Μαΐου 5th, 2010
Τακτική επισκέπτρια του ιστολογίου μας μας έστειλε κείμενο που δημοσιεύεται εδώ: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1163959. Ως συντάκτης του φέρεται εργαζόμενος στη Marfin Bank, ο οποίος, με αφετηρία τη φωτιά που στοίχισε τη ζωή σε 3 υπαλλήλους της τράπεζας, από τους οποίους μια γυναίκα ήταν έγκυος στον 4ο μήνα, καταγγέλλει ότι:
● Η πυροσβεστική υπηρεσία δεν έχει δώσει έγγραφη άδεια για το συγκεκριμένο κτίριο, η συμφωνία ήταν κάτω από το τραπέζι, όπως άλλωστε γίνεται πρακτικά με όλες τις επιχειρήσεις και τις εταιρείες στην Ελλάδα.
● Το συγκεκριμένο κτίριο δε διαθέτει πυρασφάλεια και πυροπροστασία, ούτε μελέτη ούτε εγκατάσταση, δηλαδή ψεκαστήρες οροφής, εξόδους διαφυγής, πυροσβεστικές φωλιές. Μόνο φορητούς πυροσβεστήρες, οι οποίοι φυσικά δε μπορούν να αντιμετωπίσουν μια εκτεταμένη πυρκαγιά σε ένα κτίριο φτιαγμένο με προ πολλού ξεπερασμένες προδιαγραφές ασφαλείας.
● Κανένα κατάστημα της τράπεζας δε διαθέτει προσωπικό εκπαιδευμένο στην αντιμετώπιση πυρκαγιών. Ούτε καν στη χρήση των λιγοστών πυροσβεστήρων. Η διοίκηση προφασίζεται πάντα το κόστος και δεν κάνει ούτε στοιχειώδεις κινήσεις για να προφυλάξει το προσωπικό.
● Ποτέ δεν έχει γίνει άσκηση εκκένωσης οποιουδήποτε κτιρίου από τους εργαζόμενους της τράπεζας ούτε έχει γίνει σεμινάριο από πυροσβέστες, ώστε να δοθούν οδηγίες για τέτοιες καταστάσεις. Οι μόνες ασκήσεις που έχουν γίνει στη Marfin Bank είναι για σενάρια τρομοκρατικών ενεργειών και διαφυγή των μεγάλων κεφαλιών της τράπεζας από τα γραφεία τους.
● Το συγκεκριμένο κτίριο δεν είχε ειδική πρόβλεψη για φωτιά, παρόλο που λόγω η κατασκευή του είναι πολύ ευαίσθητη κάτω από τέτοιες συνθήκες και παρόλο που ήταν γεμάτο με υλικά από πάνω μέχρι κάτω. Υλικά που παίρνουν φωτιά πολύ εύκολα, όπως χαρτί, πλαστικά, καλώδια, έπιπλα. Το κτίριο αυτό αντικειμενικά είναι ακατάλληλο για χρήση σαν τράπεζα λόγω της κατασκευής του.
● Καμία ομάδα προσωπικού ασφαλείας δεν έχει γνώση πρώτων βοηθειών και πυρόσβεσης, παρόλο που πρακτικά του ανατίθεται με προφορική εντολή κάθε φορά να προστατέψει το κατάστημα. Οι τραπεζικοί υπάλληλοι καλούνται να γίνουν πυροσβέστες και σεκιούριτι ανάλογα με τις επιθυμίες του κάθε κ.Βγενόπουλου.
● Τα στελέχη της τράπεζας απαγόρεψαν κάθετα και κατηγορηματικά στους εργαζόμενους να φύγουν, παρόλο που οι ίδιοι το ζητούσαν επίμονα από νωρίς το πρωί, ενώ επέβαλλαν στους εργαζόμενους να κλειδώσουν τις πόρτες και επιβεβαίωναν συνέχεια τηλεφωνικά το κλείδωμα του κτιρίου. Όποιος φύγει να μην έρθει αύριο για δουλειά, ήταν η μόνιμη απειλή. Τους έκλεισαν ακόμα και την πρόσβαση στο διαδίκτυο για να μην επικοινωνούν με τον έξω κόσμο. ● Εδώ και μέρες επικρατεί πλήρης τρομοκρατία στην τράπεζα σχετικά με τις κινητοποιήσεις, με την προφορική προσφορά «ή δουλεύεις ή απολύεσαι».
● Οι δύο αστυνομικοί της ασφάλειας που δουλεύουν στο συγκεκριμένο κατάστημα για τις ληστείες δεν εμφανίστηκαν σήμερα, παρόλο που τα στελέχη είχαν υποσχεθεί προφορικά ότι θα τους φέρουν εκεί. Επιτέλους κύριοι, κάντε την αυτοκριτική σας και σταματήστε να περιφέρεστε παριστάνοντας τους σοκαρισμένους. Είστε οι υπεύθυνοι για αυτό που έγινε σήμερα και σε κάποιο ευνομούμενο κράτος (σαν κι αυτά που κατά καιρούς χρησιμοποιείτε σαν παράδειγμα από τηλεοράσεως) θα ήσασταν ήδη κρατούμενοι για τις παραπάνω πράξεις. Με δόλο έχασαν τη ζωή τους οι συνάδερφοί μου σήμερα. Δόλο της τράπεζας και του κ. Βγενόπουλου προσωπικά, που έδωσε εντολή, όποιος δε δουλέψει να μην έρθει αύριο στο γραφείο.»
Εκτός από το κείμενο αυτό, μας εντυπωσιάζουν διάφορα σχόλια που ακούμε στα κανάλια σχετικά με την εγκυμοσύνη της νεκρής υπαλλήλου: ξαφνικά προσμετρούν στις απώλειες από τη φωτιά και το αγένητο παιδί της, λέγοντας ότι οι νεκροί δεν είναι 3 αλλά 4, λόγω του εμβρύου! Πολύ ενδιαφέρουσα θέση για κανάλια που συνήθως «κάνουν την πάπια» για το τεράστιο θέμα των αμβλώσεων, και όποτε κάνουν κάποιο σχετικό αφιέρωμα φροντίζουν να πετάξουν και κάποια σπόντα ότι «μερικές αμβλώσεις χρειάζονται» – αν το παιδάκι είναι π.χ. άρρωστο.
Εκτός όμως από την επιλεκτική ευαισθησία των καναλιών σχετικά με τη ζωή των εμβρύων, τα ερωτήματα που γεννά αυτό το κείμενο παραμένουν:
• Είναι αλήθεια, ότι ένα κτίριο τόσο κεντρικό δεν είχε επίσημη άδεια λειτουργίας από την Πυροσβεστική, ούτε επαρκή πυρασφάλεια και πυροπροστασία, και παρόλα αυτά η Τράπεζα δεν προετοίμασε ποτέ τους εργαζόμενους για τέτοιες καταστάσεις κινδύνου για να κάνει οικονομία; Λες και είναι κανένας μικρομεσαίος επιχειρηματίας που αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα και κοιτάει να βγάλει από τη μύγα ξύγκι;
• Είναι αλήθεια ότι όλοι ανεξαιρέτως οι εργαζόμενοι (όπως δείχνει το κείμενο) είχαν ξεκάθαρα απειληθεί με απόλυση αν δεν προσέρχονταν στην εργασία τους στο συγκεκριμένο υποκατάστημα τη συγκεκριμένη μέρα;
• Είναι αλήθεια ότι οι εργαζόμενοι από το πρωί ζητούσαν να φύγουν, κι αντί να τους αφήσουν να φύγουν τους κλείδωσαν μέσα και μπλοκάρισαν το Ίντερνετ;
• Αν τα παραπάνω είναι αλήθεια: με δεδομένο ότι πάντα σε καταστάσεις όπου πολίτες διαδηλώνουν με ένταση για τους Χ ή Ψ λόγους σημειώνονται στο κέντρο της Αθήνας επεισόδια επικίνδυνα για τη σωματική ακεραιότητα του οποιουδήποτε, τα οποία προκαλούν φόβο, και ότι ο έντονος φόβος και ταραχή είναι γνωστό ότι προκαλεί αποβολές, δεν μπορούσε να υπάρξει μέριμνα ΕΙΔΙΚΑ για την εγκυμονούσα εργαζόμενη; Δηλαδή να μην απολυθεί η συγκεκριμένη αν δεν προσερχόταν στην εργασία, αλλά να της δινόταν άδεια τις ημέρες που προβλέπονταν επεισόδια; Ή έστω, να της επιτρεπόταν να φύγει από το πρωί, αντί να την κλειδώσουν μέσα στο κτίριο, που έγινε τελικά ο τάφος ο δικός της και του παιδιού της;
• Ακούμε στην τηλεόραση τον πρωθυπουργό να μιλάει για καταπολέμηση της τρομοκρατίας και τιμωρία των υπευθύνων. Αλήθεια, ένας τέτοιος κατάφωρος εργοδοτικός εκβιασμός σε βάρος μιας εγκύου εργαζόμενης δεν είναι τρομοκρατία, και δεν χρειάζεται να παταχθεί;
Αν τα όσα κατήγγειλε ο φερόμενος ως εργαζόμενος είναι αλήθεια και απλά οι υπεύθυνοι της τράπεζας αδιαφόρησαν για την ειδική κατάσταση όπου βρίσκεται μια έγκυος γυναίκα, τότε ναι, ευθύνονται για τους δυο αυτούς θανάτους της μητέρας και του παιδιού, ακόμα περισσότερο απ’ ότι ευθύνονται για τους θανάτους των υπόλοιπων υπαλλήλων. Ευθύνονται για τους θανάτους όπως και οι εμπρηστές, οι οποίοι, παρότι είναι καταδικαστέοι, ίσως να μην γνώριζαν και να μην προέβλεψαν τις τραγικές συνέπειες των ενεργειών τους: ενώ οι υπεύθυνοι της τράπεζας γνώριζαν πολύ καλά και τις απαράδεκτες συνθήκες ασφαλείας που επικρατούσαν στο κτίριο, και την εγκυμοσύνη της υπαλλήλου, και ωστόσο δεν φρόντισαν να προστατέψουν εκείνη και το παιδί της από τους κινδύνους που ήταν κάτι παραπάνω από υπαρκτοί και προβλέψιμοι αυτή τη φοβερή ημέρα. Και πρέπει αυτοί οι εγκληματίες «υπεύθυνοι» να τιμωρηθούν παραδειγματικά, ώστε να μην έχουμε στο μέλλον άλλους τέτοιους τραγικούς θανάτους.
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!
Κατηγορίες: MME, εργαζόμενη μητέρα |
Ετικέτες:MARFIN BANK, δικαιώματα εργαζομένων γυναικών, δικαιώματα μητέρων και παιδιών, ΔΝΤ, εγκυμοσύνη, έγκυος, έγκυος υπάλληλος, εμπρησμός, εργοδοτική τρομοκρατία, ισότητα στην εργασία, νεκρή έγκυος, νεκροί στη MARFIN, παρωδία, προστασία εγκύων, πυρασφάλεια, πυρκαγιά, πυροπροστασία, Συμμετοχές αναγνωστών, τράπεζα | 18 σχόλια
Απριλίου 12th, 2010
Αν παρακολουθήσουμε τα διεθνή νέα, θα διαπιστώσουμε ότι παιδιά σε όλο τον κόσμο πέφτουν θύματα σε διάφορες καταστάσεις που τα βλάπτουν και τα στιγματίζουν, ή ακόμα και τα σκοτώνουν, όπως κυκλώματα παράνομης παιδικής εργασίας, επαιτείας, παιδόφιλων, εμπορίου οργάνων, και άλλα… Αντιμετωπίζουν όμως και πείνα, αρρώστιες από κακή θρέψη, εξώθηση σε πορνεία – κι αυτό το τελευταίο, ενώ οι κοινωνίες μας σε γενικές γραμμές το καταδικάζουν, κάποια μέλη τους το εκμεταλλεύονται με το παραπάνω, ταξιδεύοντας σε χώρες της Άπω Ανατολής για να εξασφαλίσουν σεξ με μικρά παιδιά.
Ας δούμε όμως διάφορες ειδήσεις σχετικά με μικρά κορίτσια: Η πρώτη είναι από την Ινδία, όπου σύμφωνα με αρχαίο θρησκευτικό έθιμο «Επτάχρονες Ινδές παντρεύονται βατράχους» (http://www.telegraph.co.uk/news/newstopics/howaboutthat/4290761/Seven-year-old-Indian-girls-marry-frogs.html)
Η πικρή εμπειρία λέει πως οι γυναίκες πρέπει να φιλήσουν πολλά πράσινα αμφίβια για να βρουν έναν πρίγκιπα, αλλά δύο επτάχρονα κορίτσια στην Ινδία, την περασμένη εβδομάδα περιόρισαν την αναζήτηση και παντρεύτηκαν βατράχια.
Του Dean Nelson στο Δελχί
Δημοσιεύθηκε: 3:53 GMT PM 19 Ιανουαρίου 2009
Η τελετή έχει τις ρίζες της στην ιστορία του Ινδουιστικού θεού Shiva που είχε ο ίδιος μετατραπεί σε βάτραχο μετά από φιλονικία με τη σύζυγό του Parvati. Φωτογραφία: Getty
Οι Vigneswari και Masiakanni φορούσαν παραδοσιακά ινδικά νυφικά σάρι και χρυσά κοσμήματα σε ένα πλούσιο διπλό γάμο στο απομακρυσμένο σπίτι τους στο χωριό Ταμίλ Ναντού.
Οι γάμοι διεξήχθησαν στο πλαίσιο του «Pongal», μιας παράδοσης αιώνων για τη συγκομιδή ώστε να «εμποδίσουν την εμφάνιση μυστηριωδών ασθενειών στο χωριό».
Εκατοντάδες χωρικοί στο Pallipudpet, 250 χλμ. από το Μαδράς, πήγαν στο ναό, μεταφέροντας τις δύο νύφες στους ώμους τους, ενώ τα βατράχια ήταν δεμένα σε μακριά ραβδιά στολισμένα με λουλούδια. Κατά τη διάρκεια της τελετής, ο ιερέας έψαλε ινδουιστικές προσευχές, έδεσε τα χέρια των νυφών με τα δικά του εξ ονόματος των γαμπρών και τους ονόμασε βατράχους και συζύγους μπροστά σε μια ιερή φωτιά.
Η τελετή έχει τις ρίζες της στην ιστορία του Ινδουιστικού θεού Shiva που είχε ο ίδιος μετατραπεί σε βάτραχο μετά από φιλονικία με τη σύζυγό του Parvati. Έκλαψε για ημέρες προκαλώντας την εξάπλωση ασθενειών στα χωριά του τόπου. Όταν τα χωριά ζήτησαν βοήθεια, αυτή τους έστειλε να βρουν τον Shiva και να τον παρακαλέσουν να παντρευτεί μια νεαρή κοπέλα. Η ίδια παρίστανε το κορίτσι, και όταν ο Shiva συμφώνησε να την παντρευτεί επέστρεψαν στην αρχική θεϊκή μορφή τους και η επιδημία πέρασε.
«Τα κριτήρια επιλογής των νυφών είναι ότι θα πρέπει να μην έχουν ακόμα φτάσει στην εφηβεία. Οι γονείς των κοριτσιών παρέχουν εθελοντικά τα παιδιά τους για το τελετουργικό. Μερικές φορές τα κορίτσια εξαναγκάζονται από τους γονείς, οι οποίοι λαμβάνουν μια αίσθηση εκπλήρωσης ότι έσωσαν το χωριό από ασθένειες. Η κύρια αιτία είναι ο αναλφαβητισμός», δήλωσε ο σχολιαστής Ταμίλ Dominic Bosco.
Η παράδοση είναι πηγή αμηχανίας και ταλαιπωρίας για την ινδική κυβέρνηση που έχει πραγματικό πρόβλημα με τους παράνομους γάμους παιδιών. Έχει διατάξει έρευνα για την πρακτική και έστειλε μια ομάδα από ψυχολόγους, κοινωνιολόγους και θρησκευτικούς ηγέτες να πείσουν τους χωρικούς να εγκαταλείψουν μια «άσοφη» παράδοση.
Για τις νύφες Vigneswari και Masiakanni, οι γάμοι είχαν γρήγορο και αίσιο τέλος: ώρες μετά το δέσιμο των κόμπων, οι πράσινοι γαμπροί τους πετάχτηκαν πίσω σε μια λασπωμένη λίμνη.
Το συγκεκριμένο έθιμο, αν δεν συνοδεύεται από την αντίληψη ότι αυτά τα κοριτσάκια είναι πλέον για πάντα «παντρεμένα με τον Σίβα» και δεν πρέπει να παντρευτούν με κανονικούς ανθρώπους γιατί θα τους φέρουν κακοτυχία ή και θάνατο – πράγμα που πιστεύεται για τα κορίτσια που αφιερώνονται σε ινδουϊστικούς ναούς – τότε είναι μάλλον κάτι αβλαβές για τις μικρές νύφες. Υπάρχουν όμως και οι γάμοι παιδιών με κανονικούς ενήλικες, που όχι μόνο δεν είναι αβλαβείς αλλά στοιχίζουν στα παιδιά τη ζωή τους, όπως θα δούμε στις δυο επόμενες ειδήσεις.
Υεμενίτισσα «παιδούλα νύφη» πεθαίνει από εσωτερική αιμορραγία
http://edition.cnn.com/2010/WORLD/meast/04/09/yemen.child.bride.death/
(CNN) – Μια 12χρονη Υεμενίτισσα νύφη πέθανε από εσωτερική αιμορραγία τρεις μέρες μετά το γάμο της, μετά την συνουσία με έναν μεγαλύτερο από αυτήν άνδρα, είπε το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά.
Η κοπέλα ήταν παντρεμένη με έναν άνδρα, με τουλάχιστον δύο φορές την ηλικία της, δήλωσε η Sigrid Kaag, περιφερειακή διευθύντρια της UNICEF για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.
Ο θάνατός της είναι «μια οδυνηρή υπενθύμιση των κινδύνων που αντιμετωπίζουν τα κορίτσια όταν παντρεύονται πάρα πολύ νωρίς,» δήλωσε την Πέμπτη η Kaag.
Η Amal Basha, πρόεδρος του Αραβικού Φόρουμ Αδελφών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (Sisters Arab Forum for Human Rights), μιας υεμενίτικης ομάδας υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προσδιόρισε την Παρασκευή το κορίτσι ως Elham Mahdi.
«Η Elham είχε παντρευτεί στις 29 Μαρτίου και πέθανε τρεις μέρες μετά» και έζησε στην επαρχία Hajjah της Υεμένης, είπε η Μπάσα.
Ο θάνατος του κοριτσιού είναι η τελευταία σε μια σειρά υποθέσεων γάμου παιδιών στην Υεμένη, όπου η ελάχιστη ηλικία γάμου είναι ακόμα υπό συζήτηση.
Απογοητευμένος από την πρόσφατη αποκάλυψη, αξιωματούχος της κυβέρνησης της Υεμένης αποκάλεσε την υπόθεση » μια σκληρή υπενθύμιση ότι η πρακτική του γάμου ανηλίκων πρέπει να λήξει.»
«Η κυβέρνηση έχει εργαστεί ακούραστα για να εδραιωθεί η ελάχιστη ηλικία γάμου, αλλά οι συντηρητικοί βουλευτές αντιστάθηκαν σε αυτό», δήλωσε ο αξιωματούχος, ο οποίος δεν είναι εξουσιοδοτημένος να μιλήσει στα μέσα ενημέρωσης. «Τα μέλη του συντηρητικού μπλοκ χρειάζεται να εντείνουν την ευθύνη για την προστασία των δικαιωμάτων και ελευθεριών των νέων. Οι ΜΚΟ πρέπει να συνεχίσουν την εκστρατεία για να ρίξουν φως σε αυτή την ατυχή πρακτική.»
Τον Σεπτέμβριο, ένα 12χρονο κορίτσι της Υεμένης που εξαναγκάστηκε σε γάμο πέθανε κατά τη γέννα. Το μωρό της πέθανε επίσης, σύμφωνα με την Οργάνωση Seyaj για την προστασία των παιδιών.
Η Fawziya Ammodi ήταν σε διαδικασία γέννας για τρεις μέρες πριν πεθάνει από σοβαρή αιμορραγία, είπε ο Ahmed al-Qureshi, πρόεδρος της οργάνωσης.
«Αν και η αιτία του θανάτου της ήταν η έλλειψη ιατρικής περίθαλψης, το πραγματικό ζήτημα ήταν η έλλειψη εκπαίδευσης στην Υεμένη και το γεγονός ότι εξακολουθούν να συμβαίνουν γάμοι παιδιών,» δήλωσε ο al-Qureshi.
Οι παιδούλες νύφες συνηθίζονται στην Υεμένη, όπου ο ΟΗΕ εκτιμά ότι το ένα στα τρία κορίτσια παντρεύεται πριν την ηλικία των 18. Τα περισσότερα παντρεύονται με ηλικιωμένους άνδρες με περισσότερες από μία συζύγους, σύμφωνα με μια μελέτη του Πανεπιστημίου της Sanaa.
Για τους γονείς του κοριτσιού, ο γάμος σημαίνει ότι οι κόρες δεν είναι πλέον ένα οικονομικό ή ηθικό βάρος. Τις περισσότερες φορές, οι γονείς παίρνουν μια υπόσχεση από το σύζυγο ότι θα περιμένει μέχρι το κορίτσι να μεγαλώσει κι άλλο για να ολοκληρώσει τον γάμο.
«Ο πρόωρος γάμος θέτει τα κορίτσια σε αυξημένο κίνδυνο εγκατάλειψης του σχολείου, έκθεσης στη βία, την κακοποίηση και την εκμετάλλευση, ή ακόμη και απώλειας της ζωής τους από την εγκυμοσύνη, τον τοκετό και άλλες επιπλοκές,» δήλωσε η UNICEF.
Το θέμα των παιδιών νυφών της Υεμένης έγινε πρωτοσέλιδο το 2008 όταν η 10χρονη Nujood Ali σταμάτησε το σχολείο και παντρεύτηκε. Ο σύζυγός της τη χτύπησε και τη βίασε μέσα σε λίγες εβδομάδες από την τελετή.
Για να ξεφύγει, η Nujood πήρε ένα ταξί – για πρώτη φορά στη ζωή της – για να πάει στο κεντρικό δικαστήριο όπου κάθισε σε έναν πάγκο και απαίτησε να δει έναν δικαστή.
Μετά από μια καλά δημοσιοποιημένη δίκη, της χορηγήθηκε διαζύγιο.
Και η συνέχεια του δράματος…
http://www.politicalscandalnews.com/article/Rapist%20husband%20of%20dead%20Yemeni%20child%20bride%20should%20die:%20family
Οικογένεια: Ο βιαστής σύζυγος της νεκρής παιδούλας νύφης της Υεμένης θα πρέπει να πεθάνει
Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP) Global Edition | 2010-04-11 12:10:12
Η οικογένεια ενός 13χρονου κοριτσιού της Υεμένης που πέθανε μετά από σεξουαλικό βιασμό από τον σύζυγό της λίγες ημέρες μετά τον κανονισμένο γάμο της απαιτεί την εκτέλεσή του.
Η Ilham al-Ashi πέθανε την Παρασκευή, πέντε ημέρες μετά τον γάμο της με τον Abed al-Hekmi, 24 ετών, σε μια υπόθεση η οποία έχει και πάλι έφερε στο προσκήνιο τα δεινά των λεγόμενων «νυφών του θανάτου» της Υεμένης.
Η ιατρική γνωμάτευση από το κύριο νοσοκομείο στην επαρχία Hajja, βόρεια της πρωτεύουσας, είπε ότι υπέστη μια βαθιά ρήξη στα γεννητικά όργανα.
«Απαιτώ την εφαρμογή του νόμου του Αλλάχ. Απαιτώ τιμωρία» είπε στο AFP η μητέρα του κοριτσιού, Nejma al-Ashi, αναφερόμενη σε εκτέλεση, η οποία είναι η ποινή για φόνο στη μουσουλμανική χώρα.
Στο χωριό Αλ-Asha με τις καλύβες – ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα απόλυτης φτώχειας σε μια από τις πιο φτωχές χώρες του κόσμου, η μητέρα είπε ότι η κόρη της ήταν «ωραία και γεμάτη υγεία» όταν παντρεύτηκε.
Η οικογένεια του συζύγου της σε ένα χωριό γειτονικό είπε λίγες ημέρες μετά το γάμο ότι η κόρη της «ήταν άρρωστη, που έπασχε από ελονοσία, καθώς και ότι τα πνεύματα την είχαν καταλάβει στο γάμο.»
«Εγώ απάντησα: Έχετε φόβο για το Θεό. Η κόρη μου δεν έχει κανένα πρόβλημα», πρόσθεσε.
Αλλά η κόρη της, το τελευταίο θύμα της διαδεδομένης συνήθειας του γάμου ανηλίκων στη φυλετικά δομημένη κοινωνία, είχε πρόβλημα για μέρες, σύμφωνα με το ιατρικό προσωπικό που την είχε δει νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα.
Η Zahra Makyayeva, γυναικολόγος από το Ουζμπεκιστάν σε ιατρική κλινική, είπε ότι είδε την Άσι τη δεύτερη ημέρα του γάμου της, αφού ο σύζυγός της την έφερε, ζητώντας να «σπάσουν τον υμένα της» – αποδεικνύοντας ότι δεν είχαν ολοκληρώσει το γάμο τους.
Η γιατρός είπε ότι αρνήθηκε επειδή «ήταν απαγορευμένο» και συμβούλευσε τον σύζυγο να πάει σε ένα κυβερνητικό νοσοκομείο, τονίζοντας ότι η κοπέλα, που ήταν πολύ ντροπαλή για να επιτρέψει στη γιατρό να την εξετάσει, φαινόταν αδύναμη.
Όμως, αντί να πάει στο νοσοκομείο, ο Hekmi σταμάτησε στο φαρμακείο της κλινικής ζητώντας υπνωτικά χάπια ή ηρεμιστικά, αλλά όταν απέτυχε να του δοθούν τέτοια χάπια, ζήτησε ένα βελτιωτικό σεξουαλικής απόδοσης, το οποίο πήρε.
«Συνειδητοποιήσαμε ότι ήθελε να ναρκώσει το κορίτσι», είπε ο σεΐχης Ali al-Huda, ο ιδιοκτήτης της κλινικής.
Τρεις ημέρες αργότερα, ο Hekmi πήγε τη γυναίκα του πίσω στην κλινική, όπου διαγνώστηκε με κατακράτηση ούρων και βρέθηκε να έχουν κολπικούς τραυματισμούς και λοίμωξη, σύμφωνα με τη νοσοκόμα Fathiya Haidar.
«Της δώσαμε φαρμακευτική αγωγή και έφυγε. Το επόμενο πρωί ακούσαμε ότι πέθανε», είπε.
Ο αδελφός του κοριτσιού, Abdullah, ο οποίος είχε παντρευτεί την αδελφή του Hekmi την ίδια ημέρα στο πλαίσιο της παραδοσιακού εθίμου Sheghar, ή γάμου με ανταλλαγή, κατηγόρησε τον κουνιάδο του και την οικογένειά του ότι σκότωσαν την αδελφή του.
«Αυτοί τη σκότωσαν: ο σύζυγός της και η οικογένειά του. Έδεσαν την αδελφή μου και τη σκότωσαν», είπε, στεκόμενος δίπλα στην καλύβα του, όπου έζησε για λιγότερο από μία εβδομάδα με τη νύφη του, η οποία έχει πλέον επιστρέψει στην οικογένειά της.
Τα πεθερικά του ζήτησαν πίσω τη σύζυγό του, λέγοντας ότι η μητέρα της ήταν άρρωστη, αφού ανακάλυψαν ότι η αδελφή του ήταν νεκρή, είπε.
Ο Hekmi αργότερα πήγε στην οικογένεια της νύφης του, λέγοντάς τους ότι ήταν άρρωστη.
«Όταν φτάσαμε σ’ αυτήν, ήταν ακίνητη,» είπε η μητέρα της.
Η οικογένεια των Άσι αρνείται τώρα να λάβει το σώμα της από το νεκροτομείο του νοσοκομείου στο Hajja, κοντά στο Al-Asha, περίπου 220 χιλιόμετρα (137 μίλια) βορειοδυτικά της πρωτεύουσας. Θέλουν ο σύζυγος να τιμωρηθεί.
«Δεν θα πάρουμε το σώμα. Τι να κάνουμε με αυτό; Θέλουμε τιμωρία για το δολοφόνο της αδελφής μου», είπε ο άλλος αδελφός της Άσι, ο Mahdi.
Ο Hekmi εν τω μεταξύ παραμένει υπό κράτηση και, σύμφωνα με έκθεση της αστυνομίας, παραδέχθηκε ότι βίασε τη σύζυγό του όταν εκείνη αρνήθηκε να κάνει σεξ μαζί του.
Τον Σεπτέμβριο, μια 12χρονη σύζυγος πέθανε μαζί με το μωρό της σε μια δύσκολη γέννα.
«Αυτό αποδεικνύει ότι το δίκαιο και το κράτος δεν θα είναι σε θέση να προστατεύσουν τα νεαρά κορίτσια από τον πρόωρο γάμο αν δεν υπάρχει μια εκστρατεία ενημέρωσης σε συνδυασμό με κυρώσεις για όσους παραβιάζουν το νόμο που ζητούμε να επικυρωθεί», είπε στο AFP η δικηγόρος Shaza Nasser.
Ο νόμος που καθορίζει το ελάχιστο όριο ηλικίας για το γάμο στα 17 για τις γυναίκες και 18 για τους άνδρες έχει προκαλέσει διαμάχη στην Υεμένη και απέτυχε να εφαρμοστεί παρότι πέρασε στο κοινοβούλιο, αφότου οι συντηρητικοί βουλευτές ζήτησαν την αναθεώρησή του.
Η δικηγόρος, η οποία το 2008 κατόρθωσε να λάβει διαζύγιο για την Nojud Mohammed Ali, παντρεύτηκε σε ηλικία οκτώ ετών με έναν άνδρα 20 χρόνια μεγαλύτερο της, είπε ότι θα αναλάβει την περίπτωση της οικογένειας Ahsi και «θα απαιτήσει την εκτέλεση» του Hekmi.
Συμπέρασμα: Πολλές προλήψεις έχουν ακόμη να καταπολεμηθούν, μέχρι να μπορέσουν τα παιδιά να απολαύσουν με ασφάλεια την παιδική τους ηλικία. Και ο παράγοντας φτώχεια είναι κι αυτός καθοριστικός για την ασφάλεια των παιδιών, μια που ένας από τους λόγους που οι γονείς τους τα παντρεύουν τόσο μικρά, είναι και η δυσκολία να τα συντηρήσουν ώσπου να μεγαλώσουν κι άλλο.
Ενημέρωση (5 Μαΐου 2010): Μια ενδιαφέρουσα ανάπτυξη μέρους του άρθρου από άλλους μπλόγκερς πιο εξειδικευμένους υπάρχει εδώ: http://greekmurtadeen.wordpress.com/2010/04/25/child-brides1/
Κατηγορίες: MME, Σχέσεις των δύο φύλων, Σχέση γονέων-παιδιών, Τύπος |
Ετικέτες:ανήλικα κορίτσια, γάμοι παιδιών, Ινδία, Ινδουισμός, Ισλάμ, ισότητα των δύο φύλων, καταπίεση γυναικών, παιδεραστία, παιδούλες νύφες, Παρβάτι, παρθενικός υμένας, Σίβα, Υεμένη, φτώχεια | 8 σχόλια
Μαρτίου 6th, 2010
Για τις γυναικείες φυλακές Ελεώνα έχουμε να σας πούμε νέα καλά και κακά. Τα καλά νέα είναι ότι το αίτημα της κοινωνικής τους υπηρεσίας για αποστολή βιβλίων, είχε σαν αποτέλεσμα να ληφθούν 8.000 βιβλία! Έτσι είναι σίγουρο ότι δεν χρειάζονται άλλα.
Τα κακά νέα έχουν να κάνουν με την υπόθεση για την οποία αγωνίστηκε η Κατερίνα Γκουλιώνη και οι άλλες κρατούμενες, που μετά τον περίεργο θάνατο της Κατερίνας εξεγέρθηκαν. Δείτε απόσπασμα από σχετική επιστολή της Κατερίνας:
«Όποτε μπαίνω στην φυλακή είτε γιατί εισάγομαι πρώτη φορά είτε γιατί επιστρέφω από δικαστήριο είτε γιατί πήγα νοσοκομείο δέχομαι την εξής επίθεση, η οποία ονομάζεται «έρευνα»: Η δεσμοφύλακας με υποχρεώνει να βγάλω όλα μου τα ρούχα, με βάζει να σκύψω, ν’ ανοίξω τους γλουτούς, να βήξω και παρατηρεί τον πρωκτό μου. Πολλές φορές βρίσκει ευκαιρία να παρατηρήσει γυμνό σώμα και με κοιτάει καλά καλά, μου φέρεται προσβλητικά, ειρωνικά, θρασύτατα, σα να’ μαι το τελευταίο σκουπίδι. Μετά … με οδηγούν στο φαρμακείο. Εκεί, με βάζουν να καθίσω σε γυναικολογική καρέκλα και η δεσμοφύλακας βάζει το δάχτυλό της στο αιδοίο μου μέσα στον κόλπο. Στην συνέχεια υποχρεούμαι να ουρήσω μπροστά στην δεσμοφύλακα για να κάνουν το ναρκωτέστ.
Μια φορά, στο χαρτί που ήταν τοποθετημένο στην γυναικολογική καρέκλα όπου μ’ έβαλαν να κάτσω είδα μία τρίχα από προηγούμενη ερευνηθείσα. Η αποστείρωση στα εργαλεία τους είναι κάτι που ενίοτε θυμούνται. Σε άλλες βάζουν διαστολείς και σκουριασμένους, πολλές φορές, τους βάζουν το δάχτυλό τους και συγχρόνως πιέζουν προς τον ορθό ή και από επάνω στη βουβωνική χώρα σε σημείο που η κρατούμενη να πονάει. Τα ειρωνικά σχόλια και τα σόκιν «αστειάκια» των δεσμοφυλάκων δεν λείπουν από το «ρεπερτόριό» τους…
Προσφάτως που αρνήθηκα την κολπική έρευνα και από τον γυναικολόγο, διότι ανεξαρτήτου μορφώσεως, ειδικεύσεως και μορφωτικού επιπέδου το να σου χώνει ο καθείς τα δάχτυλά του είναι τουλάχιστον «απρεπές», θα έλεγα, και ζητούσα υπερηχογράφημα, με απείλησαν ότι θα με δέσουν όλη νύχτα με τη χειροπέδα στο κάγκελο…»
Το αίτημα της Κατερίνας Γκουλιώνη ήταν να αντικατασταθεί αυτή η εξευτελιστική για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια διαδικασία, από εξέταση με υπερηχογράφο. Το αίτημα αυτό συμβάδιζε με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που θεωρεί παράνομη την κολπική εξέταση. Μετά το θάνατό της, οι κρατούμενες εξεγέρθηκαν καθώς η διευθύντρια των φυλακών αρνήθηκε να συνομιλήσει για το θέμα με εκπροσώπους της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων. Όπως έγραψε η εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ»,
«Σε νίκη μετά θάνατον της κρατούμενης Κατερίνας Γκουλιώνη φαίνεται να καταλήγει η χθεσινή κινητοποίηση των κρατουμένων στις γυναικείες φυλακές του Ελαιώνα Θηβών. Κύριο αίτημα της κινητοποίησης ήταν η κατάργηση της κολπικής εξέτασης στις κρατούμενες. Σύμφωνα με διαβεβαιώσεις του γενικού γραμματέα του υπουργείου Δικαιοσύνης κ. Αθ. Ανδρεουλάκου που έσπευσε επιτόπου μόλις εκδηλώθηκε η εξέγερση, η κολπική εξέταση στην οποία υποβάλλονται οι κρατούμενες από ανειδίκευτο προσωπικό μετά την οποιαδήποτε μεταγωγή τους, προκειμένου να διαπιστωθεί αν μεταφέρουν ναρκωτικά, θα αντικατασταθεί από υπερηχογράφημα.»
Χαρήκατε; Άδικα χαρήκατε… Το άρθρο εκείνο δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα 23 Μαρτίου 2009, και μέχρι προχθές, την Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010, δεν έχει έρθει στις φυλακές Ελεώνα κανένας υπερηχογράφος, αλλά η εξευτελιστική και παράνομη εξέταση συνεχίζεται. Τώρα η Κοινωνική Υπηρεσία αναζητά δωρητές, που θα δώσουν στις φυλακές υπερηχογράφο, και η κατάληξη της προσπάθειας είνα αβέβαιη… Όσο για τις κούφιες κρατικές υποσχέσεις που διαβάσατε στο άρθρο, προστέθηκαν στις αμέτρητες άλλες απραγματοποίητες υποσχέσεις από πολιτικούς και κρατικούς λειτουργούς. Αν θέλετε να δείτε μήπως μπορείτε να βοηθήσετε με κάποιο τρόπο, μπορείτε να επικοινωνήσετε με την Κοινωνική Υπηρεσία των φυλακών στα τηλέφωνα: 22620-73028 και 22620-73024 μέχρι τις 1 μ.μ.
Ακόμα κι αν δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα για το θέμα του υπερηχογράφου, μπορείτε να βοηθήσετε με άλλο τρόπο τις κρατούμενες στις φυλακές Ελεώνα. Λειτουργεί εκεί ένα Φιλόπτωχο Ταμείο από το οποίο δίνονται ενισχύσεις σε άπορες κρατούμενες, και αγοράζονται γι’ αυτές τηλεκάρτες κ.α. απαραίτητα είδη τα οποία δεν μπορούν να αγοράσουν από μόνες τους. Μπορείτε λοιπόν να πάτε στα ΕΛΤΑ της περιοχής σας και να στείλετε με ταχυδρομική επιταγή το ποσό που θέλετε στη διεύθυνση: Φιλόπτωχο ταμείο φυλακών Ελεώνα,Ταχ. Δ/νση: Ελεώνας Θηβών – 32200. Το τηλέφωνο των φυλακών είναι 22620-89803, και το Fax: 22620-73030. Σας συνιστούμε πάντως να επικοινωνείτε με τα τηλέφωνα της Κοινωνικής Υπηρεσίας, που γράψαμε πιο πάνω.
Κατηγορίες: MME, Ακτιβισμός, Φυλακισμένες γυναίκες |
Ετικέτες:γυναικείες φυλακές, γυναίκες κρατούμενες, καταπίεση γυναικών, Κατερίνα Γκουλιώνη, κολπική εξέταση, παράνομη εξέταση, υπερηχογράφημα, υπερηχογράφος, φυλακές Ελεώνα | 2 σχόλια
Νοεμβρίου 25th, 2009
Πιθανότατα κάτι θά ‘χει πάρει το αυτί σας για παραβιάσεις των δικαιωμάτων του παιδιού σε χώρες μακρινές, όπως η Κίνα. Πριν μερικά χρόνια είχε γίνει σάλος με κάποια κινεζικά ιδρύματα, όπου άφηναν κάποια ορφανά ή ανεπιθύμητα παιδιά νηστικά μέχρι να πεθάνουν, και το έκαναν ακριβώς με σκοπό να τα σκοτώσουν. Ακόμα θυμόμαστε τη φρίκη που είχαμε νιώσει τότε, και τα σχόλια από φίλους και γνωστούς: «βρε τι γίνεται στον κόσμο», «τι απάνθρωπη συμπεριφορά είναι αυτή», «ευτυχώς που δεν ζούμε στην Κίνα» και τα σχετικά.
Έχοντας κατά νου τα παραπάνω, διαβάστε με προσοχή αυτό το κείμενο της Αλεξάνδρας:
«Υπάρχει δημοσιευμένο στο internet (π.χ. http://hamomilaki.blogspot.com/2007/07/down.html, http://conapl.ning.com/forum/topics/1636714:Topic:110400, ένα κείμενο από το περιοδικό ΒΗΜagazino, 24 Ιουνίου 2007, τ.349, σ.12, σχετικά με ένα ζευγάρι που απέκτησε μία κόρη με σύνδρομο Down. Από τα λεγόμενά τους προκύπτει ότι δεν περίμεναν να τους συμβεί κάτι τέτοιο (δεν αναφέρουν όμως τίποτα για το αν είχαν κάνει προγεννητικό έλεγχο, ή, αν είχαν κάνει, γιατί δεν έμαθαν για το πρόβλημα του παιδιού).
Το περίεργο με αυτή την υπόθεση, είναι ότι, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς των γονέων, επειδή κανείς, ούτε ο γυναικολόγος που ξεγέννησε τη μητέρα, δεν περίμενε να γεννηθεί το παιδί με τέτοιο πρόβλημα, προτείνουν στους γονείς (δεν λένε όμως ΠΟΙΟΣ τους το προτείνει), ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ: » Μας προτείνουν και μια άλλη λύση, ευθανασία. Μας δίνουν και το τηλέφωνο μιας κλινικής». Στη συνέχεια, δεν αναφέρεται ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ για το θέμα της ευθανασίας (που, φυσικά, δεν έγινε).
Προκύπτουν τώρα τα εξής εύλογα ερωτήματα (ΕΑΝ βέβαια δεχτούμε ότι οι γονείς λένε την αλήθεια):
1. Είναι δυνατόν να θανατώνουν μωρά μετά τη γέννησή τους, επειδή έχουν κάποιο πρόβλημα, σε οποιαδήποτε κλινική, ιδιωτική ή δημόσια; Συμβαίνει αυτή η φρίκη;
2. Αυτός που πρότεινε την ευθανασία, είτε γιατρός, είτε μαία, είτε οποιοσδήποτε άλλος, δεν φοβήθηκε μήπως τον καταγγείλλουν οι απελπισμένοι γονείς;
3. Υπάρχουν γονείς, που, αντιμέτωποι με ένα τέτοιο απρόσμενο πρόβλημα, διαλέγουν τη λύση της ευθανασίας του μωρού τους (γιατί, βέβαια, εάν πουλάνε ευθανασίες, θα υπάρχουν και οι αντίστοιχοι πελάτες…);»
Θα παρακαλούσαμε αν γνωρίζετε κάτι για το θέμα, να μας ενημερώσετε. Και για να δώσουμε μια παραπάνω διάσταση στο τρομερό αυτό θέμα της ευθανασίας σε ένα αθώο πλάσμα που δεν φταίει σε τίποτα και δεν πειράζει κανέναν, παραθέτουμε αποσπάσματα από τα σχόλια που είδαμε στο «Χαμομηλάκι»:
«Γνωρίζοντας κάποιος την Αναστασία θα εξαγριωθεί ακόμα περισσότερο με την ιστορία του Διονύση και της Χριστίνας – και αναφέρομαι στο σημείο όπου οι super ειδικοί του μαιευτηρίου διέγνωσαν πως το παιδάκι δεν θα περπατήσει, δεν θα ακούει κλπ.
Σήμερα η Αναστασία περπατάει, τρέχει, κολυμπάει, παίζει, αντιλαμβάνεται και καταλαβαίνει τα πάντα, έχει αρχίσει να μιλάει, πάει στον παιδικό σταθμό και κάνει παρέα με συνομίλικα παιδάκια (που δεν έχουν σύνδρομο down), φοράει τα τακούνια της μαμάς της και κάνει βόλτες στο σαλόνι, έχει άποψη για το τί θα φορέσει…
Το μόνο που κατάφεραν οι super ειδικοί του μαιευτηρίου καθώς και ο απαράδεκτος πρώην γιατρός της οικογένειας, ο οποίος αποδείχθηκε παντελώς ανίκανος να χειριστεί μία κατάσταση διαφορετική από τις υπόλοιπες, ήταν να σπείρουν τον πανικό και την απόγνωση σε 2 ανθρώπους αντί να τους αφήσουν – αν όχι να τους παροτρύνουν – να χαρούν μία από τις πιο ευτυχισμένες τους στιγμές, την γέννηση του πρώτου τους παιδιού.
Ευτυχώς δεν μάσησαν και αφού ξεπέρασαν το πρώτο σοκ τα υπόλοιπα ήρθαν μόνα τους.
Η Αναστασία περιβάλλεται από πολλή αγάπη και αυτό φαίνεται στην συμπεριφορά της.
Και βέβαια όλη αυτή η πρόοδος που έχει κάνει οφείλεται σε πολύ μεγάλο βαθμό, στην αγάπη και στην επιμονή των γονιών της. Οι οποίοι ασχολούνται, προσπαθούν και κυρίως της φέρονται φυσιολογικότατα, σαν να μην υπάρχει απολύτως κανένα πρόβλημα. Και πράγματι ως τώρα όλα καλά:)»
«Η κόρη φίλων με σύνδρομο Down, η Πέγκυ, είναι πια στα 20 κάτι της μια ταλαντούχος ζωγράφος που εκθέτει τα έργα της σε εκθέσεις στη πόλη που ζει. Αυτό που θυμάμαι από τους γονείς της ήταν πόσο αγάπη εισέπραττε αυτό το παιδί μαζί με τον αδελφό του και πόσο περίφανοι ήταν για την ύπαρξή της!»
«Οταν ήμουν 7 ετών παιδάκι που είχαμε πάει την ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΑΣ για πρώτη φορά στον γιατρό και είδα την μητέρα μου να τον φτύνει, ενώ επρόκειτο για μια ευγενέστατη και
πλήρη αγωγής γυναίκα, σχημάτισα περίεργη αντίληψη γιάυτήν. Μερικά χρόνια αργότερα κατάλαβα πόσο θύχτηκε απο τον συγκεκριμένο γιατρό που της πρότεινε να μην την ταίζει ώστε να πεθάνει. Για μας σήμερα η ΚΑΤΕΡΙΝΑ (που είναι σαράντα ετών) είναι το στολίδι της οικογένειας, του ειδικού σχολείου που πηγαίνει, της γειτονιάς το καμάρι και το πάντα παιδί με τα αγνά, γλυκά, τρυφερά αισθήματα που μας διδάσκει καθημερινά πως γίνονται καλύτεροι οι άνθρωποι. Είναι πολύ καλλιτεχνικός τύπος, ζωγραφίζει υπέροχα και χορεύει από μικρό παιδί υπέροχα όλους τους χορούς αυτοδίδακτα.
Επιμένω οτι ο θεός διαλέγει τις οικογένειες που στέλνει αυτά τα παιδιά….»
«μιας και έχω ζείσει και εγώ ως γονιός μια ολοϊδια ιστορία σαν αυτή του Διονύση και της Χριστίνας θα μου επιτρέψετε να κάνω μερικούς σχολιασμούς για το θέμα. Το σύνδρομο Down όπως διάβασα σε κάποιο σχόλιο δεν είναι ασθένεια.Είναι μία κατάσταση δεν θα την αναλύσω από άποψης ιατρικής απλά θα πω ότι το άτομο που έχει σύνδρομο παρουσιάζει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.Αυτά μποεί να αφορούν στα χαρακτηριστικά του προσώπου αλλά και σε διάφορα προβλήματα υγείας που ενδεχομένως μπορεί να παρουσιάσει κατά τη διάκεια της ζωής του π.χ υποθειρειοειδισμός.Η νοητική υστέρηση δε ποικίλει από πολύ ελαφριά δηλ.άτομα σχεδόν φυσιολογικά εως πολύ βαριά που σπάνια συνανταται στις μερες μας εξαιτίας της πρώιμης παρέμβασης που μπορούμε να έχουμε με εργοθεραπεία και λογοθεραπεία.Δηλ.πολλά από τα άτομα με σύνδρομο έχουν ενταχθεί στην παραγωγική διαδικασία στον ιδιωτικό αλλά και στον δημόσιο τομέα με επιτυχία. Πέραν αυτού γνωρίζω περιπτώσεις που έχουν δημιουργήσει και οικογένεια. Γιαυτους τους λόγους και για άλλους τόσους όλοι οι γονείς πρέπει να αγωνιζόμαστε για ένα καλύτερο αύριο για αυτά τα παιδιά.Δεν ζητάμε τον ίκτο κανενός αλλά ούτε και τον χρειαζομαστε.Ζούμε μια φυσιολογικότατη ζωή και εξάλλου σε αυτό τον κόσμο που είρθαμε ουδείς τέλειος.Αυτά ήθελα να πω και τα αφιερώνω σε όλους τους υποψήφιους γονείς που αμφιταλαντεύονται αν θα πρέπει να κρατήσουν ένα τέτοιο παιδί γιατί και στην δική μου περίπτωση δεν βρέθηκε κανεις να μου πει μια καλή κουβέντα.Για όλα τα παραπάνω αξίζει τον κόπο.Θα κλείσω με μια φράση της ανπτυξιολογου που παρακολουθει την κορη μου είχε πει κάποτε κλείνοντας μια ομιλία για παιδια με μαθησιακες δυσκολίες «Ας μην ξεχνάμε ποτέ ότι ο Αϊνστάιν ήταν αυτιστικός, δυσλεκτικός και μίλησε στα 4 του.» … Ποιος δεν θα ήθελε να έχει ένα παιδί που να χαίρεται με τη χαρα του και να στενοχωριεται με τη λύπη του, να τον βοηθάει στις δουλειες του σπιτιου και να χαιρεται που το κανει, να τον ακούει και να σιωπά, να τον αγαπά ανιδιοτελώς ακόμη και όταν το μαλώνει, να αγαπα τα αδελφια του και να τα προσεχει, να τα βοηθαει, να τα μαθαινει πραγματα και να μαθαινει πραγματα απο αυτα, να τραγουδα και να χορευει, να παιζει με ολα οσα παιζουν τα αλλα παιδια, να χαμογελα και να σκεφτεται σαν παιδι, να τον ξεγελαει πονηρα, να του λεει ψέμματα και να το καταλαβαινει μετά, να τον κάνει περηφανο με τα απλά και να του κραταει το χέρι σφιχτά. Όλα αυτά και εκατομμύρια άλλα σαν κι αυτά μπορείς υποψήφιε γονιέ να πάθεις από ένα παιδί που έχει σύνδρομο Down. Αν θες να τα γευτεις και να τα απολάυσεις άσε το οποιοδήποτε υποψήφιο τέτοιο παιδάκι να ζήσει.Πίστεψε με θα κερδίσεις περισσότερα απο ότι πρόκειται να χάσεις.»
Ασφαλώς, γνωρίζουμε ότι γίνονται αμβλώσεις, και δεν το εγκρίνουμε. Εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με κάτι ακόμα πιο απροκάλυπτο, καθώς μπορεί κάποιος (γιατρός ή μη) να φαντάζεται ότι το παιδί στο οποίο γίνεται άμβλωση «δεν έχει ακόμα ψυχή» και τα σχετικά. Όμως δεν μπορεί να λέει τέτοια πράγματα για ένα ολόκληρο μωρό, που βλέπει να ζει και να κινείται μπροστά του, που μπορεί να το κρατήσει στην αγκαλιά του! Για να συμβουλέψει κανείς τη θανάτωση ενός γεννημένου παιδιού, χρειάζεται προφανώς μεγαλύτερη δόση απανθρωπιάς, και σίγουρα δεν είναι αυτό που περιμένει κανείς από ανθρώπους που τάχθηκαν να υπηρετούν το συνάνθρωπο! Αλλά βέβαια, το κάθε ταξίδι αρχίζει μ’ ένα βήμα, κι αν εγκρίνουμε αρχικά την άμβλωση για τους χ ή ψ λόγους σύμφωνα με τους οποίους πιστεύουμε ότι ένα παιδί δεν αξίζει να ζει, έχουμε ανοίξει το δρόμο και για την ευθανασία…
Και ξαναρωτάμε: «Είναι δυνατόν» στην Ελλάδα του σήμερα, τη γεμάτη από ανθρώπους που επαγγέλλονται προοδευτισμό και σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, τη χώρα που όσοι κατάγονται από αυτήν αγαπούν να καυχιούνται για τον όρκο του Ιπποκράτη, «να θανατώνουν μωρά μετά τη γέννησή τους, επειδή έχουν κάποιο πρόβλημα, σε οποιαδήποτε κλινική, ιδιωτική ή δημόσια; Συμβαίνει αυτή η φρίκη;»
Κατηγορίες: θανατική ποινή |
Ετικέτες:εκτέλεση | 4 σχόλια
Νοεμβρίου 23rd, 2009
Ξεκινήστε διαβάζοντας αυτή την είδηση , που όπως ξεκινά μοιάζει με παραμύθι (την είδαμε εδώ http://inconue.wordpress.com/2009/07/09/%CE%BF-%CE%B8%CE%AC%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CE%BB%CE%B1%CF%82/ και ότι προέρχεται αυτούσιο από εκείνο το μπλογκ, το έχουμε με πλάγια):
Η Marwa El-Sherbini, 31 ετών, έφτασε στη Γερμανία πριν τρία χρόνια, συνοδεύοντας τον σύζυγό της Ali El-Sherbini, που ολοκλήρωνε τη διδακτορική του διατριβή στη φαρμακολογία, στο Ινστιτούτο Max Planck της Δρέσδης. Η Marwa ήταν φαρμακοποιός και μέλος της εθνικής ομάδας handball της Αιγύπτου. Τις σπουδές του συζύγου χρηματοδοτεί το Αιγυπτιακό κράτος, και η διατριβή επρόκειτο να υποστηριχτεί σε λίγους μήνες. Η μικρή οικογένεια επρόκειτο να επιστρέψει στην Αίγυπτο πριν το τέλος του χρόνου.
Η Μάρουα Αλ-Σερμπίνι.
Προετοιμαστείτε για τα χειρότερα και συνεχίστε στην περίληψη της ιστορίας αυτής, με κάποιες διορθώσεις επί του πρωτοτύπου:
Ένα χρόνο πριν, η Marwa με την κλασική μαντήλα που φορούν οι μουσουλμάνες (και που αν δεν τη φορούν θεωρούνται από τους ομοθρήσκους τους πόρνες κτλ) πήγε το γιο της στην παιδική χαρά. Σε μια κούνια καθόταν ο 28χρονος Alex W., άνεργος Γερμανικής καταγωγής που επαναπατρίστηκε από τη Ρωσία. Η Marwa του ζήτησε να κατέβει από την κούνια, για να ανεβάσει το γιο της. Τότε αυτός την προσέβαλε : ισλαμίστρια, βρωμιάρα, πόρνη, τρομοκράτισσα, και της επιτέθηκε προσπαθώντας να της βγάλει την μαντήλα.
Εκείνη του έκανε μήνυση για ρατσιστική προσβολή και ρατσιστική βία. Ο Alex W. καταδικάστηκε σε πρώτο βαθμό, σε πρόστιμο 780 ευρώ. Η ποινή του κρίθηκε μικρή και ο εισαγγελέας άσκησε έφεση, με την προοπτική μιας ενδεχόμενης φυλάκισης. Πολύ περισσότερο, που ο Alex W. είπε στην απολογία του, πως δεν θα προσέβαλε ποτέ κάποιον, παρά μόνο άν ήταν ίσος του.
Η υπόθεση έφτασε στο εφετείο της Δρέσδης, την Τετάρτη 1η Ιουλίου 2009, παρόντος του συζύγου της Ali El-Sherbini και του τρίχρονου πλέον παιδιού της. Την ώρα που κατέθετε η Marwa, έγκυος 3 μηνών στο δεύτερο παιδί τους, ο κατηγορούμενος της επετέθη με στιλέττο και της κατάφερε 18 πλήγματα, από τα οποία και υπέκυψε, μέσα στην αίθουσα του εφετείου. Ο Ali, που έσπευσε σε βοήθειά της, δέχτηκε κι αυτός μια μαχαιριά, και ακόμα χειρότερα, οι αστυνομικοί που κλήθηκαν να βοηθήσουν (μέσω inerphone, γιατί δεν υπήρχαν αστυνομικοί μέσα στην αίθουσα), θεώρησαν ότι ο Ali ήταν ο επιτιθέμενος (αφού είχε αράβικη φάτσα) και τον πυροβόλησαν. Όταν συνήλθε από το κώμα σε νοσοκομείο της Δρέσδης, έμαθε ότι είχε χάσει τη γυναίκα του και το δεύτερο παιδί του… Το πρώτο παιδί το παρακολουθούσαν ψυχολόγοι.
Ο εισαγγελέας είπε, πως επρόκειτο για μία πράξη ξενόφοβη ίσως, αλλά για μενονωμένο περιστατικό από ανισόρροπο δράστη.
Την Κυριακή 5 Ιουλίου, ήρθε η οικογένεια της Marwa να παραλάβει τη σορό της, για να την κηδέψει την Δευτέρα στην Αλεξάνδρεια. Την ίδια μέρα έδινε διαδήλωση στη Δρέσδη, διαδήλωση, που μεταξύ άλλων καταδίκαζε τη σιωπή των γερμανικών και ευρωπαϊκών μηδίων.
Κάποια λίγα για την αιτιολόγηση των κινήτρων του δράστη από εδώ http://inconue.wordpress.com/2009/07/09/%CE%BF-%CE%B8%CE%AC%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CE%BB%CE%B1%CF%82/#comment-1076 (διατηρούμε την αρχική ορθογραφία): «Ο δολοφόνος ήταν από τους ομογενείς που γύρισε στην “πατρίδα”, όμως και εκεί ήταν παρίας, άνεργος και θυμωμένος. Κάτι ξέρουν και οι έλληνες με τους ομογενείς τους και το πρόσφατο περιστατικό με τον αυτόχειρα δολοφόνο στο ρέντη. Στις συγκεκριμένες συνθήκες είτε ήταν εβραία είτε μαύρη, Ινδή, Πακιστανή είτε οτιδήποτε αναγνωρίσιμο από σύμβολα ή χρώμα θα τα άκουγε, δεν νομίζω ότι ήταν η μαντήλα ειδικά. Το ¨αίτημα” της Μαρβα πυροδότησε ποιός ξέρει τι οργή. Την είπε λοιπόν τρομοκράτη και πουτάνα (για το μαντήλι και το φύλο υποθέτω). Τώρα στα κράτη της πρώην αν. γερμανίας είναι πλήθος τα περιστατικά βίας εναντίον ξένων. Εδώ να σκεφτούμε αν μια ξένη στη Αθήνα πήγαινε στην αστυνομία να καταγγείλει παρόμοια συμπεριφορά τι αντιμετώπιση θα είχε στην αστυνομία. Καί επίσης στην Γερμανία αν κανένας στραβοκοίταζε κανένα εβραίο επίσης. Εκεί το δικαστήριο του βάζει πρόστιμο 780€. Και μπροστά στο δικαστήριο της είπε “εσύ δεν έχεις δικαιωμα να ζεις εδώ”! Ο ίδιος κάνει έφεση και την χάνει, το δικαστήριο του βάζει τώρα πρόστιμο 2.800€!! Και τότε γίνεται το κακό, με την απόφαση, φαίνεται ότι τρελάθηκε με την απόφαση, η μουσουλμάνα τώρα, “μες το σπίτι μας” φαίνεται άλλωστε η λύσσα με τις 18 μαχαιριές. Στην Γερμανία δεν υπάρχουν σε τέτοια δικαστήρια αστυνομίες μόνο σε σημαντικές περιπτώσεις. Τώρα μετά το γεγονός λένε να βάλουν αστυνομία. (Και μετά τον φόνο τον απρίλη μέσα στο δικαστήριο από έναν 60χρονο της ετεροθαλούς αδελφής του για κληρονομικά που μετά αυτοκτόνησε … Ασε που οι ομογενείς στην γερμανία (απο τη Ρωσσία και λοιπές τ. ανατολικές χώρες) δεν παίρνουν πλέον αυτόματα υπηκοότητα ενώ τα παιδια των ξένων με μακρόχρονη παραμονή που γεννιούνται εκει από το 2002 παίρνουν αυτόματα υπηκοότητα. (ήρθαν οι μαυροκεφαλοι να διώξουν τα ξανθά δηλαδή ένα πράμα) … Στη Σαξονία ειδικά όπου και η Δρέσδη, πρόσφατα ολόκληρη κωμόπολη κυνήγαγε 8 Ινδούς να τους λιντσάρει. … Ο αστυφύλακας που τελικά επενέβη και -φυσικά δεν θα βάραγε τον άριο- ήταν απέξω ως μάρτυρας σε επόμενη δίκη.»
Διαβάστε και για την απήχηση του θέματος στην Αϊγυπτο:
http://www.tvxs.gr/v16045
Χιλιάδες Αιγύπτιοι βγήκαν στους δρόμους να διαδηλώσουν αυτή την εβδομάδα, διαμαρτυρόμενοι για τη δολοφονία μιας συμπατριώτισσας τους – εγκύου γυναίκας, η οποία δολοφονήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα σε γερμανικό δικαστήριο, από Γερμανό που κατηγορείτο για ρατσιστική εξύβριση εναντίον της. Οι Αιγύπτιοι διαδήλωσαν φωνάζοντας συνθήματα όπως «Κάτω η Γερμανία».
Δημοσίευση: 15-07-2009 14:13
Η 32χρονη Μάρουα αλ Σερμπίνι, μητέρα ενός 3χρονου παιδιού και τριών μηνών έγκυος, μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου την 1η Ιουλίου σε δικαστήριο της Δρέσδης στην Ανατολική Γερμανία από έναν Γερμανό με ρωσική καταγωγή, ενάντια στον οποίο θα κατέθετε, γιατί της είχε επιτεθεί φραστικά με ρατσιστικούς χαρακτηρισμούς.
Ο δολοφόνος μαχαίρωσε επίσης μια φορά και το σύζυγο της άτυχης γυναίκας, τον οποίο στην συνέχεια η αστυνομία πέρασε για το δράστη και τον πυροβόλησε στο πόδι! Ο σύζυγος βρίσκεται στο νοσοκομείο και ξύπνησε από το κώμα στο οποίο είχε πέσει. «Θεώρησαν ότι επειδή δεν ήταν ξανθός, ήταν ο δράστης και τον πυροβόλησαν» δήλωσε ο αδελφός της Μάρουα αλ Σερμπίνι.
Ο δολοφόνος, ονόματι Alex W., κατηγορούταν ότι προσέβαλε την Σερμπίνι, αποκαλώντας της «φανατική», «τρομοκράτισσα» και «γυναίκα του δρόμου» επειδή ήταν μουσουλμάνα, όταν εκείνη του ζήτησε να κάνει χώρο για τον γιο της στις κούνιες σε παιδική χαρά της Δρέσδης, και καλούταν να πληρώσει πρόστιμο 780 ευρώ. Την προηγούμενη Τετάρτη είχε προγραμματιστεί δικαστική ακρόαση για την υπεράσπισή του.
«Ήταν φανερό πως επρόκειτο για ρατσιστική επίθεση ενός φανατικού», δήλωσε ο εισαγγελέας Κρίστιαν Αβενάριους, ο οποίος, επίσης, χαρακτήρισε τον δράστη ως έναν άνθρωπο γεμάτο με μίσος ενάντια στους Μουσουλμάνους.
Η σωρός της αλ Σερμπίνι μεταφέρθηκε στο Κάιρο την Κυριακή, όπου την υποδέχτηκαν συγγενείς της και ο Γερμανός πρέσβης, ενώ στην κηδεία της παρευρέθηκαν μέλη του Κοινοβουλίου, καθώς και ο εκπρόσωπος της Κοπτικής Χριστιανικής Εκκλησίας και άλλοι. Κεντρικός δρόμος στην πατρίδα της θα πάρει το όνομα της ενώ ο Τύπος την αποκαλεί «μάρτυρα της μαντίλας».
Η αλ Σερμπίνι είχε μετακομίσει στην Γερμανία το 2005 μαζί με τον σύζυγό της και γενετικό ερευνητή, Έλγουι Οκάζ. Αρχικά διέμεναν στο Βερολίνο και το 2008 μεταφέρθηκαν στην Δρέσδη, όπου ο Οκάζ βρήκε δουλειά στο Ινστιτούτο Μαξ-Πλανκ.
Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Αιγυπτιακός Οργανισμός Φαρμάκων κάλεσε σε μποϊκοτάζ των Γερμανικών φαρμάκων – ένεκα του ότι η αλ-Σερμπίνι ήταν φαρμακοποιός.
«Δεν χρειάζεται να είσαι Μουσουλμάνος για να αντιτίθεσαι στην αντιμουσουλμανική συμπεριφορά, όπως δεν χρειάζεται να είσαι Εβραίος για να αντιτίθεσαι στην αντισιμιτική συμπεριφορά», υπογράμμισε ο Στέφαν Κράμερ, Γενικός Γραμματέας του Μουσουλμανικού και Εβραϊκού Συμβουλίου της Γερμανίας. «Πρέπει να συνασπιστούμε όλοι ενάντια σ’ αυτή την απανθρωπιά».
Από τη μεριά του ο εκπρόσωπος τύπου της γερμανικής κυβέρνησης, Τόμας Στεγκ, δήλωσε πως η Καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ αντέδρασε «πολύ συναισθηματικά» στο περιστατικό, ενώ προσέθεσε ότι «αν υπάρχει ένα ξενοφοβικό, ρατσιστικό υπόβαθρο σε αυτή την υπόθεση, η κυβέρνηση εννοείται πως το καταδικάζει».
Τέλος, ο Σεΐχης Μουχαμάντ Σαγίντ Ταντάουι, ο πιο αξιοσέβαστος κληρικός της Αιγύπτου, αποκάλεσε τον δράστη «δολοφόνο» και την αλ Σερμπίνι «μάρτυρα». Πάντως, συνέστησε ηρεμία, καθώς «πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό», και εξέφρασε τις ελπίδες του ότι ο φόνος δεν θα βλάψει τον διάλογο ανάμεσα στη Δύση και το Ισλάμ.»
Να σας κάνουμε και μια μικρή ενημέρωση από το http://www.tvxs.gr/v18959, όπου μαθαίνουμε ότι ο Άλεξ Β. δικαζόταν ακόμα στις 26 Οκτωβρίου και είχε γίνει εισαγγελική πρόταση να καταδικαστεί σε ισόβια: «Οι ψυχίατροι που εξέτασαν τον κατηγορούμενο αποφάνθηκαν πως δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι έχει μειωμένο καταλογισμό ή πάσχει από κάποια ασθένεια.»
Φρίξατε; Το ίδιο κι εμείς! Πάμε και σε μερικές ακόμα φρικτές ειδήσεις:
Από το http://freemaryamandmarzieh.agazilos.org/2009/09/02/be-a-muslim-again-or-die/comment-page-1/#comment-304: «Δείτε και τι έκανε το 2008 ένας Σαουδάραβας κληρικός της «Επιτροπής για την προώθηση της Αρετής και την παρεμπόδιση της Κακίας» στη λατρεμένη για τους απανταχού ισλαμιστές Σαουδική Αραβία. Η 26χρονη αδελφή του ανακοίνωσε στην οικογένειά της ότι θεωρεί το δρόμο του Χριστού πιο αγνό και πιο άγιο από όλους. Τότε ο αδελφός της μπήκε στο δωμάτιό της, άνοιξε το λάπτοπ της, και βρήκε σημειώσεις της και τη διεύθυνση του χριστιανικού φόρουμ όπου σύχναζε. Μετά από βρισιές και απειλές την κλείδωσε στο δωμάτιό της για τέσσερις ώρες, και σ’ εκείνο το διάστημα εκείνη έγραψε το ποίημα που δημοσιεύεται εδώ σε αραβικά και αγγλικά.
http://www.facetofaceintercultural.com.au/wp-content/uploads/2008/09/fatima-al-mutairis-poem.pdf
Και μετά ο στοργικός αδελφός, επειδή εκείνη δεν αρνιόταν τη νέα πίστη της, της έκοψε τη γλώσσα και την έκαψε ζωντανή…»
Μερικές ακόμα φρικτές ειδήσεις:
http://www.jordantimes.com/?news=15831 (περιληπτικά):
24χρονος στο Αμμάν της Ιορδανίας δολοφόνησε εκ προμελέτης την έγκυο αδελφή του και μετά παραδόθηκε στο αστυνομικό τμήμα, δίνοντας και έναν σουγιά ως όπλο του εγκλήματος. Το 29χρονο θύμα δολοφονήθηκε ενώ κοιμόταν στο σπίτι της οικογένειάς της. Δίπλα στο πτώμα βρέθηκε μπαλτάς λερωμένος με αίμα, και κουζινομάχαιρο, και η αστυνομία πιστεύει ότι κι αυτά χρησιμοποιήθηκαν στο φόνο. Πηγή δήλωσε ότι η νεκρή είχε καυγαδίσει με τον σύζυγό της και τους τελευταίους έξι μήνες ζούσε με την οικογένειά της. Ο δράστης δήλωσε ότι κάποιος του είπε ότι η αδελφή του συμπεριφερόταν ανήθικα, κι έτσι αυτός «μπήκε στο δωμάτιο όπου κοιμόταν και χωρίς να πει λέξη τη μαχαίρωσε μέχρι θανάτου και μετά της έκοψε το λαιμό για να είναι σίγουρο ότι την είχε σκοτώσει». Οι γιατροί βρήκαν 35 μαχαιριές στο πρόσωπο, το στήθος και το στομάχι της νεκρής, κι ένα βαθύ κόψιμο στο λαιμό της, καθώς και ότι ήταν 20 εβδομάδων έγκυος με αγόρι. Βρήκαν επίσης μώλωπες και σημάδια πάλης, που δείχνουν ότι πριν πεθάνει είχε βασανιστεί. Η 29χρονη είναι το 9ο πρόσωπο που δολοφονήθηκε για λόγους τιμής αυτή τη χρονιά (το 2009) και το 2ο για το μήνα Νοέμβριο.
Δείτε άλλη μια φετινή φρικτή είδηση (12 Αυγούστου 2009) από εδώ: http://www.news.com.au/couriermail/story/0,23739,25918222-5012764,00.html : 41χρονος σκότωσε εκ προμελέτης τη 16χρονη ανιψιά του με πυροβολισμούς, για να «ξεπλύνει την τιμή» της οικογένειας. Αυτό επειδή το κορίτσι είχε βιαστεί το προηγούμενο έτος, και, έχοντας μείνει έγκυος, έφερε δυο μήνες πριν στον κόσμο ένα αγοράκι το οποίο κράτησε η οικογένειά της.
Και τέλος, μια παλιότερη είδηση (13 Μαΐου 2008) από εδώ: http://www.foxnews.com/story/0,2933,355340,00.html?loomia_ow=t0:s0:a16:g12:r1:c0.360163:b25964566:z10
23χρονος φοιτητής καταδικάστηκε σε… δέκα χρόνια φυλάκιση επειδή πυροβόλησε την αδελφή του επανειλημμένα και τη μαχαίρωσε μέχρι θανάτου με 14 μαχαιριές, επειδή ο σύζυγός της παραπονέθηκε ότι εκείνη είχε σχέσεις με άλλον! Αρχικά, το δικαστήριο καταδίκασε τον δράστη σε θάνατο, αλλά στη συνέχεια μείωσε την ποινή σε 10 χρόνια για να του δώσει την ευκαιρία να μετανοήσει. Το άρθρο χαρακτηρίζει την ποινή «σκληρή» επειδή μέχρι τώρα όσοι έκαναν «φόνους τιμής» τιμωρούνταν με φυλάκιση 6 μηνών! Και σημειώνει ότι κατά μέσο όρο 20 Ιορδανές ετησίως δολοφονούνται από συγγενείς για «λόγους τιμής».
Αφού πήραμε αρκετή δόση φρίκης, ας κάνουμε μερικές παρατηρήσεις:
1) Σε όλες τις περιπτώσεις τα θύματα είναι γυναίκες.
2) Σε όλες τις περιπτώσεις, υπάρχει μια ιδεολογία πίσω από το φόνο τους: Στην πρώτη, ότι «οι κακοί μη Ευρωπαίοι που είναι κατώτεροι από εμάς τους Ευρωπαίους και ντύνονται αλλιώτικα από μας, μας παίρνουν τις δουλειές και βγαίνουν κι από πάνω μέσα στην πατρίδα ΜΑΣ, οπότε πρέπει να τιμωρηθούν». Στη δεύτερη, ότι «όποιος αφήσει το Ισλάμ, σκοτώστε τον». Στην τρίτη, τέταρτη και πέμπτη, ότι όποια γυναίκα «προσβάλλει την τιμή» της οικογένειάς της πρέπει να εκτελείται.
3) Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις, ένας άντρας αντιμετωπίζεται διαφορετικά. Για παράδειγμα: Δεν έχουμε αμφιβολία ότι ο πορωμένος ρατσιστής Άλεξ Β., ο οποίος όπως είπαν οι ψυχίατροι είναι μια χαρά στα μυαλά του, όλο και κάποια υποτιμητική κουβέντα θα έλεγε αν συναντούσε στην παιδική χαρά το ίδιο παιδί ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ και όχι με τη μητέρα του. Το δήλωσε εξάλλου, ότι θεωρούσε τους μη-Ευρωπαίους κατώτερους. Αμφιβάλλουμε όμως ότι θα άρχιζε μόνος του τέτοια φασαρία και θα του έκανε επίθεση για να του βγάλει λ.χ. την κελεμπία (αν φορούσε). Μια γυναίκα, λόγω της μικρότερης σωματικής της δύναμης, είναι κατά κανόνα πιο εύκολος στόχος για τέτοιους παλικαράδες. Είναι παρατηρημένο ότι δεν συνηθίζεται να κάνουν ρατσιστές επιθέσεις σε άντρα όταν είναι μόνοι τους. Σε τέτοιες περιπτώσεις μαζεύονται πολλοί «παλικαράδες» μαζί.
Επίσης, γνωρίζουμε ότι οι αποστάτες από το Ισλάμ είναι σε γενικές γραμμές καταδικασμένοι σε θάνατο ανεξαρτήτως φύλου. Όμως όσο κι αν ψάξαμε στα σχετικά, δεν είδαμε να δολοφονείται κανένας άντρας αποστάτης μέσα σε 4 ώρες, χωρίς να γίνει μια σοβαρή προσπάθεια να τον μεταπείσουν. Για παράδειγμα ο Αμπντούλ Ραχμάν φυλακίστηκε για αρκετό καιρό στο Αφγανιστάν και τον απειλούσαν με την ποινή του θανάτου. Υπεισέρχεται βέβαια και το στοιχείο της περίφημης «οικογενειακής τιμής» που όλως περιέργως, θίγεται περισσότερο από τις πράξεις των θηλέων μελών μιας οικογένειας: Οι Μαρυάμ Ρόσταμπουρ και Μαρζιέχ Εσμαϊλαμπάντ φυλακίστηκαν για 259 ημέρες για να «απαρνηθούν τον Χριστό», κι αυτό επειδή έπεσαν στα χέρια ενός ισλαμικού κράτους κι όχι ενός ισλαμιστή αδελφού, όπως εκείνου του Σαουδάραβα που θεώρησε – όπως και οι υπόλοιποι αδελφοί στις επόμενες ειδήσεις – ότι έπρεπε στα γρήγορα να ξεπλύνει τη ντροπή της οικογένειας με αίμα.
Όσο για τις υπόλοιπες ιστορίες με τους φόνους τιμής: Εκεί πια είναι να τρελαίνεται κανείς, καθώς οι δράστες δολοφονούν χωρίς να είναι καν σίγουρο ότι ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ κριτήρια το θύμα πραγματικά φταίει: δολοφονούν χωρίς έλεος επειδή κάποιος κάτι τους είπε για το θύμα, επειδή ένας σύζυγος παραπονέθηκε, επειδή ένας βιαστής το βίασε. Οι ίδιες οι εφημερίδες της Ιορδανίας που αναφέρουν αυτές τις ειδήσεις, αναφέρουν και ότι τα θύματα σε φόνους τιμής είναι κατά κανόνα γυναίκες, και ότι η ανθρωποκτονία στις περιπτώσεις αυτές τιμωρείται με εξάμηνη φυλάκιση! Είναι αλήθεια τόσο μικρή η ποινή στην ίδια χώρα, την Ιορδανία, όταν ο φόνος δεν έχει θύμα κάποια γυναίκα και λόγο την «οικογενειακή τιμή»; Όχι, μας απαντούν. Εκεί η ποινή είναι ΘΑΝΑΤΟΣ.
Όσο για τις αντιδράσεις ισλαμικών κύκλων σχετικά με τη στυγνή δολοφονία της Μάρβα αλ-Σερμπίνι, μάλλον δεν γνωρίζουν οι άνθρωποι αυτοί ότι στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί. Αυτοί που για τη δολοφονία μιας μουσουλμάνας από έναν Γερμανό φώναζαν «Θάνατος στη Γερμανία», βγήκαν ποτέ να φωνάξουν «θάνατος στην Ιορδανία» για τις δεκάδες μουσουλμάνες που δολοφονούν άνανδρα οι Ιορδανοί συγγενείς τους κάθε χρόνο; Έκαναν οι Αιγύπτιοι κάποιο μποϊκοτάζ σε προϊόντα από την Ιορδανία, όταν μάλιστα σε μια από τις περιπτώσεις που διαβάσαμε, το θύμα ήταν μια έγκυος Ιορδανή που ο αδελφός της κατέσφαξε επειδή είχε παντρευτεί Αιγύπτιο παρά τη θέληση της οικογένειάς της; Οι δράστες στα περιστατικά εκείνα, που μόνο μεμονωμένα δεν είναι, δεν είναι αλήθεια δολοφόνοι; Τα θύματα δεν είναι μουσουλμάνες; Οι 35 μαχαιριές σε μια μουσουλμάνα, σε συνδυασμό και με ένα κόψιμο λαρυγγιού, μετράνε λιγότερο από τις 18 μαχαιριές; Οι φρικτοί αυτοί φόνοι δείχνουν μήπως ότι οι Ιορδανοί δράστες είναι λιγότερο επικίνδυνοι από τον Γερμανό, ή δείχνουν ότι πιθανότατα θα ξαναέκαναν τα ίδια αν αντιμετώπιζαν και πάλι «ζητήματα τιμής»; Ή επειδή στις περιπτώσεις αυτές οι δολοφόνοι είναι μουσουλμάνοι, και τα θύματα δεν θεωρούνται – σύμφωνα με τα ισλαμικά κριτήρια – αμέμπτου ηθικής, αυτοί οι φόνοι δεν αξίζουν «τζιχάντ» και, σε αντίθεση με τα ισόβια τα οποία προτάθηκαν για τον ρατσιστή δολοφόνο της Μάρβα, έξι μήνες, ή άντε δέκα χρόνια, είναι αρκετοί για να βγει ο δράστης με το κούτελο καθαρό στην κοινωνία;
Τελικά, η υποκρισία σχετικά με έναν φόνο μπορεί να είναι εξίσου φρικτή με τον ίδιο το φόνο μερικές φορές…
Κατηγορίες: ΔΕΝ ΣΥΝΙΣΤΟΥΜΕ, Επιθέσεις, θανατική ποινή, Θρησκείες, Σχέσεις των δύο φύλων |
Ετικέτες:δολοφονίες, εκτέλεση, Ισλάμ, καταπίεση γυναικών, ρατσισμός. βία κατά γυναικών | 17 σχόλια
