυρώνουν δημόσια πρόσωπα ανάλογα με τις όποιες άνωθεν εντολές… Ως εκ τούτου και όπως οφείλει μια καθωσπρέπει κοινωνία , σεβόμαστε και αναγνωρίζουμε τους σοβαρούς, έγκυρους και διάσημους δημοσιογράφους, υπαλλήλους αυτού του συστήματος.
Οποία ειρωνεία δε , καθώς όλοι οι παράγοντες της συμβατής ενημέρωσης ξεκοκαλίζουν τα blogs καθημερινά , για να δουν τις ειδήσεις που «παίζουν», ενώ πολλά δημόσια πρόσωπα «στριμώχνονται» για να δώσουν αρθράκια τους στα πιο δημοφιλή από αυτά.

Οι πολέμιοι δημοσιογράφοι , όπως και οι πολέμιοι πολιτικοί μας, ρίχνουν κρυφές ζηλόφθονες ματιές στη νέα μορφή ενημέρωσης , που είναι πιο ελεύθερη και πιο ασυμβίβαστη από αυτή που εμείς ασκούσαμε ή ασκούμε. Και αφού σερφάρουν σε όλες τις ειδήσεις των blogs, επιδίδονται στη συνέχεια χαιρέκακα στην κριτική τους, ξορκίζοντας το κακό…

Είμαι υπέρμαχος της δημοσιογραφίας με ονοματεπώνυμο και αυτήν ασκούσα και ασκώ. Είμαι υπέρ της δημοσιοποίησης και κατά της απόκρυψης ειδήσεων. Σαφώς, είμαι κατά των αστήρικτων στοχευμένων καταγγελιών, ανώνυμων ή επώνυμων σε οποιοδήποτε μέσο ενημέρωσης. Γιατί αυτό δεν γίνεται μόνο στα blogs. Το ζητούμενο είναι , αλλοίμονο, η ελευθερία στη δημοσιογραφία αλλά είναι και η προστασία των πολιτών.

Πόσο υποκριτική μου φαίνεται, ωστόσο , η αντίδραση κάποιων «ορκισμένων εχθρών» της επανάστασης των blogs στο θέμα της «ανωνυμία» τους, όταν τόσες και τόσες ανώνυμες στήλες κοσμούσαν τις σοβαρές επίσημες εφημερίδες μας, χρόνια τώρα, ή ακόμη και με ψευδώνυμα. Πόσα και πόσα ανυπόγραφα άρθρα και πόσες ανυπόγραφες καταγγελίες δεν έχουμε διαβάσει στα παραδοσιακά εκδοτικά μαγαζιά; Λες και μόλις ανακαλύψαμε την Αμερική… θα μου πεις υπάρχει ο διευθυντής και ο εκδότης. Και στα blogs όμως υπάρχουν οι διαχειριστές, που εμείς τουλάχιστον μεταξύ τους γνωρίζουμε. Ας μην κοροϊδευόμαστε. Και ας μην παραβλέπουμε το σημαντικότερο: ότι υπάρχει η ελευθερία να απαντήσει και να αρθρογραφήσει ο καθένας, χωρίς φίλτρα, περικοπές και μοντάζ!
Πόσες φορές θέλησαν δημοσιογράφοι να βγάλουν μια είδηση, μία αποκάλυψη, μία άποψη και δεν μπορούσαν υπό το φόβο της απόλυσης; Πόσοι δημοσιογράφοι γράφουν πιο αβίαστα στα blogs, επώνυμα ή ανώνυμα και πόσοι δίνουν ειδήσεις στους φίλους τους bloggers, γιατί οι ίδιοι δεν μπορούν να τις δώσουν στα μέσα που εργάζονται ; Πόσες ειδήσεις βγήκαν στα blogs προκαλώντας αντιδράσεις και στην πορεία έγιναν αναγκαστικά ειδήσεις στα ΜΜΕ; Πόσες φορές τα δελτία ειδήσεων και οι δημοσιογραφικές εκπομπές αναφέρονται στα blogs, ως ορμητήριο έρευνας ή συζήτησης; Αυτό θα πρέπει να μας προβληματίσει όλους. Η μάλλον αυτό είναι που φοβίζει…
Δεν μπορώ να γνωρίζω αν η δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια είχε κάποια σχέση με το blog που πιθανότατα συνεργαζόταν, το troktiko, ή αν υπήρχε άλλος λόγος ή θέμα για να τον «καθαρίσουν» έτσι άνανδρα. Το troktiko είχε αρκετά τρωτά σημεία για να διαφωνήσει κανείς, όπως άλλωστε έχουν και άλλα «τρωκτικά» media, έντυπα και ηλεκτρονικά, σε άλλο επίπεδο, σε άλλη διάσταση, αλλά πάντως έχουν.

Εκτιμώ εν κατακλείδι ότι η απώλεια μιας δυνατής και ασυμβίβαστης δημοσιογραφικής φωνής, με συμφωνούντες και διαφωνούντες, συνιστά μεγάλη απώλεια για τη Δημοσιογραφία και τη Δημοκρατία.

Επιπλέον, εκτιμώ ότι οι διαφωνίες των πολέμιων δημοσιογράφων κατά των bloggers δεν πρέπει να λύνονται με «χολή», πολλώ μάλλον μετά από μία τόσο άνανδρη και στυγερή δολοφονία. Το δηλητήριο που εκτοξεύεται κατά νεκρού συναδέλφου μας, πονάει το ίδιο με τη σφαίρα του δολοφόνου.

«Θα ξεράσω με την αγιοποίηση του», έγραψε δημοσιογράφος της κρατικής τηλεόρασης σε άρθρο της στο διαδίκτυο, λίγη ώρα πριν καν κηδευτεί ένας συνάδελφος της που δολοφονήθηκε άγρια. Το… εντάξει «ήταν ένας από εμάς» – με κάποια παραχώρηση θαρρώ – δεν καθαγιάζει τον τρόπο που, κατά την ταπεινή μου άποψη, τον «πυροβόλησε» μετά θάνατον. Σκληρή και άδικη ήταν η κριτική της. Πολλά πικρόχολα σχόλια ακούγονται επίσης και σε δημοσιογραφικά «πηγαδάκια».
Ωστόσο, κάποιοι από εμάς που έτσι αβασάνιστα κρίνουμε επί παντός του επιστητού, κάποιοι από εμάς που κάπως «έσπρωξαν» πατεράδες και θείοι και λοιποί φίλοι, κολλητοί και συγγενείς στα λαμπερά ή ολιγότερο λαμπερά και συμβατά μέσα ενημέρωσης, ουδεμία σχέση έχουμε με ορισμένους παλαιότερους και νεώτερους δημοσιογράφους – όχι φυσικά τους βολεμένους που πάντα θα υπάρχουν – εκείνους τους γνήσιους βιοπαλαιστές που ξεκίνησαν μόνοι τους χωρίς μοχλούς στήριξης, κάποιους «ακραίους επαναστάτες», μερικούς ασυμβίβαστους παλικαράδες που προκαλούν, με το ρεπορτάζ του δρόμου και όχι του γραφείου, με τα οράματα και την ανάγκη ελεύθερης έκφρασης ενάντια στη σαπίλα και την υποκρισία της εποχής μας.

Όπως η κοινωνία μας έπιασε πάτο, έτσι και η δημοσιογραφία έπιασε πάτο, είτε θέλουμε να το παραδεχτούμε είτε εθελοτυφλούμε. «Η δημοσιογραφία έχει δυστυχώς πεθάνει», μου είπε πριν 2 χρόνια καλός μου φίλος, παλαιότερος γνωστός, και ιδιαίτερα έντιμος δημοσιογράφος και φοβάμαι ότι είχε δίκιο… Η δημοσιογραφία, λοιπόν, βρήκε χώρο στο διαδίκτυο και διοχετεύτηκε η ορμή της στα blogs. Με λάθος τρόπο; Άλλοτε ναι άλλοτε όχι. Αυτό να το δούμε , να το ισορροπήσουμε και να βοηθήσουμε να μην γίνει η ελευθερία ασυδοσία. Όχι όμως να βάλουμε φίμωτρα.

Θα ήταν σοφότερο, ενδεχομένως, να είμαστε πιο ταπεινοί κάτι τέτοιες στιγμές, σεμνότεροι και πιο φειδωλοί στην κριτική μας. Ας μην κατηγορούμε έτσι επιπόλαια όσους δεν ανήκουν στη «δική μας σχολή».

Είναι θαρρώ αυτή ακριβώς η στιγμή που χρειαζόμαστε κάτι τέτοιους μαχητικούς, τολμηρούς δημοσιογράφους, κάτι παρορμητικούς «επαναστάτες», με τα λάθη τους και τις υπερβολές τους. Αυτούς που θυμίζουν τους πρωτεργάτες του λειτουργήματος της δημοσιογραφίας, έστω και με έναν άλλο σύγχρονο τρόπο, μια άλλη μορφή, αυτή που επιτάσσει η ταραγμένη μας εποχή.

Ας έχουμε το σθένος να το παραδεχτούμε και να τους βοηθήσουμε να διορθώσουν τα πιθανά λάθη τους αντί να τους καταδιώκουμε, για να μπορούμε να λέμε με ειλικρίνεια και όχι με συγκατάβαση «ναι είναι ένας από μάς». Δυστυχώς, εν προκειμένω, να φωνάζουμε δυνατά, «ναι, ήταν ένας από μας».

Και εν τέλει, ο στόχος είναι να έχουμε μια πιο ασυμβίβαστη και ελεύθερη δημοσιογραφία, μακριά από τις τερατογεννέσεις του άρρωστου και άκρως διαπλεκόμενου συστήματος, που γιγαντώθηκε και έγινε λερναία ύδρα.

Ο αυτισμός μας σε όποια αντίσταση ξεβολεύει το κατεστημένο, δεν τιμά τη Δημοκρατία μας, δεν τιμά την ταλαιπωρημένη κοινωνία μας, δεν τιμά κανέναν μας.»

Στα όσα πολύ σωστά γράφει η Εύη Κυρατζή περί ελεγχόμενης πληροφόρησης δια του Τύπου έχουμε να δώσουμε παραδείγματα ήδη δημοσιευμένα στις σελίδες μας (όπως την http://agazilos.org/2000/03/15/free-press/). Δείτε εκεί πόσο μαγικά δημοσιογράφοι που υπογράφουν τα άρθρα τους μειώνουν 400 ανθρώπους σε 70, ενώ 25 άλλους τους πολλαπλασιάζουν σε 100! Δείτε πώς η δημοσιογράφος που παρουσίασε τα 25 άτομα και των 2 φύλων και διαφόρων ηλικιών ως 100 νέες όμορφες και καλλιεργημένες γυναίκες «απαντά» στην καταγγελία μας μη λέγοντας λέξη για την ταμπακέρα, δηλαδή για την παραποιημένη εικόνα της συγκέντρωσης που επώνυμα παρουσίασε σε μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα. Δείτε και άλλο ατόπημα της εφημερίδας όπως το καταγγέλει άλλος μπλόγκερ/αναγνώστης μας εδώ: http://agazilos.org/2009/07/20/your-new-page/#comment-32

Μετά απ’ όλα αυτά (που είναι ελάχιστα δείγματα της παραπληροφόρησης που τρώμε καθημερινά) μπορεί κανείς να πιστέψει ότι η δημοσιογραφία που ασκείται «επώνυμα» σε παραδοσιακά μέσα «ενημέρωσης» και όχι σε μπλογκς, είναι πιο κοντά στην αλήθεια από τα όσα γράφουν οι μπλόγκερς; Από πού κι ως πού;

Ας πάμε και σε μια άλλη περίπτωση που δείχνει ότι για κάποιες ειδήσεις «πέφτει γραμμή» να ΜΗΝ δημοσιευθούν: Θυμάστε την περίπτωση των δυο Ιρανών χριστιανών, της Μαρυάμ Ρόσταμπουρ και της Μαρζιέχ Εσμαϊλαμπάντ, που φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν στο Ιράν με προοπτική την εκτέλεσή τους επειδή έγιναν χριστιανές; Ανακαλύψαμε την είδηση τυχαία σε τουρκικό δημοσίευμα στο Ίντερνετ και τη διασταυρώσαμε με τα γραφόμενα στο σάιτ της Διεθνούς Αμνηστίας και σε κάποιες γερμανικές, και αργότερα αγγλικές, ιστοσελίδες. Τη δημοσιεύσαμε – σε ελληνικά και αγγλικά – στην Ελλάδα όπου ήταν τελείως άγνωστη, φτιάξαμε φόρμα αποστολής υπογραφών διαμαρτυρίας και στείλαμε το λινκ σε άλλους μπλόγκερς. Κοιτάξτε τι αλυσιδωτή αντίδραση δημιουργήθηκε:

• Μπλόγκερ από Θεσσαλονίκη επικοινώνησε αμέσως με την πρεσβεία του Ιράν εκεί, επιβεβαίωσε την είδηση και την αναδημοσίευσε
• Πολλοί ακόμα  Έλληνες μπλόγκερς αναδημοσίευσαν την είδηση αμέσως.
• Επιπλέον
• Αναγνώστριά μας έφτιαξε βίντεο στο YouTube με το οποίο πολλοί Έλληνες και μη έμαθαν για το θέμα και κινητοποιήθηκαν.
• Ένας από αυτούς που το είδαν στο YouTube έκανε ανάρτηση και στο Indymedia
• Αναγνώστης μας, μπλόγκερ ο ίδιος, έφτιαξε γκρουπ στο Facebook πληροφορώντας πάρα-πάρα πολλούς ανθρώπους
• Αναγνώστριές μας έστειλαν το λινκ σε αγγλόφωνα μπλογκς πρώην μουσουλμάνων (που κι αυτοί αγνοούσαν το θέμα) και κινητοποιήθηκαν κι αυτοί
• Από ιστοσελίδες και μπλογκς με Ορθόδοξα θέματα σε διάφορες γλώσσες γρήγορα διαδόθηκε στη Ρωσία και άλλες χώρες με κυριλλική γραφή
• Στην Τουρκία ακολούθησε παρόμοια πρωτοβουλία από φόρουμ Τούρκων χριστιανών

Χιλιάδες μηνύματα στέλνονταν καθημερινά μέσω της φόρμας μας, και για να αποσυμφορήσουμε την κατάσταση φτιάξαμε νέο μπλογκ ειδικά για τις δυο φυλακισμένες Ιρανές (http://freemaryamandmarzieh.agazilos.org). Έτσι είχαμε 2 φόρμες αποστολής μηνυμάτων, που δούλευαν φουλ τις περισσότερες ώρες του 24ώρου και χρησιμοποιούνταν, χωρίς υπερβολή, από ανθρώπους απ’ όλο τον κόσμο.

Τελικά οι δυο Ιρανές απαλλάχτηκαν από μερικές κατηγορίες και απελευθερώθηκαν μέχρι τη δίκη τους. Στο διάστημα αυτό αλλάξαμε το περιεχόμενο του μηνύματος και χιλιάδες άνθρωποι συνέχισαν να βομβαρδίζουν μ’ αυτό τις πρεσβείες του Ιράν, ενωνόμενοι με όλους τους άλλους που κινητοποιούνταν από αγγλικές σελίδες και μέσω της Διεθνούς Αμνηστίας πριν εμείς μάθουμε για το θέμα. Αργότερα μετά από μήνες τρομοκρατίας με απειλητικά τηλεφωνήματα και τα συναφή, έγινε και η τελική δίκη των γενναίων γυναικών, που αθωώθηκαν και απελάθηκαν από τη χώρα τους.

Γιατί γράφουμε όλα αυτά; Όχι βέβαια για να πούμε ότι χάρη στην πρωτοβουλία μας αθωώθηκαν οι Μαρυάμ και Μαρζιέχ, ούτε γενικότερα για να ευλογήσουμε τα γένια που δεν έχουμε! Αλλά για να δείξουμε με παράδειγμα ότι ο κόσμος μπορεί να δράσει αποτελεσματικά και σε παγκόσμια εμβέλεια μέσω των μπλογκς, κι ότι κινητοποιήσεις μέσω του Ίντερνετ μπορεί να αποκτήσουν διαστάσεις που κανείς δεν το φανταζόταν όταν ξεκινούσαν. Άνθρωποι μπορούν να συσπειρωθούν και να δράσουν με έμπνευση και με ταχύτητα χωρίς καμιά ενημέρωση από τον Τύπο!

Γιατί σε όλο αυτό το διάστημα των έντονων κινητοποιήσεων ο ελληνικός Τύπος δεν αφιέρωσε ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΓΡΑΜΜΗ σ’ αυτό το ζήτημα διεθνούς ενδιαφέροντος που αφορούσε παραβίαση ανθρώπινων δικαιωμάτων και θρησκευτικής ελευθερίας, και την ίδια τη ζωή δυο γυναικών που κάποια μέρα μπούκαραν ασφαλίτες στο σπίτι τους και τις συνέλαβαν χωρίς υποψία νομιμότητας! Δυο γυναίκες που τις ανέκριναν βασανιστικά και τις κρατούσαν φυλακισμένες με ελάχιστη τροφή και νερό, και δίχως πρόσβαση σε ιατρική φροντίδα, παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που παρουσίαζαν! Ο ελληνικός Τύπος και ΜΜΕ αφιέρωναν στήλες και ρεπορτάζ σε διάφορες ηλιθιότητες – ναι, ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΕΣ! Όπως πληροφορηθήκαμε, μόνο δύο μέσα ασχολήθηκαν με το θέμα: Το περιοδικό «Τρίτο Μάτι» που δεν είναι κατά κύριο λόγο ειδησεογραφικό, και η διαδικτυακή σελίδα του «Στόχου», η οποία δεν ανέφερε πηγή και τρόπο υποστήριξης των γυναικών αλλά αντιμετώπισε το θέμα σαν μια είδηση που δείχνει τι κακό είναι το Ισλάμ.

Δηλαδή στη συντριπτική πλειοψηφία του ο ελληνικός Τύπος είχε τελείως αντίθετη στάση με το «Τρωκτικό», το οποίο αφότου στείλαμε το λινκ αφιέρωσε δυο σχόλια ( troktiko.blogspot.com/2009/09/blog-post_9493.html και troktiko.blogspot.com/2009/09/blog-post_4671.html). Μάλιστα στο ένα έβαλε μετά από παράκλησή μας και λινκ προς τη φόρμα, ώστε να μπορεί να στέλνει μηνύματα διαμαρτυρίας ο κόσμος.

Και το συμπέρασμα είναι απλό: ο Τύπος είναι ελεγχόμενος από διάφορα συμφέροντα που πολύ αμφιβάλλουμε ότι είναι «φωτεινά». Και οι δημοσιογράφοι που εργάζονται στον Τύπο, όσο είναι οικονομικά εξαρτημένοι από τους εργοδότες τους και κατά συνέπεια υποχρεωμένοι να εξυπηρετούν τις διάφορες σκοπιμότητές τους, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ, ακόμα κι αν το θέλουν, να μας ενημερώσουν πραγματικά. Και τις ειδήσεις που τελικά περνούν από το φίλτρο του «επιτρεπτού», δεν μπορούν να τις παρουσιάσουν αντικειμενικά. Είναι αναγκασμένοι, ακόμα κι αν δεν το θέλουν, να παρουσιάζουν μια εικονική πραγματικότητα. Μόνο μέσω των μπλογκ και μέσω της ανωνυμίας μπορούν να πουν τα πράγματα όπως τα ξέρουν, χωρίς το φόβο της απόλυσης!

Ας μη διαμαρτύρονται λοιπόν αυτοί που τους ενοχλεί η ανωνυμία των μπλόγκερ αλλά όχι η ανωνυμία του «Μικροπολιτικού» και του «Αποδυτηριάκια» (για να αναφέρουμε μονάχα δυο παραδείγματα). Ας μην διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους αυτοί που, την ώρα που οι δυο Ιρανές βασανίζονταν απάνθρωπα, μας ενημέρωναν για το ποιος βγαίνει ραντεβού με ποιαν, και το πώς το ερασιτεχνικό βίντεο με αστείες γκριμάτσες που γύρισε ένα άγνωστο παχουλό αγόρι, το είδαν χιλιάδες χρήστες του YouTube! Ακόμα, ας μην προσάπτουν ως κατηγορία στον Σωκράτη Γκιόλια ότι ήταν «κολλημένος με την Ορθοδοξία» αυτοί που μέρα νύχτα παρουσιάζουν την καλοπέραση, το χρήμα και τη μάταιη (μα εντελώς μάταιη και κούφια) δόξα ως παντοδύναμους θεούς που όλοι πρέπει να προσκυνάμε. Ας αφήσουν ήσυχο το troktiko που κατηγορούν για «ανακριβείς ειδήσεις» – λες και όλες οι δικές τους είναι ακριβείς! Και ας μην χρησιμοποιούν το όνομα του Σωκράτη Γκιόλια (λες και τους πήρε ο πόνος αυτούς που τον θεωρούσαν μαλάκα, όπως με περισσή ειλικρίνεια έγραψε η Ρίκα Βαγιάνη) για να πλήξουν το Indymedia, ένα σάιτ όπου ο καθένας λέει τη γνώμη του – και που έχει και αυτό διαχείριση, για όποιον δεν το γνωρίζει… Αν πραγματικά υποστηρίζουν την έννοια της ελευθεροτυπίας, θα πρέπει να υποστηρίξουν και την ελευθερία της έκφρασης στο Ίντερνετ. Εκτός αν το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να διατηρήσουν τον έλεγχο της πληροφόρησης του κόσμου, για λογαριασμό των σκοτεινών αφεντικών τους… Αν αυτός είναι ο σκοπός τους, ας μη χάνουν άδικα το χρόνο τους. Γιατί αυτό τον έλεγχο τον έχουν χάσει από καιρό και είναι μάλλον αδύνατο να τον ξαναποκτήσουν…

Προσπάθεια για σωτηρία Ιρανής από λιθοβολισμό

Τρίτη, 06 Ιούλιος 2010 11:58

Μια   43χρονη Ιρανή αντιμετωπίζει το θάνατο με  λιθοβολισμό εκτός αν η διεθνής εκστρατεία που έχει ξεκινήσει και προωθείται από τα παιδιά της αναγκάζει τις αρχές να ακυρώσουν την απόφαση. Είναι μια από τις περιπτώσεις που χαρακτηρίζει την χώρα που  εφαρμόζει πολύ συχνά την  ποινή του θανάτου και που έχει εκτελέσει ήδη περισσότερους από 100 ανθρώπους αυτό το έτος, η Sakineh Mohammadi Ashtiani καταδικάστηκε τον Μάϊο του  2006 με την κατηγορία  »παράνομης σχέσης» εκτός γάμου. Η Sakineh υπόμεινε ήδη την ποινή 99 μαστιγωμάτων , αλλά η υπόθεσή της ανοίχτηκε πάλι όταν υπήρξε υποψία από ένα δικαστήριο ότι μπορεί να συνήργησε στη  δολοφονία  του συζύγου της. Αθωώθηκε, αλλά η υπόθεση μοιχείας αναθεωρήθηκε και …. δικάστηκε στην θανατική  ποινή, βάσει της «γνώσης του δικαστή » – ένα παράθυρο ερμηνείας που επιτρέπει με βάση την υποκειμενική άποψη του δικαστή  να επιβάλλει ποινή ακόμη κι αν δεν υπάρξει  κανένα σημαντικό αποδεικτικό στοιχείο. Μιλώντας στο Guardian, o γιος της Sajad, 22 χρόνων, και η κόρη της Farideh, 17 χρόνων, είπαν ότι η μητέρα τους έχει κατηγορηθεί,  και έχει τιμωρηθεί ήδη άδικα, για κάτι που δεν έκανε. «Είναι αθώα, ήταν εκεί για πέντε έτη για να μην κάνει τίποτα «, είπε ο Sajad. Περιέγραψε την επικείμενη εκτέλεση ως βάρβαρη. «Έχουμε την εικόνα της, χωμένη  μέσα σε μια βαθιά τρύπα στο έδαφος, να λιθοβολείται μέχρι θανάτου, είναι ένας εφιάλτης για μένα και την αδελφή μου  όλα αυτά τα χρόνια» Βάσει του ιρανικού νόμου sharia, το καταδικασμένο άτομο θάβεται μέχρι το λαιμό (ή ως το στήθος στην περίπτωση ανδρών), και εκείνοι που παρευρίσκονται στη δημόσια εκτέλεση καλούνται και ρίχνουν  πέτρες. Εάν το καταδικασμένο πρόσωπο καταφέρει να  ελευθερωθεί μόνο του από την τρύπα, η ποινή θανάτου μετατρέπεται. Το  Ιράν, πιεσμένο  από τη διεθνή κατακραυγή για την εφαρμογή των λιθοβολισμών,  έχει ασκήσει σπάνια την ποινή   στα πρόσφατα έτη. Εκτελέστηκαν όμως 388 ανθρώπους πέρυσι – περισσότεροι από οποιαδήποτε άλλη  χώρα στον κόσμο εκτός από την Κίνα, σύμφωνα με την διεθνή αμνηστία . Οι περισσότεροι από αυτούς με απαγχονισμό. Απόψε οι διαμαρτυρόμενοι σύλλεξαν τη εξωτερική όψη η ιρανική πρεσβεία στο Λονδίνο για να απαιτήσουν την απελευθέρωση Sakineh. Πέντε έτη πριν, όταν ο Sajad ήταν 17 χρονών μαστίγωσαν τη μητέρα του  μπροστά του.  »Την μαστίγωσαν μπροστά στα μάτια μου, αυτό έχει χαραχτεί στο μυαλό μου «. Ο Mohammed Mostafaei, ένας φημισμένος Ιρανός δικηγόρος προσφέρθηκε εθελοντικά να αναλάβει την υπόθεσή της υπεράσπισής της, όταν ανακοινώθηκε πριν λίγους μήνες η ποινή της. Δημοσίευσε μια επιστολή : «Αυτό είναι μια απολύτως παράνομη πρόταση,» είπε. «Δύο από πέντε δικαστές που ερεύνησαν την περίπτωση Sakineh στη φυλακή του Ταμπρίζ κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει κανένα δικανικό στοιχείο της μοιχείας. Σύμφωνα με το νόμο, η ποινή θανάτου και ειδικά ο λιθοβολισμός χρειάζονται  ρητά αποδεικτικά στοιχεία και  μάρτυρες ενώ στην περίπτωσή της Sakineh,  η «γνώση του δικαστή» θεωρήθηκε  αρκετή.» Η Mina Ahadi, ακτιβίστρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Γερμανία   βοήθησε τα παιδιά της Sakineh για να προωθήσουν την εκστρατεία τους διεθνώς και ήταν σε τακτική επαφή με τον Sajad και την Farideh. Είπε ότι αφότου ξεκίνησε την προηγούμενη εβδομάδα η εκστρατεία, έλαβε  τηλεφωνήματα από τις οικογένειες δύο άλλων γυναικών που κρατούνται στη φυλακή του Ταμπρίζ, όπου είναι και η Sakineh, αποκαλύπτοντας ότι δικάστηκαν επίσης για  μοιχεία και καταδικάστηκαν σε θάνατο με λιθοβολισμό. Πρόκειται για την  Azar Bagheri, 19 χρόνων, και της  Μαρίας Ghorbanzadeh, 25 χρόνων, όπως αποκάλυψε η  Ahadi. «Η Azar συνελήφθη  όταν ήταν ακριβώς 15. Δεν θα μπορούσαν να την τιμωρήσουν προτού να γίνει 18 ετών σύμφωνα με το νόμο, έτσι περίμεναν μέχρι τώρα… και θέλουν να την λιθοβολήσουν, «έχει υποβληθεί σε εικονικούς λιθοβολισμούς, πλήρη με   μερικό ενταφιασμό στο έδαφος. «Την προετοιμάζουν για τον πραγματικό» είπε η Ahadi. H Ahadi που έχει παρακολουθήσει  την βαρβαρότητα του λιθοβολισμού  στο Ιράν τα τελευταία χρόνια,  λέει ότι γνωρίζει τα ονόματα 12 άλλων γυναικών που καταδικάστηκαν σε θάνατο με αυτόν τον τρόπο στο Ιράν. «Αυτές είναι ακριβώς οι γυναίκες που ξέρω, υπολογίζω ότι τουλάχιστον 40 έως 50 άλλες γυναίκες περιμένουν το ίδιο πεπρωμένο στο Ιράν.» «Ο Θάνατος δια λιθοβολισμού  δεν είναι απλά  μια δικαστική τιμωρία, είναι ένα  πολιτικό  μέσο στα χέρια του ιρανικού καθεστώτος για να απειλούνται και να τρομοκρατούνται οι άνθρωποι. Έχει περισσότερη λειτουργία από ότι μια απλή τιμωρία».

Τι μπορείτε να κάνετε για να βοηθήσετε;
Δείτε εδώ (και πάλι από σελίδα του Ακτιβιστή):

Να βοηθήσουμε την Ιρανή Sakine.

Τρίτη, 06 Ιούλιος 2010 17:43

Μπορούμε να κάνουμε τρεις ενέργειες για να βοηθήσουμε την προσπάθεια των παιδιών της Ιρανής Sakine Mohammadi e Ashtiani, για να σωθεί η δύστυχη μητέρα τους από τον θάνατο δια λιθοβολισμού (Προσπάθεια για σωτηρία Ιρανής από λιθοβολισμό ). Το πρώτο να υπογράψουμε. Να προσθέσουμε κι εμείς την υπογραφή μας για την απελευθέρωση της Sakine. Καταχωρούμε τα στοιχεία μας (όνομα, επίθετο, μέηλ, υποχρεωτικά και αντιγράφουμε τους 4 λατινικούς χαρακτήρες που θα βρούμε στη φόρμα) πατώντας  ΕΔΩ Μπορούμε επίσης να στείλουμε τα δύο μέηλ που παραθέτουμε πιο κάτω. Τα κόκκινα χρώματα αντιγραφή και επικόλληση στον παραλήπτη ή στην κοινοποίηση. Αντιγράφουμε το κείμενο με τα έντονα μαύρα γράμματα και το επικολλάμε στο χώρο κειμένου του μέηλ. Μην ξεχάσετε να προσθέσετε το ονοματεπώνυμό σας με λατινικούς χαρακτήρες….. SAMPLE LETTER TO NAVI PILLAY, UN High Commissioner for the Office of Human Rights: Στείλτε το: npillay@ohchr.org (Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.) με κοινοποίηση προς: urgent-action@ohchr.org (Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.) , Iran_team@amnesty.org (Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.), saneif@hrw.org Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. Dear Ms. Pillay, I am writing to you with an urgent demand that you intervene with the authorities in the Islamic Republic of Iran, who are preparing to execute by stoning Sakine Mohammadi e Ashtiani. Stoning is a barbaric form of torture and execution that should be outlawed worldwide. It is your responsibility to step in and demand a halt to these proceedings. The children of Ms. Mohammadi e Ashtiana have written a letter in her defense, and have issued a call to the world asking for help. Their letter is here; I suggest you read it, and then act according to their heartrending demands. http://missionfreeiran.wordpress.com/2010/06/26/sakine-children-2 Sincerely, [το όνομά σας με λατινικούς χαρακτήρες]…………………………………………….. SAMPLE LETTER TO THE INTERNATIONAL COMMITTEE OF THE RED CROSS: Στείλτε το : Florian Westphal ( fwestphal@icrc.org Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. ) and Dorothea Krimitsas ( dkrimitsas@icrc.org Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. ) Dear Ms. Westphal and Ms. Krimitsas, I am writing to you with an urgent request that you intervene with the authorities in the Islamic Republic of Iran, who are preparing to execute by stoning Sakine Mohammadi e Ashtiani. Stoning is a barbaric form of torture and execution that should be outlawed worldwide. Multilateral organizations have thus far refused to step in and put a halt to the criminal actions perpetrated by the Islamic Republic. Your mandate encourages your organization to undertake the work of visiting prisoners in situations of internal violence, where the Geneva Conventions do not apply. I ask you to step in and demand a halt to these and other ongoing criminal and barbaric proceedings in the Islamic Republic The children of Ms. Mohammadi e Ashtiana have written a letter in her defense, and have issued a call to the world asking for help. Their letter is here; please read it, and then act according to their heartrending demands. http://missionfreeiran.wordpress.com/2010/06/26/sakine-children-2 Sincerely, [το όνομά σας με λατινικούς χαρακτήρες]

Δεν μας στοιχίζει τίποτα να προσθέσουμε την υπογραφή μας, όμως για την κυβέρνηση του Ιράν, που προσπαθεί να παραστήσει ότι σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, η κάθε υπογραφή έχει βαρύτητα.

Πρότασή μας: Στείλτε τα μηνύματά σας κι αλλού! στη μόνιμη αντιπροσωπεία του Ιράν στον ΟΗΕ  (Permanent Mission of the Islamic Republic of Iran to the United Nations – iran@un.int) , στην ιρανική πρεσβεία στις Βρυξέλλες (Embassy of the Islamic Republic of Iran in Bruxelles – secretariat@iranembassy.be), στην πρεσβεία του Ιράν στο Ηνωμένο Βασίλειο (Λονδίνο) (Embassy of the Islamic Republic of Iran to the U.K. – info@iran-embassy.org.uk.) , καθώς και στην ιρανική πρεσβεία στην Αθήνα (στη διεύθυνση του τμήματος γενικών πληροφοριών και ΜΜΕ) (Embassy of the Islamic Republic of Iran in Athens, Greece – info@iranembassy.gr). ΔΕΝ ΣΤΟΙΧΙΖΕΙ ΤΙΠΟΤΑ αλλά έχει αξία…

● Η πυροσβεστική υπηρεσία δεν έχει δώσει έγγραφη άδεια για το συγκεκριμένο κτίριο, η συμφωνία ήταν κάτω από το τραπέζι, όπως άλλωστε γίνεται πρακτικά με όλες τις επιχειρήσεις και τις εταιρείες στην Ελλάδα.

● Το συγκεκριμένο κτίριο δε διαθέτει πυρασφάλεια και πυροπροστασία, ούτε μελέτη ούτε εγκατάσταση, δηλαδή ψεκαστήρες οροφής, εξόδους διαφυγής, πυροσβεστικές φωλιές. Μόνο φορητούς πυροσβεστήρες, οι οποίοι φυσικά δε μπορούν να αντιμετωπίσουν μια εκτεταμένη πυρκαγιά σε ένα κτίριο φτιαγμένο με προ πολλού ξεπερασμένες προδιαγραφές ασφαλείας.

● Κανένα κατάστημα της τράπεζας δε διαθέτει προσωπικό εκπαιδευμένο στην αντιμετώπιση πυρκαγιών. Ούτε καν στη χρήση των λιγοστών πυροσβεστήρων. Η διοίκηση προφασίζεται πάντα το κόστος και δεν κάνει ούτε στοιχειώδεις κινήσεις για να προφυλάξει το προσωπικό.

● Ποτέ δεν έχει γίνει άσκηση εκκένωσης οποιουδήποτε κτιρίου από τους εργαζόμενους της τράπεζας ούτε έχει γίνει σεμινάριο από πυροσβέστες, ώστε να δοθούν οδηγίες για τέτοιες καταστάσεις. Οι μόνες ασκήσεις που έχουν γίνει στη Marfin Bank είναι για σενάρια τρομοκρατικών ενεργειών και διαφυγή των μεγάλων κεφαλιών της τράπεζας από τα γραφεία τους.

● Το συγκεκριμένο κτίριο δεν είχε ειδική πρόβλεψη για φωτιά, παρόλο που λόγω η κατασκευή του είναι πολύ ευαίσθητη κάτω από τέτοιες συνθήκες και παρόλο που ήταν γεμάτο με υλικά από πάνω μέχρι κάτω. Υλικά που παίρνουν φωτιά πολύ εύκολα, όπως χαρτί, πλαστικά, καλώδια, έπιπλα. Το κτίριο αυτό αντικειμενικά είναι ακατάλληλο για χρήση σαν τράπεζα λόγω της κατασκευής του.

● Καμία ομάδα προσωπικού ασφαλείας δεν έχει γνώση πρώτων βοηθειών και πυρόσβεσης, παρόλο που πρακτικά του ανατίθεται με προφορική εντολή κάθε φορά να προστατέψει το κατάστημα. Οι τραπεζικοί υπάλληλοι καλούνται να γίνουν πυροσβέστες και σεκιούριτι ανάλογα με τις επιθυμίες του κάθε κ.Βγενόπουλου.

● Τα στελέχη της τράπεζας απαγόρεψαν κάθετα και κατηγορηματικά στους εργαζόμενους να φύγουν, παρόλο που οι ίδιοι το ζητούσαν επίμονα από νωρίς το πρωί, ενώ επέβαλλαν στους εργαζόμενους να κλειδώσουν τις πόρτες και επιβεβαίωναν συνέχεια τηλεφωνικά το κλείδωμα του κτιρίου. Όποιος φύγει να μην έρθει αύριο για δουλειά, ήταν η μόνιμη απειλή. Τους έκλεισαν ακόμα και την πρόσβαση στο διαδίκτυο για να μην επικοινωνούν με τον έξω κόσμο. ● Εδώ και μέρες επικρατεί πλήρης τρομοκρατία στην τράπεζα σχετικά με τις κινητοποιήσεις, με την προφορική προσφορά «ή δουλεύεις ή απολύεσαι».

● Οι δύο αστυνομικοί της ασφάλειας που δουλεύουν στο συγκεκριμένο κατάστημα για τις ληστείες δεν εμφανίστηκαν σήμερα, παρόλο που τα στελέχη είχαν υποσχεθεί προφορικά ότι θα τους φέρουν εκεί. Επιτέλους κύριοι, κάντε την αυτοκριτική σας και σταματήστε να περιφέρεστε παριστάνοντας τους σοκαρισμένους. Είστε οι υπεύθυνοι για αυτό που έγινε σήμερα και σε κάποιο ευνομούμενο κράτος (σαν κι αυτά που κατά καιρούς χρησιμοποιείτε σαν παράδειγμα από τηλεοράσεως) θα ήσασταν ήδη κρατούμενοι για τις παραπάνω πράξεις. Με δόλο έχασαν τη ζωή τους οι συνάδερφοί μου σήμερα. Δόλο της τράπεζας και του κ. Βγενόπουλου προσωπικά, που έδωσε εντολή, όποιος δε δουλέψει να μην έρθει αύριο στο γραφείο.»

Εκτός από το κείμενο αυτό, μας εντυπωσιάζουν διάφορα σχόλια που ακούμε στα κανάλια σχετικά με την εγκυμοσύνη της νεκρής υπαλλήλου: ξαφνικά προσμετρούν στις απώλειες από τη φωτιά και το αγένητο παιδί της, λέγοντας ότι οι νεκροί δεν είναι 3 αλλά 4, λόγω του εμβρύου! Πολύ ενδιαφέρουσα θέση για κανάλια που συνήθως «κάνουν την πάπια» για το τεράστιο θέμα των αμβλώσεων, και όποτε κάνουν κάποιο σχετικό αφιέρωμα φροντίζουν να πετάξουν και κάποια σπόντα ότι «μερικές αμβλώσεις χρειάζονται» – αν το παιδάκι είναι π.χ. άρρωστο.

Εκτός όμως από την επιλεκτική ευαισθησία των καναλιών σχετικά με τη ζωή των εμβρύων, τα ερωτήματα που γεννά αυτό το κείμενο παραμένουν:

• Είναι αλήθεια, ότι ένα κτίριο τόσο κεντρικό δεν είχε επίσημη άδεια λειτουργίας από την Πυροσβεστική, ούτε επαρκή πυρασφάλεια και πυροπροστασία, και παρόλα αυτά η Τράπεζα δεν προετοίμασε ποτέ τους εργαζόμενους για τέτοιες καταστάσεις κινδύνου για να κάνει οικονομία; Λες και είναι κανένας μικρομεσαίος επιχειρηματίας που αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα και κοιτάει να βγάλει από τη μύγα ξύγκι;

• Είναι αλήθεια ότι όλοι ανεξαιρέτως οι εργαζόμενοι (όπως δείχνει το κείμενο) είχαν ξεκάθαρα απειληθεί με απόλυση αν δεν προσέρχονταν στην εργασία τους στο συγκεκριμένο υποκατάστημα τη συγκεκριμένη μέρα;

• Είναι αλήθεια ότι οι εργαζόμενοι από το πρωί ζητούσαν να φύγουν, κι αντί να τους αφήσουν να φύγουν τους κλείδωσαν μέσα και μπλοκάρισαν το Ίντερνετ;

• Αν τα παραπάνω είναι αλήθεια: με δεδομένο ότι πάντα σε καταστάσεις όπου πολίτες διαδηλώνουν με ένταση για τους Χ ή Ψ λόγους σημειώνονται στο κέντρο της Αθήνας επεισόδια επικίνδυνα για τη σωματική ακεραιότητα του οποιουδήποτε, τα οποία προκαλούν φόβο, και ότι ο έντονος φόβος και ταραχή είναι γνωστό ότι προκαλεί αποβολές, δεν μπορούσε να υπάρξει μέριμνα ΕΙΔΙΚΑ για την εγκυμονούσα εργαζόμενη; Δηλαδή να μην απολυθεί η συγκεκριμένη αν δεν προσερχόταν στην εργασία, αλλά να της δινόταν άδεια τις ημέρες που προβλέπονταν επεισόδια; Ή έστω, να της επιτρεπόταν να φύγει από το πρωί, αντί να την κλειδώσουν μέσα στο κτίριο, που έγινε τελικά ο τάφος ο δικός της και του παιδιού της;

• Ακούμε στην τηλεόραση τον πρωθυπουργό να μιλάει για καταπολέμηση της τρομοκρατίας και τιμωρία των υπευθύνων. Αλήθεια, ένας τέτοιος κατάφωρος εργοδοτικός εκβιασμός σε βάρος μιας εγκύου εργαζόμενης δεν είναι τρομοκρατία, και δεν χρειάζεται να παταχθεί;

Αν τα όσα κατήγγειλε ο φερόμενος ως εργαζόμενος είναι αλήθεια και απλά οι υπεύθυνοι της τράπεζας αδιαφόρησαν για την ειδική κατάσταση όπου βρίσκεται μια έγκυος γυναίκα, τότε ναι, ευθύνονται για τους δυο αυτούς θανάτους της μητέρας και του παιδιού, ακόμα περισσότερο απ’ ότι ευθύνονται για τους θανάτους των υπόλοιπων υπαλλήλων. Ευθύνονται για τους θανάτους όπως και οι εμπρηστές, οι οποίοι, παρότι είναι καταδικαστέοι, ίσως να μην γνώριζαν και να μην προέβλεψαν τις τραγικές συνέπειες των ενεργειών τους: ενώ οι υπεύθυνοι της τράπεζας γνώριζαν πολύ καλά και τις απαράδεκτες συνθήκες ασφαλείας που επικρατούσαν στο κτίριο, και την εγκυμοσύνη της υπαλλήλου, και ωστόσο δεν φρόντισαν να προστατέψουν εκείνη και το παιδί της από τους κινδύνους που ήταν κάτι παραπάνω από υπαρκτοί και προβλέψιμοι αυτή τη φοβερή ημέρα. Και πρέπει αυτοί οι εγκληματίες «υπεύθυνοι» να τιμωρηθούν παραδειγματικά, ώστε να μην έχουμε στο μέλλον άλλους τέτοιους τραγικούς θανάτους.

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

Ας δούμε όμως διάφορες ειδήσεις σχετικά με μικρά κορίτσια: Η πρώτη είναι από την Ινδία, όπου σύμφωνα με αρχαίο θρησκευτικό έθιμο «Επτάχρονες Ινδές παντρεύονται βατράχους» (http://www.telegraph.co.uk/news/newstopics/howaboutthat/4290761/Seven-year-old-Indian-girls-marry-frogs.html)

Η πικρή εμπειρία λέει πως οι γυναίκες πρέπει να φιλήσουν πολλά πράσινα αμφίβια για να βρουν έναν πρίγκιπα, αλλά δύο επτάχρονα κορίτσια στην Ινδία, την περασμένη εβδομάδα περιόρισαν την αναζήτηση και παντρεύτηκαν βατράχια.

Του Dean Nelson στο Δελχί
Δημοσιεύθηκε: 3:53 GMT PM 19 Ιανουαρίου 2009

Η τελετή έχει τις ρίζες της στην ιστορία του Ινδουιστικού θεού Shiva που είχε ο ίδιος μετατραπεί σε βάτραχο μετά από φιλονικία με τη σύζυγό του Parvati. Φωτογραφία: Getty

Οι Vigneswari και Masiakanni φορούσαν παραδοσιακά ινδικά νυφικά σάρι και χρυσά κοσμήματα σε ένα πλούσιο διπλό γάμο στο απομακρυσμένο σπίτι τους στο χωριό Ταμίλ Ναντού.

Οι γάμοι διεξήχθησαν στο πλαίσιο του «Pongal», μιας παράδοσης αιώνων για τη συγκομιδή ώστε να «εμποδίσουν την εμφάνιση μυστηριωδών ασθενειών στο χωριό».

Εκατοντάδες χωρικοί στο Pallipudpet, 250 χλμ. από το Μαδράς, πήγαν στο ναό, μεταφέροντας τις δύο νύφες στους ώμους τους, ενώ τα βατράχια ήταν δεμένα σε μακριά ραβδιά στολισμένα με λουλούδια. Κατά τη διάρκεια της τελετής, ο ιερέας έψαλε ινδουιστικές προσευχές, έδεσε τα χέρια των νυφών με τα δικά του εξ ονόματος των γαμπρών και τους ονόμασε βατράχους και συζύγους μπροστά σε μια ιερή φωτιά.

Η τελετή έχει τις ρίζες της στην ιστορία του Ινδουιστικού θεού Shiva που είχε ο ίδιος μετατραπεί σε βάτραχο μετά από φιλονικία με τη σύζυγό του Parvati. Έκλαψε για ημέρες προκαλώντας την εξάπλωση ασθενειών στα χωριά του τόπου. Όταν τα χωριά ζήτησαν βοήθεια, αυτή τους έστειλε να βρουν τον Shiva και να τον παρακαλέσουν να παντρευτεί μια νεαρή κοπέλα. Η ίδια παρίστανε το κορίτσι, και όταν ο Shiva συμφώνησε να την παντρευτεί επέστρεψαν στην αρχική θεϊκή μορφή τους και η επιδημία πέρασε.

«Τα κριτήρια επιλογής των νυφών είναι ότι θα πρέπει να μην έχουν ακόμα φτάσει στην εφηβεία. Οι γονείς των κοριτσιών παρέχουν εθελοντικά τα παιδιά τους για το τελετουργικό. Μερικές φορές τα κορίτσια εξαναγκάζονται από τους γονείς, οι οποίοι λαμβάνουν μια αίσθηση εκπλήρωσης ότι έσωσαν το χωριό από ασθένειες. Η κύρια αιτία είναι ο αναλφαβητισμός», δήλωσε ο σχολιαστής Ταμίλ Dominic Bosco.

Η παράδοση είναι πηγή αμηχανίας και ταλαιπωρίας για την ινδική κυβέρνηση που έχει πραγματικό πρόβλημα με τους παράνομους γάμους παιδιών. Έχει διατάξει έρευνα για την πρακτική και έστειλε μια ομάδα από ψυχολόγους, κοινωνιολόγους και θρησκευτικούς ηγέτες να πείσουν τους χωρικούς να εγκαταλείψουν μια «άσοφη» παράδοση.

Για τις νύφες Vigneswari και Masiakanni, οι γάμοι είχαν γρήγορο και αίσιο τέλος: ώρες μετά το δέσιμο των κόμπων, οι πράσινοι γαμπροί τους πετάχτηκαν πίσω σε μια λασπωμένη λίμνη.

Το συγκεκριμένο έθιμο, αν δεν συνοδεύεται από την αντίληψη ότι αυτά τα κοριτσάκια είναι πλέον για πάντα «παντρεμένα με τον Σίβα» και δεν πρέπει να παντρευτούν με κανονικούς ανθρώπους γιατί θα τους φέρουν κακοτυχία ή και θάνατο – πράγμα που πιστεύεται για τα κορίτσια που αφιερώνονται σε ινδουϊστικούς ναούς – τότε είναι μάλλον κάτι αβλαβές για τις μικρές νύφες. Υπάρχουν όμως και οι γάμοι παιδιών με κανονικούς ενήλικες, που όχι μόνο δεν είναι αβλαβείς αλλά στοιχίζουν στα παιδιά τη ζωή τους, όπως θα δούμε στις δυο επόμενες ειδήσεις.

Υεμενίτισσα «παιδούλα νύφη» πεθαίνει από εσωτερική αιμορραγία

http://edition.cnn.com/2010/WORLD/meast/04/09/yemen.child.bride.death/

(CNN) – Μια 12χρονη Υεμενίτισσα νύφη πέθανε από εσωτερική αιμορραγία τρεις μέρες μετά το γάμο της, μετά την συνουσία με έναν μεγαλύτερο από αυτήν άνδρα, είπε το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά.

Η κοπέλα ήταν παντρεμένη με έναν άνδρα, με τουλάχιστον δύο φορές την ηλικία της, δήλωσε η Sigrid Kaag, περιφερειακή διευθύντρια της UNICEF για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

Ο θάνατός της είναι «μια οδυνηρή υπενθύμιση των κινδύνων που αντιμετωπίζουν τα κορίτσια όταν παντρεύονται πάρα πολύ νωρίς,» δήλωσε την Πέμπτη η Kaag.

Η Amal Basha, πρόεδρος του Αραβικού Φόρουμ Αδελφών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (Sisters Arab Forum for Human Rights), μιας υεμενίτικης ομάδας υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προσδιόρισε την Παρασκευή το κορίτσι ως Elham Mahdi.

«Η Elham είχε παντρευτεί στις 29 Μαρτίου και πέθανε τρεις μέρες μετά» και έζησε στην επαρχία Hajjah της Υεμένης, είπε η Μπάσα.

Ο θάνατος του κοριτσιού είναι η τελευταία σε μια σειρά υποθέσεων γάμου παιδιών στην Υεμένη, όπου η ελάχιστη ηλικία γάμου είναι ακόμα υπό συζήτηση.

Απογοητευμένος από την πρόσφατη αποκάλυψη, αξιωματούχος της κυβέρνησης της Υεμένης αποκάλεσε την υπόθεση » μια σκληρή υπενθύμιση ότι η πρακτική του γάμου ανηλίκων πρέπει να λήξει.»

«Η κυβέρνηση έχει εργαστεί ακούραστα για να εδραιωθεί η ελάχιστη ηλικία γάμου, αλλά οι συντηρητικοί βουλευτές αντιστάθηκαν σε αυτό», δήλωσε ο αξιωματούχος, ο οποίος δεν είναι εξουσιοδοτημένος να μιλήσει στα μέσα ενημέρωσης. «Τα μέλη του συντηρητικού μπλοκ χρειάζεται να εντείνουν την ευθύνη για την προστασία των δικαιωμάτων και ελευθεριών των νέων. Οι ΜΚΟ πρέπει να συνεχίσουν την εκστρατεία για να ρίξουν φως σε αυτή την ατυχή πρακτική.»

Τον Σεπτέμβριο, ένα 12χρονο κορίτσι της Υεμένης που εξαναγκάστηκε σε γάμο πέθανε κατά τη γέννα. Το μωρό της πέθανε επίσης, σύμφωνα με την Οργάνωση Seyaj για την προστασία των παιδιών.

Η Fawziya Ammodi ήταν σε διαδικασία γέννας για τρεις μέρες πριν πεθάνει από σοβαρή αιμορραγία, είπε ο Ahmed al-Qureshi, πρόεδρος της οργάνωσης.

«Αν και η αιτία του θανάτου της ήταν η έλλειψη ιατρικής περίθαλψης, το πραγματικό ζήτημα ήταν η έλλειψη εκπαίδευσης στην Υεμένη και το γεγονός ότι εξακολουθούν να συμβαίνουν γάμοι παιδιών,» δήλωσε ο al-Qureshi.

Οι παιδούλες νύφες συνηθίζονται στην Υεμένη, όπου ο ΟΗΕ εκτιμά ότι το ένα στα τρία κορίτσια παντρεύεται πριν την ηλικία των 18. Τα περισσότερα παντρεύονται με ηλικιωμένους άνδρες με περισσότερες από μία συζύγους, σύμφωνα με μια μελέτη του Πανεπιστημίου της Sanaa.

Για τους γονείς του κοριτσιού, ο γάμος σημαίνει ότι οι κόρες δεν είναι πλέον ένα οικονομικό ή ηθικό βάρος. Τις περισσότερες φορές, οι γονείς παίρνουν μια υπόσχεση από το σύζυγο ότι θα περιμένει μέχρι το κορίτσι να μεγαλώσει κι άλλο για να ολοκληρώσει τον γάμο.

«Ο πρόωρος γάμος θέτει τα κορίτσια σε αυξημένο κίνδυνο εγκατάλειψης του σχολείου, έκθεσης στη βία, την κακοποίηση και την εκμετάλλευση, ή ακόμη και απώλειας της ζωής τους από την εγκυμοσύνη, τον τοκετό και άλλες επιπλοκές,» δήλωσε η UNICEF.

Το θέμα των παιδιών νυφών της Υεμένης έγινε πρωτοσέλιδο το 2008 όταν η 10χρονη Nujood Ali σταμάτησε το σχολείο και παντρεύτηκε. Ο σύζυγός της τη χτύπησε και τη βίασε μέσα σε λίγες εβδομάδες από την τελετή.

Για να ξεφύγει, η Nujood πήρε ένα ταξί – για πρώτη φορά στη ζωή της – για να πάει στο κεντρικό δικαστήριο όπου κάθισε σε έναν πάγκο και απαίτησε να δει έναν δικαστή.

Μετά από μια καλά δημοσιοποιημένη δίκη, της χορηγήθηκε διαζύγιο.

Και η συνέχεια του δράματος…

http://www.politicalscandalnews.com/article/Rapist%20husband%20of%20dead%20Yemeni%20child%20bride%20should%20die:%20family

Οικογένεια: Ο βιαστής σύζυγος της νεκρής παιδούλας νύφης της Υεμένης θα πρέπει να πεθάνει

Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP) Global Edition | 2010-04-11 12:10:12

Η οικογένεια ενός 13χρονου κοριτσιού της Υεμένης που πέθανε μετά από σεξουαλικό βιασμό από τον σύζυγό της λίγες ημέρες μετά τον κανονισμένο γάμο της απαιτεί την εκτέλεσή του.

Η Ilham al-Ashi πέθανε την Παρασκευή, πέντε ημέρες μετά τον γάμο της με τον Abed al-Hekmi, 24 ετών, σε μια υπόθεση η οποία έχει και πάλι έφερε στο προσκήνιο τα δεινά των λεγόμενων «νυφών του θανάτου» της Υεμένης.

Η ιατρική γνωμάτευση από το κύριο νοσοκομείο στην επαρχία Hajja, βόρεια της πρωτεύουσας, είπε ότι υπέστη μια βαθιά ρήξη στα γεννητικά όργανα.

«Απαιτώ την εφαρμογή του νόμου του Αλλάχ. Απαιτώ τιμωρία» είπε στο AFP η μητέρα του κοριτσιού, Nejma al-Ashi, αναφερόμενη σε εκτέλεση, η οποία είναι η ποινή για φόνο στη μουσουλμανική χώρα.

Στο χωριό Αλ-Asha με τις καλύβες – ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα απόλυτης φτώχειας σε μια από τις πιο φτωχές χώρες του κόσμου, η μητέρα είπε ότι η κόρη της ήταν «ωραία και γεμάτη υγεία» όταν παντρεύτηκε.

Η οικογένεια του συζύγου της σε ένα χωριό γειτονικό είπε λίγες ημέρες μετά το γάμο ότι η κόρη της «ήταν άρρωστη, που έπασχε από ελονοσία, καθώς και ότι τα πνεύματα την είχαν καταλάβει στο γάμο.»

«Εγώ απάντησα: Έχετε φόβο για το Θεό. Η κόρη μου δεν έχει κανένα πρόβλημα», πρόσθεσε.

Αλλά η κόρη της, το τελευταίο θύμα της διαδεδομένης συνήθειας του γάμου ανηλίκων στη φυλετικά δομημένη κοινωνία, είχε πρόβλημα για μέρες, σύμφωνα με το ιατρικό προσωπικό που την είχε δει νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα.

Η Zahra Makyayeva, γυναικολόγος από το Ουζμπεκιστάν σε ιατρική κλινική, είπε ότι είδε την Άσι τη δεύτερη ημέρα του γάμου της, αφού ο σύζυγός της την έφερε, ζητώντας να «σπάσουν τον υμένα της» – αποδεικνύοντας ότι δεν είχαν ολοκληρώσει το γάμο τους.

Η γιατρός είπε ότι αρνήθηκε επειδή «ήταν απαγορευμένο» και συμβούλευσε τον σύζυγο να πάει σε ένα κυβερνητικό νοσοκομείο, τονίζοντας ότι η κοπέλα, που ήταν πολύ ντροπαλή για να επιτρέψει στη γιατρό να την εξετάσει, φαινόταν αδύναμη.

Όμως, αντί να πάει στο νοσοκομείο, ο Hekmi σταμάτησε στο φαρμακείο της κλινικής ζητώντας υπνωτικά χάπια ή ηρεμιστικά, αλλά όταν απέτυχε να του δοθούν τέτοια χάπια, ζήτησε ένα βελτιωτικό σεξουαλικής απόδοσης, το οποίο πήρε.

«Συνειδητοποιήσαμε ότι ήθελε να ναρκώσει το κορίτσι», είπε ο σεΐχης Ali al-Huda, ο ιδιοκτήτης της κλινικής.

Τρεις ημέρες αργότερα, ο Hekmi πήγε τη γυναίκα του πίσω στην κλινική, όπου διαγνώστηκε με κατακράτηση ούρων και βρέθηκε να έχουν κολπικούς τραυματισμούς και λοίμωξη, σύμφωνα με τη νοσοκόμα Fathiya Haidar.

«Της δώσαμε φαρμακευτική αγωγή και έφυγε. Το επόμενο πρωί ακούσαμε ότι πέθανε», είπε.

Ο αδελφός του κοριτσιού, Abdullah, ο οποίος είχε παντρευτεί την αδελφή του Hekmi την ίδια ημέρα στο πλαίσιο της παραδοσιακού εθίμου Sheghar, ή γάμου με ανταλλαγή, κατηγόρησε τον κουνιάδο του και την οικογένειά του ότι σκότωσαν την αδελφή του.

«Αυτοί τη σκότωσαν: ο σύζυγός της και η οικογένειά του. Έδεσαν την αδελφή μου και τη σκότωσαν», είπε, στεκόμενος δίπλα στην καλύβα του, όπου έζησε για λιγότερο από μία εβδομάδα με τη νύφη του, η οποία έχει πλέον επιστρέψει στην οικογένειά της.

Τα πεθερικά του ζήτησαν πίσω τη σύζυγό του, λέγοντας ότι η μητέρα της ήταν άρρωστη, αφού ανακάλυψαν ότι η αδελφή του ήταν νεκρή, είπε.

Ο Hekmi αργότερα πήγε στην οικογένεια της νύφης του, λέγοντάς τους ότι ήταν άρρωστη.

«Όταν φτάσαμε σ’ αυτήν, ήταν ακίνητη,» είπε η μητέρα της.

Η οικογένεια των Άσι αρνείται τώρα να λάβει το σώμα της από το νεκροτομείο του νοσοκομείου στο Hajja, κοντά στο Al-Asha, περίπου 220 χιλιόμετρα (137 μίλια) βορειοδυτικά της πρωτεύουσας. Θέλουν ο σύζυγος να τιμωρηθεί.

«Δεν θα πάρουμε το σώμα. Τι να κάνουμε με αυτό; Θέλουμε τιμωρία για το δολοφόνο της αδελφής μου», είπε ο άλλος αδελφός της Άσι, ο Mahdi.

Ο Hekmi εν τω μεταξύ παραμένει υπό κράτηση και, σύμφωνα με έκθεση της αστυνομίας, παραδέχθηκε ότι βίασε τη σύζυγό του όταν εκείνη αρνήθηκε να κάνει σεξ μαζί του.

Τον Σεπτέμβριο, μια 12χρονη σύζυγος πέθανε μαζί με το μωρό της σε μια δύσκολη γέννα.

«Αυτό αποδεικνύει ότι το δίκαιο και το κράτος δεν θα είναι σε θέση να προστατεύσουν τα νεαρά κορίτσια από τον πρόωρο γάμο αν δεν υπάρχει μια εκστρατεία ενημέρωσης σε συνδυασμό με κυρώσεις για όσους παραβιάζουν το νόμο που ζητούμε να επικυρωθεί», είπε στο AFP η δικηγόρος Shaza Nasser.

Ο νόμος που καθορίζει το ελάχιστο όριο ηλικίας για το γάμο στα 17 για τις γυναίκες και 18 για τους άνδρες έχει προκαλέσει διαμάχη στην Υεμένη και απέτυχε να εφαρμοστεί παρότι πέρασε στο κοινοβούλιο, αφότου οι συντηρητικοί βουλευτές ζήτησαν την αναθεώρησή του.

Η δικηγόρος, η οποία το 2008 κατόρθωσε να λάβει διαζύγιο για την Nojud Mohammed Ali, παντρεύτηκε σε ηλικία οκτώ ετών με έναν άνδρα 20 χρόνια μεγαλύτερο της, είπε ότι θα αναλάβει την περίπτωση της οικογένειας Ahsi και «θα απαιτήσει την εκτέλεση» του Hekmi.

Συμπέρασμα: Πολλές προλήψεις έχουν ακόμη να καταπολεμηθούν, μέχρι να μπορέσουν τα παιδιά να απολαύσουν με ασφάλεια την παιδική τους ηλικία. Και ο παράγοντας φτώχεια είναι κι αυτός καθοριστικός για την ασφάλεια των παιδιών, μια που ένας από τους λόγους που οι γονείς τους τα παντρεύουν τόσο μικρά, είναι και η δυσκολία να τα συντηρήσουν ώσπου να μεγαλώσουν κι άλλο.

Ενημέρωση (5 Μαΐου 2010): Μια ενδιαφέρουσα ανάπτυξη μέρους του άρθρου από άλλους μπλόγκερς πιο εξειδικευμένους υπάρχει εδώ: http://greekmurtadeen.wordpress.com/2010/04/25/child-brides1/

Τα κακά νέα έχουν να κάνουν με την υπόθεση για την οποία αγωνίστηκε η Κατερίνα Γκουλιώνη και οι άλλες κρατούμενες, που μετά τον περίεργο θάνατο της Κατερίνας εξεγέρθηκαν. Δείτε απόσπασμα από σχετική επιστολή της Κατερίνας:

«Όποτε μπαίνω στην φυλακή είτε γιατί εισάγομαι πρώτη φορά είτε γιατί επιστρέφω από δικαστήριο είτε γιατί πήγα νοσοκομείο δέχομαι την εξής επίθεση, η οποία ονομάζεται «έρευνα»: Η δεσμοφύλακας με υποχρεώνει να βγάλω όλα μου τα ρούχα, με βάζει να σκύψω, ν’ ανοίξω τους γλουτούς, να βήξω και παρατηρεί τον πρωκτό μου. Πολλές φορές βρίσκει ευκαιρία να παρατηρήσει γυμνό σώμα και με κοιτάει καλά καλά, μου φέρεται προσβλητικά, ειρωνικά, θρασύτατα, σα να’ μαι το τελευταίο σκουπίδι. Μετά … με οδηγούν στο φαρμακείο. Εκεί, με βάζουν να καθίσω σε γυναικολογική καρέκλα και η δεσμοφύλακας βάζει το δάχτυλό της στο αιδοίο μου μέσα στον κόλπο. Στην συνέχεια υποχρεούμαι να ουρήσω μπροστά στην δεσμοφύλακα για να κάνουν το ναρκωτέστ.

Μια φορά, στο χαρτί που ήταν τοποθετημένο στην γυναικολογική καρέκλα όπου μ’ έβαλαν να κάτσω είδα μία τρίχα από προηγούμενη ερευνηθείσα. Η αποστείρωση στα εργαλεία τους είναι κάτι που ενίοτε θυμούνται. Σε άλλες βάζουν διαστολείς και σκουριασμένους, πολλές φορές, τους βάζουν το δάχτυλό τους και συγχρόνως πιέζουν προς τον ορθό ή και από επάνω στη βουβωνική χώρα σε σημείο που η κρατούμενη να πονάει. Τα ειρωνικά σχόλια και τα σόκιν «αστειάκια» των δεσμοφυλάκων δεν λείπουν από το «ρεπερτόριό» τους…

Προσφάτως που αρνήθηκα την κολπική έρευνα και από τον γυναικολόγο, διότι ανεξαρτήτου μορφώσεως, ειδικεύσεως και μορφωτικού επιπέδου το να σου χώνει ο καθείς τα δάχτυλά του είναι τουλάχιστον «απρεπές», θα έλεγα, και ζητούσα υπερηχογράφημα, με απείλησαν ότι θα με δέσουν όλη νύχτα με τη χειροπέδα στο κάγκελο…»

Το αίτημα της Κατερίνας Γκουλιώνη ήταν να αντικατασταθεί αυτή η εξευτελιστική για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια διαδικασία, από εξέταση με υπερηχογράφο. Το αίτημα αυτό συμβάδιζε με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που θεωρεί παράνομη την κολπική εξέταση. Μετά το θάνατό της, οι κρατούμενες εξεγέρθηκαν καθώς η διευθύντρια των φυλακών αρνήθηκε να συνομιλήσει για το θέμα με εκπροσώπους της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων. Όπως έγραψε η εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ»,

«Σε νίκη μετά θάνατον της κρατούμενης Κατερίνας Γκουλιώνη φαίνεται να καταλήγει η χθεσινή κινητοποίηση των κρατουμένων στις γυναικείες φυλακές του Ελαιώνα Θηβών. Κύριο αίτημα της κινητοποίησης ήταν η κατάργηση της κολπικής εξέτασης στις κρατούμενες. Σύμφωνα με διαβεβαιώσεις του γενικού γραμματέα του υπουργείου Δικαιοσύνης κ. Αθ. Ανδρεουλάκου που έσπευσε επιτόπου μόλις εκδηλώθηκε η εξέγερση, η κολπική εξέταση στην οποία υποβάλλονται οι κρατούμενες από ανειδίκευτο προσωπικό μετά την οποιαδήποτε μεταγωγή τους, προκειμένου να διαπιστωθεί αν μεταφέρουν ναρκωτικά, θα αντικατασταθεί από υπερηχογράφημα.»

Χαρήκατε; Άδικα χαρήκατε… Το άρθρο εκείνο δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα 23 Μαρτίου 2009, και μέχρι προχθές, την Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010, δεν έχει έρθει στις φυλακές Ελεώνα κανένας υπερηχογράφος, αλλά η εξευτελιστική και παράνομη εξέταση συνεχίζεται. Τώρα η Κοινωνική Υπηρεσία αναζητά δωρητές, που θα δώσουν στις φυλακές υπερηχογράφο, και η κατάληξη της προσπάθειας είνα αβέβαιη… Όσο για τις κούφιες κρατικές υποσχέσεις που διαβάσατε στο άρθρο, προστέθηκαν στις αμέτρητες άλλες απραγματοποίητες υποσχέσεις από πολιτικούς και κρατικούς λειτουργούς. Αν θέλετε να δείτε μήπως μπορείτε να βοηθήσετε με κάποιο τρόπο, μπορείτε να επικοινωνήσετε με την Κοινωνική Υπηρεσία των φυλακών στα τηλέφωνα: 22620-73028 και 22620-73024 μέχρι τις 1 μ.μ.

Ακόμα κι αν δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα για το θέμα του υπερηχογράφου, μπορείτε να βοηθήσετε με άλλο τρόπο τις κρατούμενες στις φυλακές Ελεώνα. Λειτουργεί εκεί ένα Φιλόπτωχο Ταμείο από το οποίο δίνονται ενισχύσεις σε άπορες κρατούμενες, και αγοράζονται γι’ αυτές τηλεκάρτες κ.α. απαραίτητα είδη τα οποία δεν μπορούν να αγοράσουν από μόνες τους. Μπορείτε λοιπόν να πάτε στα ΕΛΤΑ της περιοχής σας και να στείλετε με ταχυδρομική επιταγή το ποσό που θέλετε στη διεύθυνση: Φιλόπτωχο ταμείο φυλακών Ελεώνα,Ταχ. Δ/νση: Ελεώνας Θηβών – 32200. Το τηλέφωνο των φυλακών είναι 22620-89803, και το Fax: 22620-73030. Σας συνιστούμε πάντως να επικοινωνείτε με τα τηλέφωνα της Κοινωνικής Υπηρεσίας, που γράψαμε πιο πάνω.

Έχοντας κατά νου τα παραπάνω, διαβάστε με προσοχή αυτό το κείμενο της Αλεξάνδρας:

«Υπάρχει δημοσιευμένο στο internet (π.χ. http://hamomilaki.blogspot.com/2007/07/down.html, http://conapl.ning.com/forum/topics/1636714:Topic:110400, ένα κείμενο από το περιοδικό ΒΗΜagazino, 24 Ιουνίου 2007, τ.349, σ.12, σχετικά με ένα ζευγάρι που απέκτησε μία κόρη με σύνδρομο Down. Από τα λεγόμενά τους προκύπτει ότι δεν περίμεναν να τους συμβεί κάτι τέτοιο (δεν αναφέρουν όμως τίποτα για το αν είχαν κάνει προγεννητικό έλεγχο, ή, αν είχαν κάνει, γιατί δεν έμαθαν για το πρόβλημα του παιδιού).

Το περίεργο με αυτή την υπόθεση, είναι ότι, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς των γονέων, επειδή κανείς, ούτε ο γυναικολόγος που ξεγέννησε τη μητέρα, δεν περίμενε να γεννηθεί το παιδί με τέτοιο πρόβλημα, προτείνουν στους γονείς (δεν λένε όμως ΠΟΙΟΣ τους το προτείνει), ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ: » Μας προτείνουν και μια άλλη λύση, ευθανασία. Μας δίνουν και το τηλέφωνο μιας κλινικής». Στη συνέχεια, δεν αναφέρεται ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ για το θέμα της ευθανασίας (που, φυσικά, δεν έγινε).

Προκύπτουν τώρα τα εξής εύλογα ερωτήματα (ΕΑΝ βέβαια δεχτούμε ότι οι γονείς λένε την αλήθεια):

1. Είναι δυνατόν να θανατώνουν μωρά μετά τη γέννησή τους, επειδή έχουν κάποιο πρόβλημα, σε οποιαδήποτε κλινική, ιδιωτική ή δημόσια; Συμβαίνει αυτή η φρίκη;

2. Αυτός που πρότεινε την ευθανασία, είτε γιατρός, είτε μαία, είτε οποιοσδήποτε άλλος, δεν φοβήθηκε μήπως τον καταγγείλλουν οι απελπισμένοι γονείς;

3. Υπάρχουν γονείς, που, αντιμέτωποι με ένα τέτοιο απρόσμενο πρόβλημα, διαλέγουν τη λύση της ευθανασίας του μωρού τους (γιατί, βέβαια, εάν πουλάνε ευθανασίες, θα υπάρχουν και οι αντίστοιχοι πελάτες…);»

Θα παρακαλούσαμε αν γνωρίζετε κάτι για το θέμα, να μας ενημερώσετε. Και για να δώσουμε μια παραπάνω διάσταση στο τρομερό αυτό θέμα της ευθανασίας σε ένα αθώο πλάσμα που δεν φταίει σε τίποτα και δεν πειράζει κανέναν, παραθέτουμε αποσπάσματα από τα σχόλια που είδαμε στο «Χαμομηλάκι»:

«Γνωρίζοντας κάποιος την Αναστασία θα εξαγριωθεί ακόμα περισσότερο με την ιστορία του Διονύση και της Χριστίνας – και αναφέρομαι στο σημείο όπου οι super ειδικοί του μαιευτηρίου διέγνωσαν πως το παιδάκι δεν θα περπατήσει, δεν θα ακούει κλπ.
Σήμερα η Αναστασία περπατάει, τρέχει, κολυμπάει, παίζει, αντιλαμβάνεται και καταλαβαίνει τα πάντα, έχει αρχίσει να μιλάει, πάει στον παιδικό σταθμό και κάνει παρέα με συνομίλικα παιδάκια (που δεν έχουν σύνδρομο down), φοράει τα τακούνια της μαμάς της και κάνει βόλτες στο σαλόνι, έχει άποψη για το τί θα φορέσει…
Το μόνο που κατάφεραν οι super ειδικοί του μαιευτηρίου καθώς και ο απαράδεκτος πρώην γιατρός της οικογένειας, ο οποίος αποδείχθηκε παντελώς ανίκανος να χειριστεί μία κατάσταση διαφορετική από τις υπόλοιπες, ήταν να σπείρουν τον πανικό και την απόγνωση σε 2 ανθρώπους αντί να τους αφήσουν – αν όχι να τους παροτρύνουν – να χαρούν μία από τις πιο ευτυχισμένες τους στιγμές, την γέννηση του πρώτου τους παιδιού.
Ευτυχώς δεν μάσησαν και αφού ξεπέρασαν το πρώτο σοκ τα υπόλοιπα ήρθαν μόνα τους.
Η Αναστασία περιβάλλεται από πολλή αγάπη και αυτό φαίνεται στην συμπεριφορά της.
Και βέβαια όλη αυτή η πρόοδος που έχει κάνει οφείλεται σε πολύ μεγάλο βαθμό, στην αγάπη και στην επιμονή των γονιών της. Οι οποίοι ασχολούνται, προσπαθούν και κυρίως της φέρονται φυσιολογικότατα, σαν να μην υπάρχει απολύτως κανένα πρόβλημα. Και πράγματι ως τώρα όλα καλά:)»

«Η κόρη φίλων με σύνδρομο Down, η Πέγκυ, είναι πια στα 20 κάτι της μια ταλαντούχος ζωγράφος που εκθέτει τα έργα της σε εκθέσεις στη πόλη που ζει. Αυτό που θυμάμαι από τους γονείς της ήταν πόσο αγάπη εισέπραττε αυτό το παιδί μαζί με τον αδελφό του και πόσο περίφανοι ήταν για την ύπαρξή της!»

«Οταν ήμουν 7 ετών παιδάκι που είχαμε πάει την ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΑΣ για πρώτη φορά στον γιατρό και είδα την μητέρα μου να τον φτύνει, ενώ επρόκειτο για μια ευγενέστατη και
πλήρη αγωγής γυναίκα, σχημάτισα περίεργη αντίληψη γιάυτήν. Μερικά χρόνια αργότερα κατάλαβα πόσο θύχτηκε απο τον συγκεκριμένο γιατρό που της πρότεινε να μην την ταίζει ώστε να πεθάνει. Για μας σήμερα η ΚΑΤΕΡΙΝΑ (που είναι σαράντα ετών) είναι το στολίδι της οικογένειας, του ειδικού σχολείου που πηγαίνει, της γειτονιάς το καμάρι και το πάντα παιδί με τα αγνά, γλυκά, τρυφερά αισθήματα που μας διδάσκει καθημερινά πως γίνονται καλύτεροι οι άνθρωποι. Είναι πολύ καλλιτεχνικός τύπος, ζωγραφίζει υπέροχα και χορεύει από μικρό παιδί υπέροχα όλους τους χορούς αυτοδίδακτα.
Επιμένω οτι ο θεός διαλέγει τις οικογένειες που στέλνει αυτά τα παιδιά….»

«μιας και έχω ζείσει και εγώ ως γονιός μια ολοϊδια ιστορία σαν αυτή του Διονύση και της Χριστίνας θα μου επιτρέψετε να κάνω μερικούς σχολιασμούς για το θέμα. Το σύνδρομο Down όπως διάβασα σε κάποιο σχόλιο δεν είναι ασθένεια.Είναι μία κατάσταση δεν θα την αναλύσω από άποψης ιατρικής απλά θα πω ότι το άτομο που έχει σύνδρομο παρουσιάζει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.Αυτά μποεί να αφορούν στα χαρακτηριστικά του προσώπου αλλά και σε διάφορα προβλήματα υγείας που ενδεχομένως μπορεί να παρουσιάσει κατά τη διάκεια της ζωής του π.χ υποθειρειοειδισμός.Η νοητική υστέρηση δε ποικίλει από πολύ ελαφριά δηλ.άτομα σχεδόν φυσιολογικά εως πολύ βαριά που σπάνια συνανταται στις μερες μας εξαιτίας της πρώιμης παρέμβασης που μπορούμε να έχουμε με εργοθεραπεία και λογοθεραπεία.Δηλ.πολλά από τα άτομα με σύνδρομο έχουν ενταχθεί στην παραγωγική διαδικασία στον ιδιωτικό αλλά και στον δημόσιο τομέα με επιτυχία. Πέραν αυτού γνωρίζω περιπτώσεις που έχουν δημιουργήσει και οικογένεια. Γιαυτους τους λόγους και για άλλους τόσους όλοι οι γονείς πρέπει να αγωνιζόμαστε για ένα καλύτερο αύριο για αυτά τα παιδιά.Δεν ζητάμε τον ίκτο κανενός αλλά ούτε και τον χρειαζομαστε.Ζούμε μια φυσιολογικότατη ζωή και εξάλλου σε αυτό τον κόσμο που είρθαμε ουδείς τέλειος.Αυτά ήθελα να πω και τα αφιερώνω σε όλους τους υποψήφιους γονείς που αμφιταλαντεύονται αν θα πρέπει να κρατήσουν ένα τέτοιο παιδί γιατί και στην δική μου περίπτωση δεν βρέθηκε κανεις να μου πει μια καλή κουβέντα.Για όλα τα παραπάνω αξίζει τον κόπο.Θα κλείσω με μια φράση της ανπτυξιολογου που παρακολουθει την κορη μου είχε πει κάποτε κλείνοντας μια ομιλία για παιδια με μαθησιακες δυσκολίες «Ας μην ξεχνάμε ποτέ ότι ο Αϊνστάιν ήταν αυτιστικός, δυσλεκτικός και μίλησε στα 4 του.» … Ποιος δεν θα ήθελε να έχει ένα παιδί που να χαίρεται με τη χαρα του και να στενοχωριεται με τη λύπη του, να τον βοηθάει στις δουλειες του σπιτιου και να χαιρεται που το κανει, να τον ακούει και να σιωπά, να τον αγαπά ανιδιοτελώς ακόμη και όταν το μαλώνει, να αγαπα τα αδελφια του και να τα προσεχει, να τα βοηθαει, να τα μαθαινει πραγματα και να μαθαινει πραγματα απο αυτα, να τραγουδα και να χορευει, να παιζει με ολα οσα παιζουν τα αλλα παιδια, να χαμογελα και να σκεφτεται σαν παιδι, να τον ξεγελαει πονηρα, να του λεει ψέμματα και να το καταλαβαινει μετά, να τον κάνει περηφανο με τα απλά και να του κραταει το χέρι σφιχτά. Όλα αυτά και εκατομμύρια άλλα σαν κι αυτά μπορείς υποψήφιε γονιέ να πάθεις από ένα παιδί που έχει σύνδρομο Down. Αν θες να τα γευτεις και να τα απολάυσεις άσε το οποιοδήποτε υποψήφιο τέτοιο παιδάκι να ζήσει.Πίστεψε με θα κερδίσεις περισσότερα απο ότι πρόκειται να χάσεις.»

Ασφαλώς, γνωρίζουμε ότι γίνονται αμβλώσεις, και δεν το εγκρίνουμε. Εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με κάτι ακόμα πιο απροκάλυπτο, καθώς μπορεί κάποιος (γιατρός ή μη) να φαντάζεται ότι το παιδί στο οποίο γίνεται άμβλωση «δεν έχει ακόμα ψυχή» και τα σχετικά. Όμως δεν μπορεί να λέει τέτοια πράγματα για ένα ολόκληρο μωρό, που βλέπει να ζει και να κινείται μπροστά του, που μπορεί να το κρατήσει στην αγκαλιά του! Για να συμβουλέψει κανείς τη θανάτωση ενός γεννημένου παιδιού, χρειάζεται προφανώς μεγαλύτερη δόση απανθρωπιάς, και σίγουρα δεν είναι αυτό που περιμένει κανείς από ανθρώπους που τάχθηκαν να υπηρετούν το συνάνθρωπο! Αλλά βέβαια, το κάθε ταξίδι αρχίζει μ’ ένα βήμα, κι αν εγκρίνουμε αρχικά την άμβλωση για τους χ ή ψ λόγους σύμφωνα με τους οποίους πιστεύουμε ότι ένα παιδί δεν αξίζει να ζει, έχουμε ανοίξει το δρόμο και για την ευθανασία…

Και ξαναρωτάμε: «Είναι δυνατόν» στην Ελλάδα του σήμερα, τη γεμάτη από ανθρώπους που επαγγέλλονται προοδευτισμό και σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, τη χώρα που όσοι κατάγονται από αυτήν αγαπούν να καυχιούνται για τον όρκο του Ιπποκράτη, «να θανατώνουν μωρά μετά τη γέννησή τους, επειδή έχουν κάποιο πρόβλημα, σε οποιαδήποτε κλινική, ιδιωτική ή δημόσια; Συμβαίνει αυτή η φρίκη;»

Η Marwa El-Sherbini, 31 ετών, έφτασε στη Γερμανία πριν τρία χρόνια, συνοδεύοντας τον σύζυγό της Ali El-Sherbini, που ολοκλήρωνε τη διδακτορική του διατριβή στη φαρμακολογία, στο Ινστιτούτο Max Planck της Δρέσδης. Η Marwa ήταν φαρμακοποιός και μέλος της εθνικής ομάδας handball της Αιγύπτου. Τις σπουδές του συζύγου χρηματοδοτεί το Αιγυπτιακό κράτος, και η διατριβή επρόκειτο να υποστηριχτεί σε λίγους μήνες. Η μικρή οικογένεια επρόκειτο να επιστρέψει στην Αίγυπτο πριν το τέλος του χρόνου.

Η Μάρουα Αλ-Σερμπίνι.

Προετοιμαστείτε για τα χειρότερα και συνεχίστε στην περίληψη της ιστορίας αυτής, με κάποιες διορθώσεις επί του πρωτοτύπου:
Ένα χρόνο πριν, η Marwa με την κλασική μαντήλα που φορούν οι μουσουλμάνες (και που αν δεν τη φορούν θεωρούνται από τους ομοθρήσκους τους πόρνες κτλ) πήγε το γιο της στην παιδική χαρά. Σε μια κούνια καθόταν ο 28χρονος Alex W., άνεργος Γερμανικής καταγωγής που επαναπατρίστηκε από τη Ρωσία. Η Marwa του ζήτησε να κατέβει από την κούνια, για να ανεβάσει το γιο της. Τότε αυτός την προσέβαλε : ισλαμίστρια, βρωμιάρα, πόρνη, τρομοκράτισσα, και της επιτέθηκε προσπαθώντας να της βγάλει την μαντήλα.
Εκείνη του έκανε μήνυση για ρατσιστική προσβολή και ρατσιστική βία. Ο Alex W. καταδικάστηκε σε πρώτο βαθμό, σε πρόστιμο 780 ευρώ. Η ποινή του κρίθηκε μικρή και ο εισαγγελέας άσκησε έφεση, με την προοπτική μιας ενδεχόμενης φυλάκισης. Πολύ περισσότερο, που ο Alex W. είπε στην απολογία του, πως δεν θα προσέβαλε ποτέ κάποιον, παρά μόνο άν ήταν ίσος του.
Η υπόθεση έφτασε στο εφετείο της Δρέσδης, την Τετάρτη 1η Ιουλίου 2009, παρόντος του συζύγου της Ali El-Sherbini και του τρίχρονου πλέον παιδιού της. Την ώρα που κατέθετε η Marwa, έγκυος 3 μηνών στο δεύτερο παιδί τους, ο κατηγορούμενος της επετέθη με στιλέττο και της κατάφερε 18 πλήγματα, από τα οποία και υπέκυψε, μέσα στην αίθουσα του εφετείου. Ο Ali, που έσπευσε σε βοήθειά της, δέχτηκε κι αυτός μια μαχαιριά, και ακόμα χειρότερα, οι αστυνομικοί που κλήθηκαν να βοηθήσουν (μέσω inerphone, γιατί δεν υπήρχαν αστυνομικοί μέσα στην αίθουσα), θεώρησαν ότι ο Ali ήταν ο επιτιθέμενος (αφού είχε αράβικη φάτσα) και τον πυροβόλησαν. Όταν συνήλθε από το κώμα σε νοσοκομείο της Δρέσδης, έμαθε ότι είχε χάσει τη γυναίκα του και το δεύτερο παιδί του… Το πρώτο παιδί το παρακολουθούσαν ψυχολόγοι.
Ο εισαγγελέας είπε, πως επρόκειτο για μία πράξη ξενόφοβη ίσως, αλλά για μενονωμένο περιστατικό από ανισόρροπο δράστη.

Την Κυριακή 5 Ιουλίου, ήρθε η οικογένεια της Marwa να παραλάβει τη σορό της, για να την κηδέψει την Δευτέρα στην Αλεξάνδρεια. Την ίδια μέρα έδινε διαδήλωση στη Δρέσδη, διαδήλωση, που μεταξύ άλλων καταδίκαζε τη σιωπή των γερμανικών και ευρωπαϊκών μηδίων.

Κάποια λίγα για την αιτιολόγηση των κινήτρων του δράστη από εδώ http://inconue.wordpress.com/2009/07/09/%CE%BF-%CE%B8%CE%AC%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CE%BB%CE%B1%CF%82/#comment-1076 (διατηρούμε την αρχική ορθογραφία): «Ο δολοφόνος ήταν από τους ομογενείς που γύρισε στην “πατρίδα”, όμως και εκεί ήταν παρίας, άνεργος και θυμωμένος. Κάτι ξέρουν και οι έλληνες με τους ομογενείς τους και το πρόσφατο περιστατικό με τον αυτόχειρα δολοφόνο στο ρέντη. Στις συγκεκριμένες συνθήκες είτε ήταν εβραία είτε μαύρη, Ινδή, Πακιστανή είτε οτιδήποτε αναγνωρίσιμο από σύμβολα ή χρώμα θα τα άκουγε, δεν νομίζω ότι ήταν η μαντήλα ειδικά. Το ¨αίτημα” της Μαρβα πυροδότησε ποιός ξέρει τι οργή. Την είπε λοιπόν τρομοκράτη και πουτάνα (για το μαντήλι και το φύλο υποθέτω). Τώρα στα κράτη της πρώην αν. γερμανίας είναι πλήθος τα περιστατικά βίας εναντίον ξένων. Εδώ να σκεφτούμε αν μια ξένη στη Αθήνα πήγαινε στην αστυνομία να καταγγείλει παρόμοια συμπεριφορά τι αντιμετώπιση θα είχε στην αστυνομία. Καί επίσης στην Γερμανία αν κανένας στραβοκοίταζε κανένα εβραίο επίσης. Εκεί το δικαστήριο του βάζει πρόστιμο 780€. Και μπροστά στο δικαστήριο της είπε “εσύ δεν έχεις δικαιωμα να ζεις εδώ”! Ο ίδιος κάνει έφεση και την χάνει, το δικαστήριο του βάζει τώρα πρόστιμο 2.800€!! Και τότε γίνεται το κακό, με την απόφαση, φαίνεται ότι τρελάθηκε με την απόφαση, η μουσουλμάνα τώρα, “μες το σπίτι μας” φαίνεται άλλωστε η λύσσα με τις 18 μαχαιριές. Στην Γερμανία δεν υπάρχουν σε τέτοια δικαστήρια αστυνομίες μόνο σε σημαντικές περιπτώσεις. Τώρα μετά το γεγονός λένε να βάλουν αστυνομία. (Και μετά τον φόνο τον απρίλη μέσα στο δικαστήριο από έναν 60χρονο της ετεροθαλούς αδελφής του για κληρονομικά που μετά αυτοκτόνησε … Ασε που οι ομογενείς στην γερμανία (απο τη Ρωσσία και λοιπές τ. ανατολικές χώρες) δεν παίρνουν πλέον αυτόματα υπηκοότητα ενώ τα παιδια των ξένων με μακρόχρονη παραμονή που γεννιούνται εκει από το 2002 παίρνουν αυτόματα υπηκοότητα. (ήρθαν οι μαυροκεφαλοι να διώξουν τα ξανθά δηλαδή ένα πράμα) … Στη Σαξονία ειδικά όπου και η Δρέσδη, πρόσφατα ολόκληρη κωμόπολη κυνήγαγε 8 Ινδούς να τους λιντσάρει. … Ο αστυφύλακας που τελικά επενέβη και -φυσικά δεν θα βάραγε τον άριο- ήταν απέξω ως μάρτυρας σε επόμενη δίκη.»

Διαβάστε και για την απήχηση του θέματος στην Αϊγυπτο:

http://www.tvxs.gr/v16045

Χιλιάδες Αιγύπτιοι βγήκαν στους δρόμους να διαδηλώσουν αυτή την εβδομάδα, διαμαρτυρόμενοι για τη δολοφονία μιας συμπατριώτισσας τους – εγκύου γυναίκας, η οποία δολοφονήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα σε γερμανικό δικαστήριο, από Γερμανό που κατηγορείτο για ρατσιστική εξύβριση εναντίον της. Οι Αιγύπτιοι διαδήλωσαν φωνάζοντας συνθήματα όπως «Κάτω η Γερμανία».
Δημοσίευση: 15-07-2009 14:13
Η 32χρονη Μάρουα αλ Σερμπίνι, μητέρα ενός 3χρονου παιδιού και τριών μηνών έγκυος, μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου την 1η Ιουλίου σε δικαστήριο της Δρέσδης στην Ανατολική Γερμανία από έναν Γερμανό με ρωσική καταγωγή, ενάντια στον οποίο θα κατέθετε, γιατί της είχε επιτεθεί φραστικά με ρατσιστικούς χαρακτηρισμούς.
Ο δολοφόνος μαχαίρωσε επίσης μια φορά και το σύζυγο της άτυχης γυναίκας, τον οποίο στην συνέχεια η αστυνομία πέρασε για το δράστη και τον πυροβόλησε στο πόδι! Ο σύζυγος βρίσκεται στο νοσοκομείο και ξύπνησε από το κώμα στο οποίο είχε πέσει. «Θεώρησαν ότι επειδή δεν ήταν ξανθός, ήταν ο δράστης και τον πυροβόλησαν» δήλωσε ο αδελφός της Μάρουα αλ Σερμπίνι.
Ο δολοφόνος, ονόματι Alex W., κατηγορούταν ότι προσέβαλε την Σερμπίνι, αποκαλώντας της «φανατική», «τρομοκράτισσα» και «γυναίκα του δρόμου» επειδή ήταν μουσουλμάνα, όταν εκείνη του ζήτησε να κάνει χώρο για τον γιο της στις κούνιες σε παιδική χαρά της Δρέσδης, και καλούταν να πληρώσει πρόστιμο 780 ευρώ. Την προηγούμενη Τετάρτη είχε προγραμματιστεί δικαστική ακρόαση για την υπεράσπισή του.
«Ήταν φανερό πως επρόκειτο για ρατσιστική επίθεση ενός φανατικού», δήλωσε ο εισαγγελέας Κρίστιαν Αβενάριους, ο οποίος, επίσης, χαρακτήρισε τον δράστη ως έναν άνθρωπο γεμάτο με μίσος ενάντια στους Μουσουλμάνους.
Η σωρός της αλ Σερμπίνι μεταφέρθηκε στο Κάιρο την Κυριακή, όπου την υποδέχτηκαν συγγενείς της και ο Γερμανός πρέσβης, ενώ στην κηδεία της παρευρέθηκαν μέλη του Κοινοβουλίου, καθώς και ο εκπρόσωπος της Κοπτικής Χριστιανικής Εκκλησίας και άλλοι. Κεντρικός δρόμος στην πατρίδα της θα πάρει το όνομα της ενώ ο Τύπος την αποκαλεί «μάρτυρα της μαντίλας».
Η αλ Σερμπίνι είχε μετακομίσει στην Γερμανία το 2005 μαζί με τον σύζυγό της και γενετικό ερευνητή, Έλγουι Οκάζ. Αρχικά διέμεναν στο Βερολίνο και το 2008 μεταφέρθηκαν στην Δρέσδη, όπου ο Οκάζ βρήκε δουλειά στο Ινστιτούτο Μαξ-Πλανκ.
Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Αιγυπτιακός Οργανισμός Φαρμάκων κάλεσε σε μποϊκοτάζ των Γερμανικών φαρμάκων – ένεκα του ότι η αλ-Σερμπίνι ήταν φαρμακοποιός.
«Δεν χρειάζεται να είσαι Μουσουλμάνος για να αντιτίθεσαι στην αντιμουσουλμανική συμπεριφορά, όπως δεν χρειάζεται να είσαι Εβραίος για να αντιτίθεσαι στην αντισιμιτική συμπεριφορά», υπογράμμισε ο Στέφαν Κράμερ, Γενικός Γραμματέας του Μουσουλμανικού και Εβραϊκού Συμβουλίου της Γερμανίας. «Πρέπει να συνασπιστούμε όλοι ενάντια σ’ αυτή την απανθρωπιά».
Από τη μεριά του ο εκπρόσωπος τύπου της γερμανικής κυβέρνησης, Τόμας Στεγκ, δήλωσε πως η Καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ αντέδρασε «πολύ συναισθηματικά» στο περιστατικό, ενώ προσέθεσε ότι «αν υπάρχει ένα ξενοφοβικό, ρατσιστικό υπόβαθρο σε αυτή την υπόθεση, η κυβέρνηση εννοείται πως το καταδικάζει».
Τέλος, ο Σεΐχης Μουχαμάντ Σαγίντ Ταντάουι, ο πιο αξιοσέβαστος κληρικός της Αιγύπτου, αποκάλεσε τον δράστη «δολοφόνο» και την αλ Σερμπίνι «μάρτυρα». Πάντως, συνέστησε ηρεμία, καθώς «πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό», και εξέφρασε τις ελπίδες του ότι ο φόνος δεν θα βλάψει τον διάλογο ανάμεσα στη Δύση και το Ισλάμ.»
Να σας κάνουμε και μια μικρή ενημέρωση από το http://www.tvxs.gr/v18959, όπου μαθαίνουμε ότι ο Άλεξ Β. δικαζόταν ακόμα στις 26 Οκτωβρίου και είχε γίνει εισαγγελική πρόταση να καταδικαστεί σε ισόβια: «Οι ψυχίατροι που εξέτασαν τον κατηγορούμενο αποφάνθηκαν πως δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι έχει μειωμένο καταλογισμό ή πάσχει από κάποια ασθένεια.»
Φρίξατε; Το ίδιο κι εμείς! Πάμε και σε μερικές ακόμα φρικτές ειδήσεις:
Από το http://freemaryamandmarzieh.agazilos.org/2009/09/02/be-a-muslim-again-or-die/comment-page-1/#comment-304: «Δείτε και τι έκανε το 2008 ένας Σαουδάραβας κληρικός της «Επιτροπής για την προώθηση της Αρετής και την παρεμπόδιση της Κακίας» στη λατρεμένη για τους απανταχού ισλαμιστές Σαουδική Αραβία. Η 26χρονη αδελφή του ανακοίνωσε στην οικογένειά της ότι θεωρεί το δρόμο του Χριστού πιο αγνό και πιο άγιο από όλους. Τότε ο αδελφός της μπήκε στο δωμάτιό της, άνοιξε το λάπτοπ της, και βρήκε σημειώσεις της και τη διεύθυνση του χριστιανικού φόρουμ όπου σύχναζε. Μετά από βρισιές και απειλές την κλείδωσε στο δωμάτιό της για τέσσερις ώρες, και σ’ εκείνο το διάστημα εκείνη έγραψε το ποίημα που δημοσιεύεται εδώ σε αραβικά και αγγλικά.
http://www.facetofaceintercultural.com.au/wp-content/uploads/2008/09/fatima-al-mutairis-poem.pdf
Και μετά ο στοργικός αδελφός, επειδή εκείνη δεν αρνιόταν τη νέα πίστη της, της έκοψε τη γλώσσα και την έκαψε ζωντανή…»
Μερικές ακόμα φρικτές ειδήσεις:
http://www.jordantimes.com/?news=15831 (περιληπτικά):
24χρονος στο Αμμάν της Ιορδανίας δολοφόνησε εκ προμελέτης την έγκυο αδελφή του και μετά παραδόθηκε στο αστυνομικό τμήμα, δίνοντας και έναν σουγιά ως όπλο του εγκλήματος. Το 29χρονο θύμα δολοφονήθηκε ενώ κοιμόταν στο σπίτι της οικογένειάς της. Δίπλα στο πτώμα βρέθηκε μπαλτάς λερωμένος με αίμα, και κουζινομάχαιρο, και η αστυνομία πιστεύει ότι κι αυτά χρησιμοποιήθηκαν στο φόνο. Πηγή δήλωσε ότι η νεκρή είχε καυγαδίσει με τον σύζυγό της και τους τελευταίους έξι μήνες ζούσε με την οικογένειά της. Ο δράστης δήλωσε ότι κάποιος του είπε ότι η αδελφή του συμπεριφερόταν ανήθικα, κι έτσι αυτός «μπήκε στο δωμάτιο όπου κοιμόταν και χωρίς να πει λέξη τη μαχαίρωσε μέχρι θανάτου και μετά της έκοψε το λαιμό για να είναι σίγουρο ότι την είχε σκοτώσει». Οι γιατροί βρήκαν 35 μαχαιριές στο πρόσωπο, το στήθος και το στομάχι της νεκρής, κι ένα βαθύ κόψιμο στο λαιμό της, καθώς και ότι ήταν 20 εβδομάδων έγκυος με αγόρι. Βρήκαν επίσης μώλωπες και σημάδια πάλης, που δείχνουν ότι πριν πεθάνει είχε βασανιστεί. Η 29χρονη είναι το 9ο πρόσωπο που δολοφονήθηκε για λόγους τιμής αυτή τη χρονιά (το 2009) και το 2ο για το μήνα Νοέμβριο.

Δείτε άλλη μια φετινή φρικτή είδηση (12 Αυγούστου 2009) από εδώ: http://www.news.com.au/couriermail/story/0,23739,25918222-5012764,00.html : 41χρονος σκότωσε εκ προμελέτης τη 16χρονη ανιψιά του με πυροβολισμούς, για να «ξεπλύνει την τιμή» της οικογένειας. Αυτό επειδή το κορίτσι είχε βιαστεί το προηγούμενο έτος, και, έχοντας μείνει έγκυος, έφερε δυο μήνες πριν στον κόσμο ένα αγοράκι το οποίο κράτησε η οικογένειά της.

Και τέλος, μια παλιότερη είδηση (13 Μαΐου 2008) από εδώ: http://www.foxnews.com/story/0,2933,355340,00.html?loomia_ow=t0:s0:a16:g12:r1:c0.360163:b25964566:z10
23χρονος φοιτητής καταδικάστηκε σε… δέκα χρόνια φυλάκιση επειδή πυροβόλησε την αδελφή του επανειλημμένα και τη μαχαίρωσε μέχρι θανάτου με 14 μαχαιριές, επειδή ο σύζυγός της παραπονέθηκε ότι εκείνη είχε σχέσεις με άλλον! Αρχικά, το δικαστήριο καταδίκασε τον δράστη σε θάνατο, αλλά στη συνέχεια μείωσε την ποινή σε 10 χρόνια για να του δώσει την ευκαιρία να μετανοήσει. Το άρθρο χαρακτηρίζει την ποινή «σκληρή» επειδή μέχρι τώρα όσοι έκαναν «φόνους τιμής» τιμωρούνταν με φυλάκιση 6 μηνών! Και σημειώνει ότι κατά μέσο όρο 20 Ιορδανές ετησίως δολοφονούνται από συγγενείς για «λόγους τιμής».

Αφού πήραμε αρκετή δόση φρίκης, ας κάνουμε μερικές παρατηρήσεις:

1) Σε όλες τις περιπτώσεις τα θύματα είναι γυναίκες.
2) Σε όλες τις περιπτώσεις, υπάρχει μια ιδεολογία πίσω από το φόνο τους: Στην πρώτη, ότι «οι κακοί μη Ευρωπαίοι που είναι κατώτεροι από εμάς τους Ευρωπαίους και ντύνονται αλλιώτικα από μας, μας παίρνουν τις δουλειές και βγαίνουν κι από πάνω μέσα στην πατρίδα ΜΑΣ, οπότε πρέπει να τιμωρηθούν». Στη δεύτερη, ότι «όποιος αφήσει το Ισλάμ, σκοτώστε τον». Στην τρίτη, τέταρτη και πέμπτη, ότι όποια γυναίκα «προσβάλλει την τιμή» της οικογένειάς της πρέπει να εκτελείται.
3) Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις, ένας άντρας αντιμετωπίζεται διαφορετικά. Για παράδειγμα: Δεν έχουμε αμφιβολία ότι ο πορωμένος ρατσιστής Άλεξ Β., ο οποίος όπως είπαν οι ψυχίατροι είναι μια χαρά στα μυαλά του, όλο και κάποια υποτιμητική κουβέντα θα έλεγε αν συναντούσε στην παιδική χαρά το ίδιο παιδί ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ και όχι με τη μητέρα του. Το δήλωσε εξάλλου, ότι θεωρούσε τους μη-Ευρωπαίους κατώτερους. Αμφιβάλλουμε όμως ότι θα άρχιζε μόνος του τέτοια φασαρία και θα του έκανε επίθεση για να του βγάλει λ.χ. την κελεμπία (αν φορούσε). Μια γυναίκα, λόγω της μικρότερης σωματικής της δύναμης, είναι κατά κανόνα πιο εύκολος στόχος για τέτοιους παλικαράδες. Είναι παρατηρημένο ότι δεν συνηθίζεται να κάνουν ρατσιστές επιθέσεις σε άντρα όταν είναι μόνοι τους. Σε τέτοιες περιπτώσεις μαζεύονται πολλοί «παλικαράδες» μαζί.
Επίσης, γνωρίζουμε ότι οι αποστάτες από το Ισλάμ είναι σε γενικές γραμμές καταδικασμένοι σε θάνατο ανεξαρτήτως φύλου. Όμως όσο κι αν ψάξαμε στα σχετικά, δεν είδαμε να δολοφονείται κανένας άντρας αποστάτης μέσα σε 4 ώρες, χωρίς να γίνει μια σοβαρή προσπάθεια να τον μεταπείσουν. Για παράδειγμα ο Αμπντούλ Ραχμάν φυλακίστηκε για αρκετό καιρό στο Αφγανιστάν και τον απειλούσαν με την ποινή του θανάτου. Υπεισέρχεται βέβαια και το στοιχείο της περίφημης «οικογενειακής τιμής» που όλως περιέργως, θίγεται περισσότερο από τις πράξεις των θηλέων μελών μιας οικογένειας: Οι Μαρυάμ Ρόσταμπουρ και Μαρζιέχ Εσμαϊλαμπάντ φυλακίστηκαν για 259 ημέρες για να «απαρνηθούν τον Χριστό», κι αυτό επειδή έπεσαν στα χέρια ενός ισλαμικού κράτους κι όχι ενός ισλαμιστή αδελφού, όπως εκείνου του Σαουδάραβα που θεώρησε – όπως και οι υπόλοιποι αδελφοί στις επόμενες ειδήσεις – ότι έπρεπε στα γρήγορα να ξεπλύνει τη ντροπή της οικογένειας με αίμα.
Όσο για τις υπόλοιπες ιστορίες με τους φόνους τιμής: Εκεί πια είναι να τρελαίνεται κανείς, καθώς οι δράστες δολοφονούν χωρίς να είναι καν σίγουρο ότι ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ κριτήρια το θύμα πραγματικά φταίει: δολοφονούν χωρίς έλεος επειδή κάποιος κάτι τους είπε για το θύμα, επειδή ένας σύζυγος παραπονέθηκε, επειδή ένας βιαστής το βίασε. Οι ίδιες οι εφημερίδες της Ιορδανίας που αναφέρουν αυτές τις ειδήσεις, αναφέρουν και ότι τα θύματα σε φόνους τιμής είναι κατά κανόνα γυναίκες, και ότι η ανθρωποκτονία στις περιπτώσεις αυτές τιμωρείται με εξάμηνη φυλάκιση! Είναι αλήθεια τόσο μικρή η ποινή στην ίδια χώρα, την Ιορδανία, όταν ο φόνος δεν έχει θύμα κάποια γυναίκα και λόγο την «οικογενειακή τιμή»; Όχι, μας απαντούν. Εκεί η ποινή είναι ΘΑΝΑΤΟΣ.

Όσο για τις αντιδράσεις ισλαμικών κύκλων σχετικά με τη στυγνή δολοφονία της Μάρβα αλ-Σερμπίνι, μάλλον δεν γνωρίζουν οι άνθρωποι αυτοί ότι στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί. Αυτοί που για τη δολοφονία μιας μουσουλμάνας από έναν Γερμανό φώναζαν «Θάνατος στη Γερμανία», βγήκαν ποτέ να φωνάξουν «θάνατος στην Ιορδανία» για τις δεκάδες μουσουλμάνες που δολοφονούν άνανδρα οι Ιορδανοί συγγενείς τους κάθε χρόνο; Έκαναν οι Αιγύπτιοι κάποιο μποϊκοτάζ σε προϊόντα από την Ιορδανία, όταν μάλιστα σε μια από τις περιπτώσεις που διαβάσαμε, το θύμα ήταν μια έγκυος Ιορδανή που ο αδελφός της κατέσφαξε επειδή είχε παντρευτεί Αιγύπτιο παρά τη θέληση της οικογένειάς της; Οι δράστες στα περιστατικά εκείνα, που μόνο μεμονωμένα δεν είναι, δεν είναι αλήθεια δολοφόνοι; Τα θύματα δεν είναι μουσουλμάνες; Οι 35 μαχαιριές σε μια μουσουλμάνα, σε συνδυασμό και με ένα κόψιμο λαρυγγιού, μετράνε λιγότερο από τις 18 μαχαιριές; Οι φρικτοί αυτοί φόνοι δείχνουν μήπως ότι οι Ιορδανοί δράστες είναι λιγότερο επικίνδυνοι από τον Γερμανό, ή δείχνουν ότι πιθανότατα θα ξαναέκαναν τα ίδια αν αντιμετώπιζαν και πάλι «ζητήματα τιμής»; Ή επειδή στις περιπτώσεις αυτές οι δολοφόνοι είναι μουσουλμάνοι, και τα θύματα δεν θεωρούνται – σύμφωνα με τα ισλαμικά κριτήρια – αμέμπτου ηθικής, αυτοί οι φόνοι δεν αξίζουν «τζιχάντ» και, σε αντίθεση με τα ισόβια τα οποία προτάθηκαν για τον ρατσιστή δολοφόνο της Μάρβα, έξι μήνες, ή άντε δέκα χρόνια, είναι αρκετοί για να βγει ο δράστης με το κούτελο καθαρό στην κοινωνία;

Τελικά, η υποκρισία σχετικά με έναν φόνο μπορεί να είναι εξίσου φρικτή με τον ίδιο το φόνο μερικές φορές…

Η Λία Κεμπέντε έχει πρωταγωνιστήσει και στην κινηματογραφική μεταφορά της αυτοβιογραφίας ενός άλλου τοπ μόντελ από την Αφρική, της επίσης ακτιβίστριας Γουαρίς Ντίρι, με τίτλο «Το λουλούδι της ερήμου«. Η Σομαλή Γουαρίς υπέστη «περιτομή» δηλαδή ακρωτηριασμό της κλειτορίδας σε ηλικία 5 ετών, και στα δεκατρία το έσκασε από το σπίτι της, επειδή έμαθε ότι ο πατέρας της την είχε πουλήσει σε 60χρονο «γαμπρό» για έξι καμήλες… Δείτε μια συνέντευξη της Γουαρίς για τη γυναικεία «περιτομή»:

Και το τρέιλερ της ταινίας, η οποία παρουσιάστηκε στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης στις 18 Νοεμβρίου 2009, εδώ:

Ορίστε και το λινκ για το ίδρυμα της Γουαρίς Ντίρι, το οποίο εργάζεται για την κατάργση της γυναικείας περιτομής: http://www.waris-dirie-foundation.com/en/

Αυτά είναι για μας τα «τοπ μόντελ». Γιατί η βασική σημασία της λέξης «μόντελ» είναι «πρότυπο», «υπόδειγμα».

http://shine.yahoo.com/event/fallbeauty/image-of-ultra-thin-ralph-lauren-model-sparks-outrage-521480/

Εικόνα αποστεωμένου μοντέλου του οίκου Ραλφ Λώρεν εξοργίζει

Πρόσφατα γίνεται θέμα συζήτησης για τους διαφημιστές και περιοδικά μόδας που χρησιμοποιούν φωτογραφίες – ειδικά φωτο γυναικών – που φαίνεται πως έχουν «πειραχτεί» ή «ρετουσαριστεί» με τεχνητές μεθόδους και ηλεκτρονικά προγράμματα όπως το Photoshop.

Η πιο πρόσφατη εικόνα που έχει ξεσηκώσει οργή είναι ενός μοντέλου του οίκου Ραλφ Λώρεν σε διαφήμιση. Πρόκειται για την Φιλίππα Χάμιλτον, η οποία παρουσιάζεται τόσο αδύνατη, ώστε να φαίνεται η μέση της πιο μικρή ακόμα και από το κεφάλι της.

Η Φιλίππα Χάμιλτον τεχντητά αποστεωμένη...

Η Φιλίππα Χάμιλτον όπως είναι

Στις 29 Σεπτ., η Xeni Jardin του μπλογκ Boing Boing ανάρτησε την διαφήμιση αυτή που είχε αρχικά εμφανιστεί στο μπλογκ Photoshop Disasters που επισήμαινε ρετουσαρισμένες εικόνες, με το σχόλιο «Βρε παίδες, το κεφάλι της είναι μεγαλύτερο από τους γοφούς της».  Ο Ραλφ Λώρεν απάντησε υποβάλλοντας διαμαρτυρία βάσει του νόμου Digital Millennium Copyright Act (DMCA) εναντίον του μπλογκ Boing Boing και του Photoshop Disasters, υποστηρίζοντας πως η χρήση της εικόνας αυτής ήταν παραβίαση κοπυράϊτ που υπερβήκε τα όρια των νόμων περί Εύλογης Χρήσης (Fair Use laws) οι οποίοι επιτρέπουν στα ΜΜΕ να αναπαράγουν δημιουργικό περιεχόμενο με σκοπό τον σχολιασμό και την κριτική.

Ο παροχέας του Διαδικτύου που υποστηρίζει το μπλόγκ Photoshop Disasters (Google Blogspot) διέγραψε την ανάρτηση με την εικόνα αυτή, ενώ ο παροχέας της Boing Boing (Canada’s Priority Colo.) όχι.  Σε ανταπάντηση η εκδότρια του Boing Boing Cory Doctorow εξέδωσε αυστηρή προειδοποίηση στον Ραλφ Λώρεν χθες στην ιστοσελίδα της πως η προσπάθεια του οίκου του να αποσιωπήσει την κριτική τους, τους έχει μάλλον εμπνεύσει να ενισχύσουν παρόμοιες προσπάθειές τους στο μέλλον:

«Ο Νόμος των Copyright δεν σου δίνει το δικαίωμα να απειλείς τους κριτικούς σου όταν σου επισημαίνουν τα προβλήματα αυτών που προσφέρεις.  Θα έπρεπε να ήσουν πιο προσεκτικός.  Και κάθε φορά που θα μας απειλήσεις με μηνύσεις για τέτοια πράγματα, εμείς:

α) θα αναπαράγουμε την αρχική κριτική, κάνοντας ότι είναι δυνατόν να σιγουρευτούμε πως οι αναγνώστες μας θα το δούνε πεντακάθαρα, και

β) θα δημοσιεύσουμε την ψευδή νομική απειλή σας μαζί με άφθονη κοροϊδία, ώστε να φτάσει στην κορυφή των μηχανών αναζήτησης όπου άλλοι άνθρωποι που έχουν δεχθεί τις απειλές σας θα μπορέσουν να το βρουν και να πάρουν κουράγιο, και

γ) θα προσφέρουμε θρεπτική σούπα και σάντουιτς στα μοντέλα σας.»

Δεν είναι μόνο στις ΗΠΑ που οι δημοσιογράφοι αισθάνονται την δημόσια κατακραυγή για κατηγορίες ρετουσαρίσματος.  Στο εξωτερικό μια πρόσφατη διαφήμιση της OLAY με το πρόσωπο της 59χρονης Τουίγκυ εντελώς αλαβάστρινο ξεσήκωσε τέτοια αναστάτωση στην Αγγλια, ώστε η Βρετανική Βουλή πρόσφατα πρότεινε την απαγόρευση του ρετουσαρίσματος δια νόμου σε διαφημίσεις που απευθύνονται σε εφήβους.  Το κίνημα το ξεκίνησαν οι Φιλελεύθεροι, των οποίων ο ηγέτης Jo Swinson, είπει:

«Η σημερινή μη-ρεαλιστική αντίληψη του τι είναι όμορφο σημαίνει πως τα νεαρά κορίτσια υπόκεινται σε μεγαλύτερη πίεση τώρα απ΄ ότι πριν 5 χρόνια.  Το ηλεκτρονικό ρετουσάρισμα σημαίνει πως οι διαφημίσεις περιέχουν εντελώς ανέφικτες εικόνες που κανείς δεν μπορεί να φτάσει στην πραγματική ζωή.  Πρέπει να προστατεύσουμε τα παιδιά από τέτοιες πιέσεις και πρεπει να κάνουμε μια αρχή, απαγορεύοντας το ρετουσάρισμα σε διαφημίσεις που στοχεύουν αυτά τα παιδια.  Η εστίαση στην εμφάνιση των γυναικών έχει ξεφύγει εντελώς – κανείς δεν έχει τέλειο δέρμα, τέλεια μαλλιά και τέλειο σώμα, όμως γυναίκες και νεαρά κορίτσια αισθάνονται όλο και περισσότερο πως τίποτε λιγότερο από λεπτό και τέλειο δεν κάνει γι’ αυτές.»

Στις ΗΠΑ πολλές ρετουσαρισμένες εικόνες με διασημότητες έχουν γίνει θέμα πρόσφατου χλευασμού, όπως μια διαφήμιση της Λορεάλ που έχει ανοίξει το χρώμα του δέρματος της Μπιγιονσέ, μια εικόνα της Τζέσικα Άλμπα με ρετουσαρισμένη μέση για διαφήμιση της Campari και μια διαφήμιση στο Λονδίνο με την καμπύλη εγκυμοσύνης να έχει αφαιρεθεί με ρετουσάρισμα.

Ανταποκρινόμενοι στην αυξανόμενη ανησυχία για το ρετουσάρισμα, έχει ξεφυτρώσει η ιστοσελίδα About-Face, (=Μεταβολή) της οποίας η δηλωμένη αποστολή είναι να εξοπλίσει «γυναίκες και κοπέλες με όπλα για να κατανοήσουν και να αντισταθούν στα επιβλαβή μηνύματα των ΜΜΕ τα οποία βλάπτουν την αυτοεκτίμησή τους και την σωματική εικόνα τους». Η ιστοσελίδα συμπεριλαμβάνει ένα «Εκθετήριο Ενόχων» και ένα «Εκθετήριο Νικητών» για να υποδείξουν οι εκδότες της σελίδας ποιους θεωρούν ως καλύτερους και χειρότερους της βιομηχανίας διαφημιστών σε σχέση με την βελτίωση ή τον τραυματισμό της εικόνας της σύγχρονης γυναίκας.  Οι επισκέπτες μπορούν επίσης να κάνουν δωρεές στην ιστοσελίδα, προκειμένου να βοηθήσουν στο κόστος λειτουργίας του καθώς και για την επέκτασή του σε προγράμματα σχεδιασμένα για να επιμορφώσουν τις νεαρές κοπέλες σχετικά με την ομορφιά και την αυτό-εικόνα.

Μια ακόμα ιστοσελίδα που τραβάει την προσοχή χάρη στην αφοσίωσή της να εκθέτει αδικήματα ρετουσαρίσματος είναι η Jezebel.com.  Μιλώντας πάνω στο θέμα του ρετουσαρίσματος η αρχισυντάκτρια της σελίδας Anna Holmes είπε στο Yahoo!, «Δεν βλέπω πλέον κανένα λόγο για ρετουσάρισμα … Το μυστικό έχει βγει από το σακί.» Προσθεσε πως, «Νομίζω πως ειδικά οι Αμερικανοί έχουν μπουχτίσει να τους ρίχνουν στάχτη στα μάτια… ακόμα και αν έχει σχέση με μοντέλα μόδας και ηθοποιούς.  Όσο περισσότερο ρετουσάρισμα τέτοιου είδους κάνουν, και μετά προσπαθούν να το δικαιολογήσουν, τόσο λιγότερο γίνονται πιστευτοί σε  οτιδήποτε άλλο έχουν να πούνε ή να δείξουν.  Κατά μια έννοια, μόνοι τους ανοίγουν τον (ρηχό) λάκκο τους.

Το αν έχει δίκιο ή όχι η Holmes για το σκάψιμο ρηχών λάκκων παραμένει να φανεί, όμως εταιρείες όπως ο Ραλφ Λώρεν σίγουρα δεν φαίνεται να βοηθούν τους σκοπούς τους με το να επιδιώκουν να αποσιωπήσουν τους κριτικούς τους, καθ’ ότι το μόνο που κατάφερε αυτό να κάνει είναι να αυξήσει ακόμα περισσότερο την αρνητική προσοχή στην ήδη αμφιλεγόμενη διαφήμιση.

http://www.dailymail.co.uk/news/worldnews/article-1221675/Ralph-Lauren-new-photoshop-row-SECOND-image-model-airbrushed-make-head-larger-waist-emerges.html

Δεύτερο μοντέλο της Ralph Lauren ρετουσαρίστηκε ώστε να γίνει αδιανόητα αδύνατη

Την πρώτη φορα, δήλωσαν πως ήταν ένα μεμονωμένο ατύχημα

Μετά ξεπρόβαλλε η δεύτερη εικόνα ενός μοντέλου του οίκου Ραλφ Λώρεν, ρετουσαρισμένη ψηφιακά ώστε να φαίνεται απίστευτα αδύνατη.

Η εταιρεία ρουχισμού αντιμετωπίζει ξανά οργισμένες αντιδράσεις στο Διαδίκτυο, μετά από την εμφάνιση της εικόνας του μοντέλου Βαλεντίνα Ζελυάεβα που παρουσίασαν σε βιτρίνα μαγαζιού στο Σύδνεϋ της Αυστραλίας.

Περιέργως, εμφανίζεται και σε 2 διαφορετικές εκδοχές στην ιστοσελίδα του Ραλφ Λώρεν – η μία που μάλλον δείχνει το μοντέλο όπως πραγματικά είναι, και η άλλη εικόνα χωρίς σημαντικές ψηφιακές παρεμβάσεις.

Στη ρετουσαρισμένη έκδοση όμως, το κεφάλι της φαίνεται μόλις και μετά βίας να έχει το ίδιο μέγεθος με τη μέση της. Το χέρι της φαίνεται σχεδόν ίσο με το μηρό της, ενώ οι ώμοι της είναι αισθητά φαρδύτεροι από τους γοφούς της.

Η Ζελυάεβα όπως είναι...

Η Ζελυάεβα λίγο αλλοιωμένη...

Η Ζελυάεβα ΠΟΛΥ αλλοιωμένη...

Στην πρωτότυπη εκδοχή, η πόζα της Ζελυάεβα κάνει τσαλακώματα στο πουλόβερ της στην δεξιά πλευρά. Στην ψηφιακά πειραγμένη εικόνα, έχει αφαιρεθεί το τσαλάκωμα κάπως άγαρμπα, και τα ίχνη που έμειναν έδωσαν στους αναγνώστες στο μπλογκ PhotoshopDisaster.blogspot.com την εντύπωση πως προεξέχουν τα πλευρά της μέσα από το γκρίζο πουλόβερ.

Ο Ραλφ Λώρεν δεν έχει ακόμα σχολιάσει την εικόνα, αλλά αναμένεται ανταπόκριση σήμερα το απόγευμα.

Η αλλόκοτη εικόνα ήταν έναυσμα για οργισμένες αντιδράσεις στο διαδίκτυο, με τους σχολιαστές του PhotoshopDisaster.blogspot.com όπου είχε αναρτηθεί η εικόνα να αναρωτιώνται «Μα γιατί δεν διαφημίζουν τα ρούχα τους επάνω σε σκελετούς;  Ή μήπως δεν τους θεωρούν αρκετά λεπτούς;»

Άλλοι δεν μπόρεσαν να καταλάβουν πώς είναι δυνατόν αυτή η εικόνα να θεωρείται ελκυστική, ενώ μερικοί την χαρακτήρισαν «εξωγήινη», «εκπληκτική» και «αποκρουστική».

«Πάω να φάω ένα (παχυντικό) μπισκότο. Αυτή η εικόνα με τρομάζει», είπε ένας σχολιαστής.

Η εικόνα δημιουργεί αναστάτωση μόλις 1 εβδομάδα μετά την φασαρία για την εικόνα του πρώην μοντέλου του Ραλφ Λώρεν, Φιλίππα Χάμιλτον, που είχε πειραχτεί ψηφιακά ώστε να φαίνεται το κεφάλι της μεγαλύτερο από την μέση της.

Η κα Χάμιλτον λέγεται πως είναι φίλη της κας Ζελυάεβα.  Οι δυό τους έχουν εμφανιστεί και μαζί σε διαφημίσεις του Λώρεν .

Η 27χρονη κα Ζελυάεβα, που γεννήθηκε στη Ρωσία, άρχισε να ποζάρει για την Ράλφ Λώρεν το 2005, σύμφωνα με το προφίλ της σ’ ένα περιοδικό New York Magazine.

Μεταξύ άλων εκδόσεων, έχει εμφανιστεί στο βρετανικό Βογκ (Vogue) και τον Απρίλιο του 2008 το Φορμπς (Forbes) την κατέταξε στην 30ή θέση πιο ακριβοπληρωμένου μοντέλου παγκοσμίως, αφού το προηγούμενο έτος είχε αποκομίσει 2,3 εκατομμύρια δολλάρια.

Το διαφημιστικό της φίρμας τζην Blue Label με την κα Χάμιλτον αναρτήθηκε σε κατάστημα της Ιαπωνίας.

Ο Ραλφ Λώρεν αντέδρασε αρχικά με κατηγορίες εναντίων των ιστοσελίδων που είχαν ανεβάσει την εικόνα – όπως το PhotoshopDisasters.blogspot.com για παραβίαση κοπυράϊτ με την αναπαραγωγή της εικόνας.

Μια άλλη ιστοσελίδα με την εικόνα αυτή, η Boing Boing, είπε πως προστατευόταν από την νομοθεσία περι «δίκαιης χρήσης», που επιτρέπει την αναπαραγωγή των εικόνων «για λόγους κριτικής, σχολιασμού και ειδησειογραφίας».

Καθώς μεγάλωνε η φασαρία για την εικόνα, ο Ραλφ Λώρεν ζήτησε συγγνώμη για την χρήση της.

Εκπρόσωπος της Ραλφ Λώρεν είπε : ‘Για περισσότερα από 42 χρόνια φτιάξαμε μια μάρκα που βασίζεται στην ποιότητα και ακεραιότητα.  Μετά από περαιτέρω έρευνα διαπιστώσαμε πως εμείς είμαστε υπεύθυνοι για την φτωχή ποιότητα απεικόνισης και ρετουσαρίσματος, που είχε σαν αποτέλεσμα μια πολύ παραμορφωμένη εικόνα του γυναικείου σώματος.  Αντιμετωπίσαμε το πρόβλημα και προχωρώντας θα λαμβάνουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε η ποιότητα της καλλιτεχνικής μας δουλειάς να διασφαλίζει καταλλήλως την φίρμα μας.

Η κα Χάμιλτον ενίσχυσε τον σάλο όταν δήλωσε πως είχε απολυθεί από την εταιρεία επειδή θεωρήθηκε υπέρβαρη.

Το 23χρονο μοντέλο με ύψος 1,78, που φορά νούμερο 8, είπε πως της είπαν ότι ήταν πολύ εύσωμη για τα ρούχα τους.

Η Ρolo Ralph Lauren αρνήθηκε τις κατηγορίες, λέγοντας πως η σχέση τους έληξε λόγω της αδυναμίας της να πληροί τις υποχρεώσεις του συμβολαίου της

«Η εικόνα για την οποία γίνετι συζήτηση κυκλοφόρησε κατά λάθος και χρησιμοποιήθηκε σ’ ένα κατάστημα στην Ιαπωνία, και δεν ήταν η εγκεκριμένη εικόνα που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ. Αναλαμβάνουμε την πλήρη ευθύνη» ανέφερε η δήλωση. «Αυτή η εικόνα δεν έχει καμμιά απολύτως σχέση με τη σχέση μας με την Φιλίππα Χάμιλτον.»

Η Polo Ralph Lauren του Αμερικανού σχεδιαστή Ralph Lauren είναι από τις μεγαλύτερες εταιρείες λιανεμπορίου στις ΗΠΑ, με έσοδα 2,6 δις. δολάρια ετησίως. Ο σχεδιαστής αυτή την εβδομάδα γίνεται 70 ετών.

——

Ασφαλώς, υπάρχει λογική στην υπερβολική προβολή μοντέλων πολύ αδύνατων, ακόμα και ανορεκτικών η που κάνουν χρήση ναρκωτικών για να διατηρήσουν την πολυδιαφημισμένη λεπτή τους σιλουέτα: η λογική ότι από την προβολή αυτή κερδίζει η βιομηχανία αδυνατιστικών σκευασμάτων, μηχανημάτων μασάζ και γυμναστικής και ινστιτούτων αισθητικής, γιατί σε τέτοιες λύσεις καταφεύγουνσυνήθως εκείνες που θέλουν να μοιάσουν με μοντέλα.

Όμως, ποια λογική μπορεί να υπάρχει πίσω από την καταστροφή μιας πραγματικά λεπτής σιλουέτας και την αντικατάστασή της από μια αφύσικα αδύνατη; Ένας ψυχολόγος θα έλεγε ότι υποσυνείδητα μια τέτοια πράξη κρύβει μίσος κατά του γυναικείου σώματος, προσπάθεια επιβολής σε αυτό αλλά και τάση εξαφάνισής του, εξόντωσής του. Με απλά λόγια, ΜΙΣΟΓΥΝΙΣΜΟ. Θα είχε άδικο;